Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

ΦΙΛΑΥΤΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ

Φιλαυτία: η μητέρα όλων των κακών! Αυτός πού φοβάται την ασθένεια του σώματος, δεν φτάνει στο μέτρο των φυσικών του δυνατοτήτων ούτε μπορεί ν' αποκτήσει τις αρετές- αν όμως προσπέφτει κανείς στο Θεό σε κάθε κόπο του, ο Θεός έχει τη δύναμη να τον αναπαύσει. Γιατί, αν ο Γεδεών δεν έσπαγε τις στάμνες, δεν θα μπορούσε να δει το φως των λαμπάδων (Κριτ. 7:20). Έτσι και ο άνθρωπος, αν δεν καταφρονήσει το σώμα, δεν θα μπορέσει να δει το φως της Θεότητας. Πρόσεχε τον εαυτό σου από τη μητέρα των κακών, τη φιλαυτία, πού είναι ή παράλογη αγάπη του σώματος. Άπ' αυτή γεννιούνται, μοιάζοντας εύλογοι, οι πρώτοι και εμπαθείς και γενικότατοι λογισμοί, δηλαδή της γαστριμαργίας, της φιλαργυρίας και της κενοδοξίας, πού σχηματίζονται παίρνοντας αφορμή από την αναπόφευκτη τάχα ανάγκη του σώματος κι άπ' αυτούς πάλι γεννιέται όλος ο κατάλογος των κακών. Είναι ανάγκη λοιπόν να προσέχουμε και να την πολεμούμε με μεγάλη νίψη. Και όταν αφανιστεί ή φιλαυτία, αφανίζονται μαζί της όλα όσα γεννιούνται άπ' αυτή. Το πάθος της φιλαυτίας στον μεν μοναχό υποβάλλει να λυπάται το σώμα του και να του χορηγεί τροφή πέρα άπ' όσο πρέπει συγκαταβατικά δήθεν, για να μπορεί να κυβερνηθεί , κι έτσι σιγά-σιγά παρασύρεται και πέφτει στο βάραθρο της φιληδονίας• στον κοσμικό, από το άλλο μέρος, υποβάλλει να φροντίζει πώς να ικανοποιεί τις επιθυμίες του. Τη φιλαυτία αντιμάχονται ή αγάπη και ή εγκράτεια. Εκείνος πού έχει τη φιλαυτία, είναι φανερό ότι έχει όλα τα πάθη. Κανένας δεν μίσησε τη σάρκα του, λέει ο απόστολος (Εφ. 5:29), αλλά τη σκληραγωγεί και τη χρησιμοποιεί ως δούλη (Α' Κορ. 9:27), μην παρέχοντας της τίποτε άλλο παρά τροφές και ενδύματα (Α' Τιμ. 6:8), κι άπ' αυτά όσα της χρειάζονται για να ζει. Μ' αυτόν τον τρόπο την αγαπάει κανείς απαθώς και την τρέφει σαν υπηρέτρια των θείων και την περιποιείται δίνοντας της μόνο όσα θεραπεύουν τις ανάγκες της. Όποιον αγαπάει κανείς, αυτόν βέβαια και περιποιείται πρόθυμα. Αν λοιπόν κανείς αγαπάει το Θεό, οπωσδήποτε κάνει πρόθυμα και εκείνα που του αρέσουν. Αν αγαπάει τη σάρκα, κάνει εκείνα πού την ευχαριστούν. Στο Θεό αρέσουν ή αγάπη, ή σωφροσύνη, ή θεωρία και ή προσευχή. Στη σάρκα (αρέσουν) ή γαστριμαργία, ή ακολασία και 'όσα αυξάνουν αυτά τα (δύο) πάθη. Γι' αυτό «οι εν σαρκί όντες Θεώ αρέσαι ου δύνανται» (Ρωμ. 8:8), «οι δε του Χρίστου την σάρκα εσταύρωσαν συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις» (Γαλ. 5:24).Αν ο νους στραφεί προς το Θεό, έχει το σώμα δούλο του και δεν του παρέχει τίποτα παραπάνω άπ' ότι χρειάζεται για να ζήσει. "Αν όμως στραφεί προς τη σάρκα, υποδουλώνεται στα πάθη και φροντίζει πώς να ικανοποιεί πάντα τις (κακές) επιθυμίες του. Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ

Ὁ Αγιος Μάρκος ο Ευγενικός: “Εμείς δι’ ουδέν άλλο απεσχίσθημεν των Λατίνων, αλλά διότι είναι όχι μόνον Σχισματικοί, αλλά και Αιρετικοί. Δια τούτο σας παρακαλώ αποφεύγετε τους Παπικούς όπως φεύγει κάποιος από φιδιού και από προσώπου πυρός, αλλά και τους «Ορθοδόξους» που σχετίζονται με παπικούς. Όσο πιο μακριά φεύγει κανείς απ’ αυτούς τους «Ορθοδόξους», τόσο πιο κοντά έρχεται εις τους Αγίους Πατέρες. Ενώ όσο πιο κοντά τους έρχεται, τόσο πιο πολύ απομακρύνεται από τους Αγίους μας. Δεν χωρεί καμμία συγκατάβασις σε ό,τι έχει σχέση με την Ορθόδοξη Πίστη μας”. Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ! «Ο Θεός εκλεξάμενος, εξήγειρεν Αποστόλους, και Προφήτας, και Διδασκάλους, προς τον καταρτισμόν των αγίων. Ο δε διάβολος, ψευδαποστόλους και ψευδοπροφήτας, και ψευδοδιδασκάλους κατά της ευσεβείας εκλεξάμενος εξήγειρεν, ώστε τον παλαιόν πολεμηθήναι νόμον και τον ευαγγελικόν. Ψευδαποστόλους δε, και ψευδοπροφήτας και ψευδοδιδασκάλους μόνους νοώ τους αιρετικούς. ων οι λόγοι και οι λογισμοί διεστραμμένοι εισίν. Ώσπερ ουν ο τους αληθείς Αποστόλους και Προφήτας, και Διδασκάλους δεχόμενος, Θεόν δέχεται. ούτως και ο τους ψευδαποστόλους, και ψευδοπροφήτας, και ψευδοδιδασκάλους δεχόμενος, τον διάβολον δέχεται» (βλ. Μαξίμου Ομολογητού, Περί των πραχθέντων εν τη πρώτη αυτού εξορία, ήτοι εν Βιζύη, παρ.Ι΄, P.G. 90, 144D – 145A.) Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης ! Την ίδια εποχή της Εικονομαχίας ο μοναχός άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης διέκοψε το «μνημόσυνο» του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Κακοποιήθηκε, καθαιρέθηκε και αναθεματίστηκε. Και όλα αυτά μετά από δύο εικονομαχικές Συνόδους των ετών 754 και 815 μ.Χ. Η αναστήλωση των αγίων εικόνων τον δικαίωσε και μέχρι σήμερα μακαρίζεται στους ναούς της Ομοναχός ( και μετέπειτα μητροπολίτης Θεσσαλονίκης) άγιος Γρηγόριος Παλαμάς έπαυσε το μνημόσυνο του Λατινόφρονα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, επειδή συμφωνούσε με τις κακοδοξίες του Βαρλαάμ του Καλαβρού. Ο άγιος Γρηγόριος αναθεματίστηκε από σύνοδο και φυλακίστηκε τέσσερα χρόνια. Η Θ΄ Οικουμενική Σύνοδος των ετών 1341-1351, τον δικαίωσε. Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ! Ήδη ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει αυτό, που αργότερα θα πει ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ότι ο πάπας είναι αντίχριστος. «Τον πάπα να καταράσθε, γιατί αυτός θα είναι η αιτία όλων των κακών (της Ορθοδόξου πίστεως)».

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ, Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΩΝ ΝΙΝΕΥΙΤΩΝ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΩΝ ΝΙΝΕΥΙΤΩΝ Ο καθένας τους παρότρυνε τόν πλησίον του σέ προσευχή καί δέηση καί ἐξομολόγηση, καί ἔγινε ἡ πόλη σάν ἕνα σῶμα· διότι ὁ καθένας τους πρόσεχε νά μήν ἁμαρτήσει κανείς ἀπ᾿ αὐτούς. Κανείς ἐκεῖ δέν προσευχήθηκε, γιά νά σωθεῖ μόνος, ἀλλά ὁ καθένας προσεύχονταν σάν ἕνα μέλος τοῦ σώματος γιά τή σωτηρία τους· διότι ὅλη ἡ πόλη, σάν ἕνας ἄνθρωπος, εἶχε κληθεῖ νά παραδοθεῖ στόν ἀφανισμό καί στήν καταστροφή. Παρακαλοῦσαν οἱ δίκαιοι γιά τούς ἁμαρτωλούς, γιά νά σωθοῦν καί ἐκεῖνοι μαζί τους· ἐπίσης οἱ ἁμαρτωλοί κραύγαζαν στόν Θεό, νά ἀκούσει τή φωνή τῶν δικαίων. Προσήλωσε γρήγορα τό νοῦ σου, ἀγαπητέ, καί κοίταξε πῶς ὅλοι συγχρόνως ζοῦσαν μέσα σέ βαρύ πένθος· διότι τό κλάμα τῶν βρεφῶν, πού ἦταν πολύ ἀξιολύπητο, ἔκανε ὅλη τήν πόλη νά κλαίει καί νά θρηνεῖ. Ἡ λυπητερή κραυγή τῶν γιῶν πού ἀνέβαινε μέ δάκρυα ἀνατάραζε τίς καρδιές καί τά σπλάχνα τῶν γονέων. Οἱ γέροι μαδώντας τά κατάλευκα μαλλιά τους μέ θρήνους, τά ἔριχναν στή γῆ· καί οἱ νέοι ἐπίσης βλέποντας τούς γέρους νά εἶναι μέσα σέ θρήνους, ἀφοῦ ὕψωσαν περισσότερο τή φωνή τους, φώναξαν κραυγάζοντας συγχρόνως λυπητερά, διότι ὅλοι μαζί σέ μιά στιγμή πέθαιναν, θάβοντας τούς ἄλλους καί θαβόμενοι καί αὐτοί μαζί τους. Τά παιδιά κρατοῦσαν τίς μητέρες τους, καί οἱ μητέρες τραβοῦσαν τά παιδιά τους ἀμοιβαῖα, γιά νά γλυτώσουν τόν ἑαυτό τους ἀπό τό θάνατο. Τά βρέφη καί τά νήπια, ἀπό τή φοβερή ἐκείνη φωνή, χώθηκαν μέ κλάματα στίς ἀγκαλιές τῶν μητέρων τους. Οταν ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τά εἶδε αὐτά, ἔδειξε τήν εὐσπλαχνία της καί ἔστειλε πάνω τους τή δροσιά τῆς ζωῆς καί τῆς εὐσπλαχνίας· διότι δέ θέλει τό θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡσότου νά ἐπιστρέψει αὐτός καί νά ζήσει· ἀλλά θέλει τή μετάνοια καί τή σωτηρία του, καθώς εἶναι πάντοτε φιλάνθρωπος καί ἀγαθός καί σπλαχνικός καί μακρόθυμος· ὁ Πατέρας μαζί μέ τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ανάμεσα λοιπόν στούς ὀργίλους ἐπικράτησε συμφιλίωση καί εἰρήνη· διότι οἱ γέροι ζοῦσαν εἰρηνικά, οἱ νέοι συμπεριφέρονταν μέ σωφροσύνη καί οἱ παρθένες φύλαγαν τήν ἁγνότητά τους· οἱ αὐθάδεις γίνονταν πράοι. Μιά ἦταν ἡ θέα ὅλων καί μιά ἡ παράταξη· καί ὁ βασιλιάς δηλαδή καί ὁ δοῦλος ἦταν ξυπόλυτοι. Ἴδιες λοιπόν ἦταν καί οἱ τροφές τῆς ταπείνωσης γιά τούς πλούσιους καί γιά τούς φτωχούς, καί ἕνα ἦταν τό ποτό, ἐξίσου γιά τούς κυρίους καί γιά τούς δούλους. Διότι ὅλοι ἔτρεχαν κάτω ἀπό τόν κοινό ζυγό τῆς μετάνοιας, γιά νά ἀπολαύσουν τά ἐλέη τοῦ Θεοῦ, καί ἐργάζονταν ὁμόγνωμα στήν κοινή ἐργασία, γιά νά πάρουν σάν ἀμοιβή ἀπό τόν Θεό καί τήν κοινή συγχώρηση.

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΝ ΤΗΝ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΑΝ

Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων Αρχική σελίδα20 Αιτήματα φιλίας Μηνύματα Ειδοποιήσεις Ρυθμίσεις λογαριασμού Αιτήματα φιλίας Προβολή όλων Άνθιμος Μαρα 8 κοινοί φίλοι Sostis Sostinio 35 κοινοί φίλοι Μαντώ Δρουζα 17 κοινοί φίλοι Ελληνικά · English (US) · Shqip · Español · Português (Brasil) Απόρρητο · Όροι · Διαφήμιση · Οι διαφημίσεις μου · Cookies · Περισσότερα Facebook © 2017 Ποιοι μπορούν να δουν την κοινοποίηση; Ενημερώσεις Ο Χρηστος Ρηγας κοινοποίησε τη δημοσίευσή σας. 4 λεπτά · Φωτογραφία του Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων. Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 6 λεπτά · Ως Παντάνασσα φωνούμε ότι τούτο σου ταιριάζει, κι όποιος θα σε αντικρύσει την αγάπη σου θαυμάζει. Μόνη σου κατονομάσθης ως Παντάνασσα δικαίως, αφού κάθεσαι σε θρόνο, κι είναι τούτο μάλλον χρέος. Έστησες στο Βατοπαίδι της εικόνος σου την βάσι, καί σκορπάς την ευλογία στους πιστούς όποιος προφθάσει. Στην μορφή σου όπως είσαι στην θεόγραφον εικόνα, ως Παντάνασσα ανήκει, ως αρμόδιον κανόνα. Χαίρε έμβλημα και στέφος των πιστών Αθωνιτών, χαίρε, μόνη απαλλάττεις καταδίκης το θνητόν. Ως Παντάνασσα αφανίζεις του καρκίνου την πληγήν, πού από την ενοχή μας ταλαιπώρησε την γήν. Ως Παντάνασσα φωτίζεις ασυγκρίτως κάθε νούν, καί στην δόξα υπερβαίνεις και αυτού του ουρανού. Χαίρε μόνη πρόξενε σωτηρίας τοίς πιστοίς, κι ως Παντάνασσα ανοίγεις είσοδον εν Ουρανοίς. Ως Παντάνασσα στηρίζεις των παρθένων τους χορούς, καί γλυκαίνεις τη στοργή σου τους δυστήνους μας καιρούς. Χαίρε ότι ήστραψας τώ προσώπω σου Αγνή, κι ως Παντάνασσαν φωνούσαν τους αφείται η ποινή. Της Τριάδος επαξίως κέρδισες τα δευτερεία, ως εσάρκωσες τον Λόγον κι έγινες παντός Κυρία. Χαίρε μόνιμος Παντάνασσα της αχράντου παρθενίας, καί των μοναζόντων στήριγμα της βεβαίας σωτηρίας. Των παρθένων είσαι πάντα η ελπίς και προστασία, καί στηρίζεται μονίμως η σεπτή μας Εκκλησία. Στην Μονή Βατοπαιδίου θέλησες να έχεις θρόνον, καί εις την επίκλησίν σου απαλλάσσονται των πόνων. Στής προνοίας σου πού ήρθες σωτηρία του παιδίου, τούπες νάρθης να με εύρης στή Μονή Βατοπαιδίου. Στον κλαυθμόν σεπτής κυρίας πού ζητούσε χωρισμόν, τής εχάρισες παιδίον κι έφυγε τον πειρασμόν. Κατοικώ στο Βατοπαίδι να το μάθ’ η κοινωνία, καί θα σώζετ’ ο καθένας τη δική μου τη προνοία. Την σεπτή μου την εικόνα πού Παντάνασσαν καλούνε, αφού κάθομαι στον θρόνο, τί αρμόδιον θα πούνε; Ως Παντάνασσα ενδύεις τους γυμνούς με παρρησίαν, καί με λειτουργούς στηρίζεις την σεπτή μας Εκκλησία. Σύ γάρ εί η τετοκυία τον σωτήρα τοίς ανθρώποις, κι έμεινες ελευθερία πανταχού τοίς αιχμαλώτοις. Ποιός Παντάνασσα δεν είπε και εσώθη πειρασμού, καί σταμάτησε δικαίως του συνέχοντος κλαυθμού; Χαίρε γή και τόπος ούσα της Χριστού μας Βασιλείας, καί το κέντρον και η βάσις της Χριστού επαγγελίας. Εις το Βατοπαίδι μένει της εικόνος σου η χάρις, καί καλεί τον δυστυχούντα, δεύρο μόνιμα να πάρης. Χαίρε κτίσεως η έννοια εις του Πλάστου την βουλήν, Και εφόρεσας Παρθένε Θεού Λόγου την στολήν. Ως Παντάνασσα ακούεις των πενθούντων του κλαυθμού, καί παρέχεις σωτηρίαν αμετρήτου αριθμού. Χαίρε μόνη ηλιόμορφε λαμπροτέρα του φωτός, κι εκπληρώθη σή γεννήσει του Γενάρχου ο σκοπός. Χαίρε γέννημα και σφράγισμα των πατέρων της ευχής, χαίρε της αποκαλύψεως τέλος και ακροστιχίς. Χαίρε της Τριάδος οίκημα ένθα μόνιμον το φώς, χαίρε μόνη αειπάρθενος ένθα ουχ υπάρχει ΠΩΣ;

ΥΠΑΚΟΗ Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ: ΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ

ΥΠΑΚΟΗ Η ΑΝΥΠΑΚΟΗ: ΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 1 λεπτό · ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ – ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΥ» Η ΜΑΛΛΟΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΥΠΑΚΟΗΣ» ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ, Η ΤΗΣ «ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ», ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ. ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ – ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ - ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ἐκδίδεται εἰς τά πλαίσια τῶν ἐνημερωτικῶν ἀπογευματινῶν συνάξεων - ὁμιλιῶν εἰς τόν ἱερόν Ναόν Ἁγίου Σπυρίδωνος Καρέα (κάθε Δευτέρα) καί εἰς ἄλλας ἐνορίας τῆς Μητροπόλεως Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Δύναταί τις νά παρακολουθήση τήν σειράν τῆς «ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ» καί εἰς τήν Ἰστοσελίδα: churchgoc.org ἤ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΕΥΧΟΣ 351 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2009 ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ – ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΥ» Η ΜΑΛΛΟΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΥΠΑΚΟΗΣ» ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ, Η ΤΗΣ «ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ», ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ. Πρόκειται περί ενός διαλόγου μετά Νεοημερολογιτῶν μέσα από το διαδίκτυον, το θέμα τοῦ ὁποίου ἦτο: «Τι θα μᾶς σώσει ἡ «ὑπακοή» στην «Ἑκκλησία τῶν Νεοημερολογιτῶν», ὅπερ συνιστοῦν εἰς ἡμᾶς οἱ Νεοημερολογῖτες, ἤ ἡ «ἀνυπακοή» προς τους νεωτεριστάς και οικουμενιστάς, την ὁποίαν ζητοῦν ἀπό ἡμᾶς οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας; Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Άς κρατούμε, λοιπόν, μια ισορροπία. Άς μήν είμαστε υπερήφανοι νομίζοντας ότι ξέρουμε τα πάντα, αλλά από την άλλη, άς προσέχουμε να μήν υποκύπτουμε σε μια εξάρτηση που εμποδίζει την ωριμότητα και την πνευματική μας ανάπτυξη. Γιατί, άς μήν ξεχνούμε ότι ο ποιμένας είναι εκείνος που οδηγεί μερικές φορές τα πρόβατα στη σφαγή. Paraskevi Berber Ο ποιμένας ,ο οποίος είναι άνθρωπος του Θεού καθοδηγεί το πρόβατο του, όπως ο Χριστός, με διάκριση και αγάπη και έχει αποδειχθεί μυριάδες- εκατομμύρια φορές το "Θαύμα" που πραγματοποιείται με την Υπακοή του ανθρώπου στον Πνευματικό του..! Δεν τον περιορίζει, όπως ίσως ξεγελάει ορισμένους η λογική τους και έτσι νομίζουν, αλλά αντιθέτως τον ελευθερώνει από πολλά. Αλλωστε συμβαίνει αυτό γιατί ο Θεός επιθυμεί την επικοινωνία των ανθρώπων και την αλληλοεξάρτηση που θέλει να έχουν οι άνθρωποι μεταξύ τους.. Αυτά έτσι είναι διότι ο Καλός Θεός έτσι τα όρισε να είναι.. Ωφελούμαστε από την ζωή όταν ακολουθούμε τον Λόγο του Θεού, διαφορετικά βλαπτώμεθα και παιδευόμεθα χωρίς κανένα πνευματικό όφελος.. Paraskevi Berber Η Πνευματική πρόοδος του ανθρώπου επιτελείται όχι τόσο με την προσπάθεια που καταβάλει ο ίδιος ο άνθρωπος προσωπικά, αλλά κυρίως με την καλή προαίρεση και την καθαρή και ανοιχτή καρδιά που διατηρεί ο άνθρωπος με μετανοια – εξομολόγηση - κοινωνία, και κυρίως με την επενέργεια του Αγίου Πνεύματος στον άνθρωπο, "εκεί όπου κρίνει ότι μπορεί να δράσει και να δώσει ζωή".. Ο Πανάγαθος Θεός ας μας ελεεί όλους.. π. Σπυρίδων Σκορδίλης: Σωστά τα λέτε, αλλά υπάρχει μία βασική προϋπόθεση σε όλα αυτά. Και αυτή η Βασική Προϋπόθεση είναι να είμαστε μέσα στην ΜΙΑ, Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, η οποία είναι η ταμειούχος του Παναγίου Πνεύματος και όχι εκτός αυτής στερούμενοι έτσι της χάριτος. Ότι και να κάνει ο άνθρωπος χωρίς την Χάρη του Θεού δεν γίνεται τίποτα.. Και ας μη ξεχνάμε σχετικά με τους ποιμένες οτι ο ποιμήν κατά τους Πατέρες πρέπει να έχει συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να έχει ταπεινωθεί, να έχει ασκηθεί (με την σωστή έννοια του όρου) να έχει αγιασθεί, να είναι μέλος της Εκκλησίας, διαφορετικά, μπορεί να τα κάνει όλα με εωσφορικό και δαιμονιώδη τρόπο. Να ασκείται, να αγωνίζεται σε υπέρμετρα αθλήματα πνευματικά, να είναι υπερορθόδοξος, αλλά να μην έχει καμία σχέση με την χάρη του Θεού και η ταραχή και η αγωνία να είναι πάντοτε θρονιασμένες μέσα του.... Επομένως, ποιός είναι ο ποιμένας;;; ποιός μπορεί να ονομαστεί έτσι;;;; Ασφαλώς όχι όποιος απλά φοράει ένα ράσο....Ούτε ένας που μπορεί να λέει οτι είναι Πρεσβύτερος ή και Επίσκοπος. Ούτε κάποιος άλλος που προσπαθεί να αποδείξει την ορθοδοξία του μέσα από κανόνες και γράμματα, και όχι μέσα από την ενότητά του με την Εκκλησία. (Οι προτεστάντες με βάση την Αγ. Γραφή είναι πάνω από 23000 κομμάτια). Ούτε εκείνος που φανατίζεται και μιλάει περισσότερο για τον πάπα και τον οικουμενισμό και λιγότερο για την Εκκλησία. Ούτε, ασφαλώς εκείνος, που ασχολεὶται περισσότερο με τον αντίχριστο παρά με τον Χριστό...... Αληθινός ποιμένας είναι εκείνος που μεταδίδει την σωστική χάρη της Εκκλησίας και υπακούει στην Εκκλησία. Είναι εκείνος που δεν θα επιτρέψει στις δικές του επιλογές και απόψεις να στερήσουν από το ποίμνιό του την σύνδεσή τους με την Εκκλησία και κατά συνέπεια με τον Χριστό και την Σωστική Χάρη . Είναι ακόμη εκείνος που θα προτιμήσει να κακοπάθει για να διατηρήσει την ενότητα και ζεί μέσα στη Χάρη που ενώνει και δεν διασπά ούτε διαχωρίζει...... Γνώρισμα του Αληθινού ποιμένα είναι οτι τον τοποθετεί η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και όχι οποιαδήποτε παρασυναγωγή και ομάδα ευλαβών και συμπαθών καθ¨ όλα ανθρώπων, πλήν όμως εκτός της του Χριστού Εκκλησίας. Γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα εφαρμοστεί το: τυφλός τυφλόν ἐαν οδηγεί, αμφότεροι εις βόθρον εμπεσούνται..... Ευχαριστώ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνός πάνω στό θέμα αυτό εχει γράψει: "Συνηθίσαμε νά μιλοῦμε γιά τήν ὑπακοή ὡς ὑψίστη ἀρετή τοῦ ἀσκουμένου ὀρθοδόξου. Καί εἶναι αὐτό πράγματι παγία πράξη τῶν ῾Αγίων μας. ῎Αν ὅμως πάντα ἡ "ὑπακοή" ἴσχυε "ἐν οἷς ἐντολή Θεοῦ οὐκ ἐμποδίζεται", κατά τόν Μ. Βασίλειο (ΠΗ 31, 860), τώρα (ἀναφέρεται στά σημερινά οικουμενιστικά ανοίγματα) μόνο ἡ ἀνυπακοή σέ ἀντορθόδοξες ἐντολές σώζει". ῞ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΔΙΑΚΡΙΣΙΝ ... Στήν περίπτωσι μάλιστα τῆς σημερινῆς οἰκουμενιστικῆς ἀποστασίας, "τό ἱερόν καθῆκον τῆς "῾Υπακοῆς καί τῆς ῾Υποταγῆς..." κατά τήν ᾿Αποστολικήν καί Πατερικήν διδασκαλίαν καί ἐντολήν, (ὡς τοῦ ῾Αγίου ᾿Ιωάννου τῆς Κλίμακος συνιστῶντος ὑπακοήν "παρεκτός λόγου πίστεως") "παύει ὑφιστάμενον", ὅταν τοῦτο (προξενῇ) ἀντί "ἐπαγρυπνήσεως ψυχικῆς σωτηρίας", κολάσιμον κατάστασιν "ἁμαρτίας εἰς θάνατον", ὁπότε ἡ τοιαύτη ὑπακοή μεταβάλλεται εἰς "παρακοήν" καί "παράβασιν" κατά τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ θείου θελήματος στρεφομένη καί ἀξία οὖσα τῆς ἀπό Θεοῦ "ἐνδίκου μισθαποδοσίας", ὡς "τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας..." (῾Εβρ. β, 2,3). (Καταγγελία Ζηλωτῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων). Paraskevi Berber: Καλησπέρα σας.. Είμαι Ορθόδοξη Χριστιανή.. βαφτισμένη από τον Αείμνηστο Ιερέα Θείο μου Ιωακείμ Γαζιάρη στον Αγ. Μηνά, στα Ψωμαθειά της Πόλης. Και ο Πνευματικός μου είναι Ορθόδοξος Χριστιανός ο Ιερομόναχος Πατέρας Φιλόθεος, πόντιος στην καταγωγή από την Ηγουμένισσα.. " ἡ ἀνυπακοή σέ ἀντορθόδοξες ἐντολές σώζει". πως μπορεί να υφίσταται για μία Ορθόδοξη χριστιανή,... που έχει Ορθόδοξο Χριστιανό Ιερομόναχο για Πνευματικό? Paraskevi Berber: Πως μπορεί η Υπακοή να μεταβάλλεται σε "παρακοή" και "παράβαση" όταν η Υπακοή είναι το "Α" και το "Ω" για την Σωτηρία του Ανθρώπου..? Paraskevi Berber: Αντιθέτως .. η Υπακοή απαλάσσει τον άνθρωπο από το βαρύ φορτίο της ευθύνης .. η Υπακοή γαληνεύει την ψυχή .. η Υπακοή ισορροπεί τον άνθρωπο .. η Υπακοή καθοδηγεί τον άνθρωπο στον ορθό δρόμο της Σωτηρίας ... η Υπακοή με τον καιρό .. ανοίγει τα μάτια της ψυχής.. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Επιτρέψτε μου ενα μικρό σχόλιο διά τά γραφέντα υπό του π. Σ. Σκορδίλη. Σωστά ολα αυτά οπως τά γράφει. Σωστές καί οἱ προϋποθέσεις τίς οποίες θέτει. Ναί ἡ ἑνότητα μας μέ τήν Εκκλησία ειναι τό θεμέλιον της σωτηρίας, επομένως καί τό κριτήριον τῆς ὑπακοῆς. 'Αλλά ποίαν 'Εκκλησίαν ἐννοεῖ ὁ π. Σπυρίδων; Αὐτήν τήν οποίαν ὀμολογοῦσαν οι Πατέρες μας μέχρι τό 1920 "τήν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί 'Αποστολικήν Ἐκκλησίαν", ἡ ὁποία ἀναθεμάτιζε καί κατεδίκαζε τούς αιρετικούς, καί ἡ ὁποία ἔφθανε ενίοτε νά ειναι "καί εν τρισίν ορθοδόξοις οριζομένη" ὡς οἱ Πατέρες λέγουν, ἤ τήν "Ἐκκλησίαν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ", ὅπως τήν ομολογεῖ καί τήν κηρύττει ἡ παναιρετική Εγκύκλιος τοῦ 1920, ἡ ὁποία δέχεται ολες τίς αιρέσεις "Εκκλησίες Χριστοῦ"; π. Σπυρίδων Σκορδίλης: Εδώ χρειάζονται τα λόγια ενός Αγίου της Εκκλησίας μας, όταν τον ρώτησαν την γνώμη του για τις αποσχίσεις των παλαιοημερολογιτών και το γενικότερο θέμα του ημερολογίου που είχε προκύψει τότε. Καλύτερα να ΅πλανώμαι΅ μετά της Εκκλησίας, παρά να ορθοτομώ εκτός αυτής΅. Καλύτερα να είμαι μέσα στην Εκκλησία και ας νομίζουν μερικοί οτι είμαστε πλανεμένοι παρά να το παίζω ορθόδοξος μακριά από αυτήν. Το απόσπασμα από τον π. Γεώργιο αναφέρεται σε άλλο ζήτημα και όχι στην απόσχιση ή οχι από την Εκκλησία, αναφέρεται σε προσωπικές πρακτικές του εξομολόγου. Λυπάμαι, αλλά έχει χαθεί ο κοινός νούς, και δεν καταλαβαίνουμε τι επικαλούμαστε. Πως να καταλάβουμε μετά το πνεύμα των Πατέρων, των Οικουμενικών Συνόδων, πως να έχουμε κάτι κοινό με το Πνεύμα το Άγιον το οποίον όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας, όταν μιλάμε βρισκόμενοι απ’ έξω;;;; Η διάκριση αφορά όλους και δεν είναι θέμα επιλεκτικής διαχείρησης. Η υπακοή είναι η μεγαλύτερη αρετή, γιατί προϋποθέτει ταπείνωση και απάρνηση ιδίου θελήματος. Αλλά αυτά προϋποθέτουν εκκλησιαστικό φρόνημα. Και πώς αυτό μπορεί να γίνει, όταν η κάθε παρεούλα υπερορθοδόξων υποψιαζόμενοι αποστασίες και συνομωσίες και σκοτεινές δυνάμεις, αποκόπτεται και ιδρύει την μία εκκλησία δίπλα στην άλλη συναγωνιζόμενοι στην γνησιότητα και την παράδοσιακότητα, και αλληλοκαθαιρούνται και αλληλοαφορίζονται....... Αυτά, επι των θέσεων και όχι επί των προσώπων, τα οποία είναι σεβαστά.... Ευχαριστώ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Ὁ π. Σ. Σκορδίλης εθιξε πολλά καί μεγάλα θέματα, διά τά ὁποῖα δέν υπάρχει χρόνος οὔτε καί νόημα νά συνεχίσουμε. Καί γιά τό θέμα τῶν συγχρόνων γερόντων, καί γιά τά οσα γράφει ο π. Γ. Μεταλληνός περί υπακοῆς η μή, καί γιά τό πνεῦμα τῶν Πατέρων, καί τό ποιός ειναι εντός τῆς Ἐκκλησίας καί ποιός ειναι ἐκτός περί ολων αυτῶν εχουμε γράψει αρκετά. Δέν εχω τήν διάθεσι νά επανέλθω. Καί διότι δέν ειναι εις τούς σκοπούς μου νά πείσω κανένα "ἐπί τῆς ἐν ἡμῖν πίστεως", (μόνον οταν προκαλοῦμαι απαντῶ), αλλά καί διότι βλέπω πώς κανείς μας ἐν τέλει δέν εχει τήν διάθεσι ειλικρινούς διαλόγου ... Ὁ καθένας ταμπουρώνεται πίσω από τά δικά του καί δέν αφήνουμε νά προκύψη η αλήθεια μέσα από εναν καλοπροαίρετο διάλογο. Αὐτό ἀκριβῶς ηθελα νά τονίσω από τήν ἀρχή μέ ἐκεῖνο πού ειπα γιά τούς πνευματικούς, οἱ ὁποῖοι στήν πλειοψηφία τους δέν σέβονται τήν προσωπικότητα τῶν πνευματικῶν τους παιδιῶν καί θέλουν νά τά ἐξαρτοῦν ἔτσι ωστε νά μή μποροῦν κἄν νά σκεφθοῦν. Προσωπικά ειμαι κατά τοιούτων ποιμένων, εἴτε εκ τού δικοῦ μας ἐκκλησιαστικού χώρου ειτε από οιονδήποτε αλλον χὼρον. Ἄν συμφωνούμε σ' αὐτό, ἀς ἀφήσουμε τήν διαφωνία μας στό ἐκκλησιολογικό θέμα καί ο καθένας ἀς πορευθεῖ κατά τήν συνείδησίν του. Paraskevi Berber: Ο Θεός να βάλει το "Χέρι Του" και να υπάρξει Θεε μου μία Ημέρα που να καταλάβουμε όλοι ότι είμαστε ΑΔΕΡΦΙΑ...~! και να ενωθούμε ὅλοι μαζί κάτω από την Ίδια Σκέπη της Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας!! ΑΜΗΝ! π. Σπυρίδων Σκορδίλης: Αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος, ο οποίος ισχυρίζεται οτι είναι εκκλησιαστικός, μπορεί να συζητήσει χωρίς να διευκρινίσει τις εκκλησιαστικές προΰποθέσεις. Η πνευματική καθοδήγηση και υπακοή σχετίζονται με το θέμα της πνευματικής πατρότητας που πηγάζει από το μυστήριο της εξομολογήσεως και οδηγεί στην άνωθεν πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου, δηλαδή την εν Χριστώ τελείωσή του. Πως μπορούμε να συμφωνήσουμε σε πρακτικές που πραγματοποιούνται μέσα στα μυστήρια όταν στη μία περίπτωση πρόκειται για μυστήριο. αλλά στις άλλες όχι; Εκτός αν θεωρούμε οτι η Χάρις του Θεού παίζει δευτερεύοντα ρόλο..... Δεν επιθυμώ να επεκταθώ...... Καλό είναι όμως, όταν επικαλούμαστε συγγραφείς και επιχειρήματα , να το κάνουμε με συνέπεια.... Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός είναι κληρικός της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και παρά τις όποιες διαφωνίες για επι μέρους ενέργειες, ουδέποτε διανοήθηκε, ή διανοηθήκαμε να αποκοπούμε από αυτήν.... Μακάρι ο Θεός να μας οδηγήσει στην κοινή ποίμνη, αλλά αυτό προϋποθέτει αυτογνωσία και ταπείνωση, και δυστυχώς αυτά λείπουν..... Διαφορετικά πώς να δικαιολογήσει κανείς τις πολλές ομάδες και ΅Εκκλησίες΅, τις πολλές ΅συνόδους΅ και τους πολλούς ΅Αρχιεπισκόπους΅ ή προέδρους, που όλοι παρουσιάζονται ως θεματοφύλακες των ιερών παραδόσεων και των πατρίων;;; Δεν ισχυρίζομαι οτι εδώ όλα είναι καλά, αλλά θα αγωνιζόμαστε μέσα στην Εκκλησία και ποτέ έξω. Με πολύ αγάπη εύχομαι σε αυτό το πνεύμα να δώσει ο Θεός να συναντηθούμε. Αμήν! Ευχαριστώ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Ἀς κάνουμε μία προσευχή: "Κύριε γνώρισόν μοι οδόν εν ἧ πορεύσωμαι". Καί ἀς ἐλπίσουμε οτι δέν θά μᾶς ἀφήση.... π. Σπυρίδων Σκορδίλης: Αυτό αποτελεί πρόσκληση σε συμπροσευχή και εφόσον μας θεωρείτε: "Ἐκκλησίαν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ", ὅπως τήν ομολογεῖ καί τήν κηρύττει ἡ παναιρετική Εγκύκλιος τοῦ 1920, ἡ ὁποία δέχεται ολες τάς αιρέσεις "Εκκλησίες Χριστοῦ¨, και σύμφωνα με τους Ιερούς κανόνες που επικαλείστε, οι αδελφοί σας θα πρέπει να σας θεωρούν, άξιο καθαιρέσεως και αφορισμού! Καταλαβαίνει κανείς τελικά, που μπορεί να οδηγήσουν όλα αυτά... Δεν θα συνεχίσω. Μου είσαστε συμπαθής, αλλά διαφωνώ εντελώς με τον τρόπο που παρουσιάζετε τα πράγματα, γιατί τα διαστρέφετε και δεν υπάρχει συνέπεια, τα έχω εκθέσει... Ο Θεός καρδίαν συντετριμένην και τετεπεινωμένην δε θα την εξουθενώσει. Ας ταπεινωθούμε λοιπόν, και ας αφήσουμε τον Κύριο να μας πεί, και όχι τον υψηλόφρονα λογισμό μας.... Ευχαριστώ! ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Τώρα π. Σπυρίδων (εξ’ ἀπροσεξίας ἐγράφη π. Γεώργιε) μιλάμε μέ τελείως διαφορετικά κριτήρια. Ἔγραψα οτι δέν εχω τόν χρόνο νά ἀσχοληθῶ περισσότερον μέ αυτά τά θέματα. Καί σεῖς γράψατε: "Αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος, ο οποίος ισχυρίζεται οτι είναι εκκλησιαστικός, μπορεί να συζητήσει χωρίς να διευκρινήσει τις εκκλησιαστικές προΰποθέσεις". Καθώς ἐπίσης ἔγραψα μίαν γνώμην τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τήν ὁποίαν επικαλεἰται ο π. Γ. Μεταληνός καί γράφετε: "Καλό είναι όμως, όταν επικαλούμαστε συγγραφείς και επιχειρήματα, να το κάνουμε με συνέπεια". Δέν νομίζω, ὅτι μέ αὐτό τόν τρόπο μποροῦμε νά συνεννοηθοῦμε. Διά τοῦτο ἐπανέρχομαι σέ κεῖνο πού ειπα προηγουμένως. 'Ας κλείσουμε τό θέμα καί ἐλεύθερος ειναι ο καθένας νά πράξη κατά συνείδησιν. Καί ἕκαστος θά δώση λόγον εἰς τόν Θεόν καί θά ἀπολογηθῆ διά τά δικά του. Αν πάλι εσεῖς θέλετε νά πάρετε καί τό βάρος τῶν προδοσιῶν τῆς Ορθοδοξίας από τό 1920 θέμα δικό σας. Εγώ θά ευχομαι νά καταλάβετε πώς ὀ Οίκουμενισμός σᾶς εχει οδηγήση μακράν καί εκτός τῆς Εκκλησίας καί μόνον η ἐπιστροφή θά σάς σώση, διότι μόνον εν τη Ἀληθεῖ καί διά τοῦ 'Αληθοῦς Ἐκκλησίας λαμβάνομεν τήν θείαν Χάριν. Ταῦτα ἐν πολλῆ σπουδῆ, διότι πρέπει νά κλείσω τό κομπιοῦτερ. π. Σπυρίδων Σκορδίλης: Καλό σας βράδυ και να είσαστε καλά! Εδώ δεν καταλάβατε οτι λέγομαι π. Σπυρίδων τα υπόλοιπα θα καταλαβαίνατε; Ποιά από όλες τις παρατάξεις σας είναι η γνησια Εκκλησία; Ποιά σύνοδος από όλες φέρει την Εκκλησιαστική παράδοση και Αποστολική διαδοχή; Ποιός από όλους τους Αρχιεπισκόπους σας είναι κανονικός;... Πως συμβαίνει όλοι σχεδόν οι καθηρημένοι από εμάς να βρίσκουν καταφύγιο σε σας; Πως εξηγείται το μίσος που έχετε η μιά ομάδα εναντίον της άλλης μέσα στο παλιό ημερολόγιο; Πως και δε σας παραδέχονται Το Άγιον Όρος και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο; Ὅσο για τα τελευταία σας λόγια... είναι ενδεικτικά, και σας ευχαριστώ για την.......... επιβεβαίωση! Να είσαστε καλά. Ευχαριστώ. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Οι λατινόφρονες του 1438-39 τά ἴδια ελεγον στόν Αγιο Μάρκο, ὅτι ἔχει ὑφηλόφρονα λογισμόν καί διά τοῦτο δεν ὑπογράφει τήν ἕνωσιν. 'Εάν τόν ἴδιον χαρακτηρισμόν ἀποδίδετε εἰς ἐμέ, διότι δέν ἀκολουθῶ τήν οἰκουμενιστικήν ἀποστασίαν σας, τοῦτο τό θεωρῶ τιμή μου. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΗΡΥΚΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ Π. Σπυρίδων συγγνώμη πού από τήν βιασύνη μου σάς ειπα μέ αλλο ὄνομα. Καί ἐφ' ὅσον ἀπ' αὐτό καταλάβατε πώς «δέν καταλαβαίνω τίποτα», δέν θά ἀπαντήσω στό ἐρώτημά σας ἤ μᾶλλον τήν ειρωνεία σας, "ποιός ειναι ὀ σωστός ἀρχιεπίσκοπος, η ἡ γνήσια ἐκκλησία" κλπ.... 'Εάν κάποτε θελήσετε νά συζητήσουμε μέ σοβαρότητα, τότε θά σᾶς ἀπαντήσω. Πάντως ενα ειναι βέβαιο καθ' ἡμᾶς, ἄν θέλετε δεχθῆτέ το, ἄν θέλετε ἀπορρίψτε το, οτι δέν υπάρχουν πολλές ἐκκλησίες ΜΙΑ ειναι ἡ Ἐκκλησία τού Χριστού, καί ἐκτός αὐτῆς ολαι αἱ ἄλλαι ὀνομαζόμεναι ἐκκλησίαι ειναι πράγματι παρατάξεις, μία ἀπό τίς ὁποῖες ειναι καί αὐτή στήν οποίαν ἀνήκετε. Ἡ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΙΣ. Τήν λέγω παράταξι, διότι ὅσο μεγάλη καί ἄν ειναι, ὅσο καί ἄν ἔχει τήν ἔγκρισι τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας, δέν ειναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ειναι μία καταδικασμένη από Πανορθοδόξους Συνόδους παρασυναγωγή .... π. Σπυρίδων Σκορδίλης: Επί της ουσίας των ερωτημάτων τηρείτε σγήν ιχθύος. Το κατανοώ.... Αν όμως αποφεύγετε να απαντήσετε, και επιπλέον επί της ουσίας υβρίζετε τους συνομιλητές και μαζί εκατομμύρια ανθρώπων..... νομίζετε οτι υπηρετείτε τον διάλογο; Λυπάμαι!!! ΅Εκ του λόγου σου κρινώ σε δούλε πονηρέ΅!!! Paraskevi Berber: Λυπάμαι που .. δεν έχω λόγια.. τί να πω.. δεν ξέρω .. Καλό ξημέρωμα ..... Καλή ανάπαυση σε όλους.. ------------------------------------------------------ Υ.Γ. Εδώ σταμάτησε η συζήτησις. Εκλεισαν τά κομπιοῦτερ, και τωρα ὁ καθένας διαβάζοντάς τά γραφέντα, μπορεί να βγάλη τά συμπεράσματά του. Και το δικό μας αν θέλετε συμπέρασμα εἶναι ότι ὁ «διάλογος αγάπης εν αληθεία», εἶναι πολύ δύσκολος, ὅταν μάλιστα γίνεται προς επικράτησιν όχι τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τοῦ ἰδικοῦ μας θελήματος. Είναι δε τόσον δύσκολος, ὅσον εἶναι δύσκολον το να ἀφαιρέσει κάποιος ἀπό μέσα του τον εγωισμό του και την ἀδιάκριτον γνώμην του, και να ταπεινωθεί και ὑποταχθεί εις τους αγίους Πατέρας μεσα από την διδασκαλία των ὁποίων εκφράζεται το θέλημα τοῦ Θεοῦ ….

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΣ

<ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΙ ΚΑΜΝΟΥΜΕ; Παγκόσμια κινητοποίηση κατά του Σταυρού από τα τσιράκια του Σκότους prisonplanet ειδήσεις news επικαιρότητα ενημέρωση νέα καιρός media Ελλάδα Κόσμος prisonplanet.gr 1 κοινοποίηση 9 Nicolae Costandache, Konstantin Papalazaridi και 7 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2016 στις 5:24 π.μ. · Έλεγε κάποιος γέροντας. Ούτε τα πλούτη να σας κάνουν εντύπωση, ούτε οι δόξες, αλλά πάντοτε να βαδίζετε δίκαια. Το ψωμί σας να το τρώτε με τον τίμιο ιδρώτα σας κι όχι με αδικίες. Αυτά που θα κερδίζεται με την τιμιότητα σας, να μην τα σκορπίζεται άσκοπα. Να ζείτε τίμια και ταπεινά και όσο μπορείτε να απλώνεται το χέρι σας στην ελεημοσύνη. Να μην σκέπτεστε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα κτίσετε. Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων και όχι των χαρούμενων. εάν κάνετε έργα καλά, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό. Θ` αξιωθείτε να δείτε θαύματα και στην άλλη ζωή, θα έχετε απέραντη αγαλλίαση. 10 Ana Vrapi, Sofia Parastatidoy και 8 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2016 στις 5:06 π.μ. · Γι’ αυτό και εμείς να μη παύσωμεν να τρέχωμεν και να παρακαλούμεν την Παναγία μας. Εκείνη είναι η σωτηρία όλου του κόσμου. Εκείνη είναι η ολόφωτη λαμπάδα που λάμπει και φωτίζει με την λάμψιν της όλην την οικουμένην. Όταν τρέξωμεν κοντά της με πίστι, με ευλάβεια, με αγάπη, δεν θα μας απορρίψη ποτέ. (Όσιος Άνθιμος ο Βαγιάνος ο εν Χίω) 1 κοινοποίηση 11 Θεμης Ζαχαριαδης, Thodoris Konstantinidis και 9 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2016 στις 5:05 π.μ. · Στον άγιο Σεραφείμ άρεσε να παρομοιάζει την ανθρώπινη ζωή με ένα κερί. Ένα πλήθος από κεριά έκαιγαν μέσα στο κελί του μπροστά στις εικόνες....Η ζωή μας έλεγε μπορεί να συγκριθεί με μια λαμπάδα καμωμένη από κερί με φιτίλι, που καίει με μια φλόγα που εμείς ανάψαμε. Το κερί είναι η πίστη μας το φιτίλι η ελπίδα μας, και η φλόγα η αγάπη που ενώνει την πίστη μαζί με την αγάπη, όπως το κερί και το φιτίλι καίνε μαζί με αποτέλεσμα τη φωτιά. Ένα κερί κακής ποιότητας βγάζει όταν το ανάβ... Δείτε περισσότερα 14 Θεμης Ζαχαριαδης, Σιωπη Αναμονης και 12 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2016 στις 4:52 π.μ. · ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ Εορτή του Οσίου Θεωνά, του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Εορτάζει στις 4 Απριλίου εκάστου έτους....Συνεχίστε την ανάγνωση Εορτή του Οσίου Θεωνά, του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης perivolipanagias.blogspot.com 5 Dimitra Bithizi, ειρηνη κουλα και 3 ακόμη Κοινοποιήστε Ο Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων κοινοποίησε τη φωτογραφία της Σκεύη Σωφρονίου. 4 Απριλίου 2016 στις 4:33 π.μ. · Φωτογραφία της Σκεύη Σωφρονίου. 29 Ιωαννα κονδυλια Σερελη και 28 ακόμη Κοινοποιήστε Γίνατε φίλοι με 1 άτομο στο Facebook. Theodosios Koulas ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 3 ΧΡΟΝΙΑ Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2014 στις 1:14 μ.μ. · "ΕΜΙΣΗΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΠΟΝΗΡΕΥΟΜΕΝΩΝ" (ΨΑΛΜ 25,5) Ας πάρωμε εἰς τά χέρια μας τό ἱερό κείμενο τοῦ Ψαλτηρίου καί ας αἰσθανθοῦμε τήν ἰδιαιτέρα εὐλογία ἀλλά καί τήν ἀγανάκτησι τοῦ Δαυΐδ. Τήν ἀγανάκτησι καί τήν ἀποστροφή πού ἔνοιωθε ἐναντίον τῶν πονηρῶν ἔργων, ἕνεκεν τῆς πλουσίας Χάριτος πού ἐνοικοῦσε εἰς τήν ὕπαρξί του. Τό ἱερό κείμενο συγκλονίζει καί δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο πώς οἱ Ο´ (ἑβδομήκοντα) μεταφρασταί μέ τήν «θεόθεν οἰκονομηθεῖσαν» μετάφρασίν των, χρησιμοποιοῦν τίς συγκεκρι... Δείτε περισσότερα 2 κοινοποιήσεις 8 Andreas Andreou, Christos Sarridis και 6 ακόμη Κοινοποιήστε Γίνατε φίλοι με 1 άτομο στο Facebook. Tânia Pires Faculdade de Belas Artes da Universidade do Porto - Institucional ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 4 ΧΡΟΝΙΑ Ο Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων κοινοποίησε τη δημοσίευση της Popi Chalkidi. 4 Απριλίου 2013 στις 8:07 μ.μ. · Popi Chalkidi 4 Απριλίου 2013 στις 4:00 μ.μ. · Η τρίτη Κυριακή των Νηστειών ονομάζεται <<Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης>>. Μετά από τη μεγάλη Δοξολογία στον όρθρο, ο Σταυρός μεταφέρεται σε μια σεμνή πομπή στο... Δείτε περισσότερα Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 12:19 μ.μ. · Ἡ ἀπειρόγαμος, Ἁγνὴ καὶ Μήτηρ σου, Χριστὲ ὁρῶσά σε, νεκρὸν κρεμάμενον, ἐπὶ τοῦ ξύλου μητρικῶς, θρηνολογοῦσα ἔλεγε· Τὶ σοὶ ἀνταπέδωκε, τῶν Ἑβραίων ὁ ἄνομος, δῆμος καὶ ἀχάριστος, ὁ πολλῶν καὶ μεγάλων σου, Υἱέ μου δωρεῶν ἀπολαύσας; Ὑμνῶ σου τὴν θείαν συγκατάβασιν. 1 σχόλιο 2 κοινοποιήσεις 15 Vera Kouzminova, Antony Antoniou και 13 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 11:56 π.μ. · ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΜΟΝΟΝ ΚΑΤΑ ΤΑ ΥΠΟΣΤΑΤΙΚΑ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ .... Κάθε Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας έχει ένα δικό του «Υποστατικό» ή «Προσωπικό Ιδίωμα», που είναι ακοινώνητο, και το διακρίνει από τα άλλα δύο Πρόσωπα. Τα Πρόσωπα, δηλαδή, της Αγίας Τριάδας έχουν τα πάντα κοινά, εκτός από το «Προσωπικό» ή «Υποστατικό» τους «Ιδίωμα», γιατί αυτό είναι, που τα διακρίνει, και τους επιτρέπει, να υπάρχουν ως τρία πραγματικά Πρόσωπα (δηλαδή, ως τρεις διαφορ... Δείτε περισσότερα 1 κοινοποίηση 10 Antony Antoniou, Νικος Γατσιος και 8 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 9:17 π.μ. · ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΑΔΕΚΤΟΝ Στους αιρετικούς (Παπικούς, Προτεστάντες, Αγγλικανούς, Ιεχωβάδες, Πεντηκοστιανούς, Ευαγγελικούς, Μονοφυσίτες) καί ε'ις τούς σχισματοαιρετικούς νεοημερολογίτας οικουμενιστάς δέν υφίσταται καν αληθές βάπτισμα ή χρίσμα. «Ασφαλώς κρατούμεν, μηδένα βαπτίζεσθαι δύνασθαι εξω της καθολικής εκκλησίας˙ ενός όντος βαπτίσματος καί εν μόνη τή καθολική εκκλησία υπάρχοντος˙ …όθεν ου δύναται χρίσμα τό παράπαν παρά τοις αιρετικοίς είναι». Ο λόγος είναι προφανής : «π...Συνεχίστε την ανάγνωση 1 κοινοποίηση 5 Antony Antoniou, Athelphi Synglitiki και 3 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 5:38 π.μ. · «Να αγαπήσεις την σιωπή. Να ζεις στην αφάνεια, αποκρύπτοντας από τους ανθρώπους τα καλά έργα και τους πνευματικούς κόπους σου. Να σηκώνεις αγόγγυστα τους ελέγχους, τις ατιμίες, τις λοιδορίες και την περιφρόνηση των ανθρώπων, καθώς και τα παιδαγωγικά ραπίσματα του Θεού. Να θυμάσαι τα πολλά σου αμαρτήματα και να συντρίβεσαι γι΄ αυτά. Να μελετάς και να θαυμάζεις τα υπερφυσικά κατορθώματα των Αγίων του Θεού. Να καλλιεργείς την εσωτερική αυτομεμψία. Να αποφεύγεις τους επαίνους σαν φωτιά. Τέλος, να κρατάς πάντοτε στον νου σου τη μνήμη του φοβερού δικαστηρίου του Κυρίου, εκεί που όλοι οι υπερήφανοι θα ταπεινωθούν οριστικά.» (ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΟΣΤΩΦ0 1 σχόλιο 3 κοινοποιήσεις 17 Σκεύη Σωφρονίου και 16 ακόμη Κοινοποιήστε Ο Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων κοινοποίησε τη φωτογραφία του χρήστη Ή Άμπελος Εργαστήριο Βυζαντινών Εικόνων. 4 Απριλίου 2013 στις 5:36 π.μ. · ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ Ο Άγιος Ονούφριος που συνομιλούσε με το βρέφος Ιησούς.... Υπάρχει ένα θαυμάσιο γεγονός από τη ζωή του Αγίου Ονουφρίου, τον οποίο εορτάζει η εκκλησία μας στις 12 Ιουνίου....Συνεχίστε την ανάγνωση Φωτογραφία του χρήστη Ή Άμπελος Εργαστήριο Βυζαντινών Εικόνων. Ή Άμπελος Εργαστήριο Βυζαντινών Εικόνων μαζί με Grudka Dineva και Marselia Eliades. 27 Μαρτίου 2013 στις 10:44 π.μ. · Ο Άγιος Ονούφριος που συνομιλούσε με το βρέφος Ιησούς.... Υπάρχει ένα θαυμάσιο γεγονός από τη ζωή του Αγίου Ονουφρίου, τον οποίο εορτάζει η εκκλησία μας στις 1... Δείτε περισσότερα 25 Gorg Shupljakoff, Matei Daniela και 23 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 5:28 π.μ. · ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ: «ΜΠΗΚΑ ΣΤΗ ΜΑΣΩΝΙΑ ΚΑΙ ΞΕΣΚΕΠΑΖΩ»: ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΩΗΝ ΜΑΣΩΝΟ pentapostagma.gr|Από Πενταπόσταγμα Ενημέρωσης 5 Antony Antoniou, Athelphi Synglitiki και 3 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 5:24 π.μ. · "Η μετάνοια είναι βοηθός της πρόνοιας. Όσα ξέφυγαν από την πρόνοια και εξόκειλαν, αφού τα αναλάβει η μετάνοια, τα διορθώνει και τα διασώζει".(Μέγας Φώτιος) 22 Νικος Γατσιος, Ατμίδα Καπνού και 20 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 5:22 π.μ. · ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΡΕΑ http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/20…/…/blog-post_392.html ΕΛΛΑΣ-ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Ο ΟΡΚΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΗΘΕΝ ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΣΩΝΙΑ hellas-orthodoxy.blogspot.com 4 Athelphi Synglitiki, Elenh Petridh και 2 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 4:55 π.μ. · http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.gr/…/blog-post_14… ΙΕΡΕΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Ποιος είναι ο Παλαιός Των Ημερών της όρασης του Δανιήλ; http://www.egoch.org/Icon_of_Holy_Trinity.htmlΊσως θα πρέπει να διαβάσετε τα παραπάνω καλά τεκμηριωμένο άρθρο το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την άποψή σας. iereasanatolikisekklisias.blogspot.com 2 κοινοποιήσεις 7 Athelphi Synglitiki, Popi Chalkidi και 5 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 3:32 π.μ. · «Από τις προσευχές που μας παρέδωσαν οι άγιοι, η ευχή του Ιησού, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με», είναι η πιο εύχρηστη, λόγω της συντομίας, και η πιο καρποφόρα, όταν επιτελείται αδιάλειπτα μέσα στην καρδιά. Αλλά για να κατορθωθεί και να καρποφορήσει η ευχή του Ιησού- και να καρποφορήσει σημαίνει να εξορίσει από την καρδιά τα πάθη και τους δαίμονες και να εγκαταστήσει σε αυτήν τον Χριστό-, χρειάζεται πολύς καιρός και πολλή βία, δηλαδή εντατικός ψυχοσωματικό... Δείτε περισσότερα Ex Protestant: Η Ευχή του Ιησού και η σημασία της. Υβριστικά σχόλια, διαφημίσεις αιρετικών κειμένων και σχόλια σε greeklish δεν θα γίνονται αποδεκτά. exprotestant.blogspot.com 1 κοινοποίηση 5 Athelphi Synglitiki, Popi Chalkidi και 3 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 3:28 π.μ. · ΤΟΙΑΥΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΟ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΟΡΘΟΔΟΞΩΝ "ΣΚΡΙΠ" "Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ" "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ" ΚΛΠ, ΗΤΟΙ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ, ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟΝ ΝΑΙΣΚΟΝ (ΕΞΩΚΚΛΗΣΙΟΝ ΤΟΤΕ) ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Η "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" Η ΟΠΟΙΑ ΙΔΡΥΘΗ ΤΟ 1929, ΗΤΟΙ ΟΛΙΓΑ ΕΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ "ΑΘΕΩΤΑΤΗΝ ΜΕΤΑΣΤΟΙΧΕΙΩΣΙΝ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ" Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΕΧΕΙΡΗΘΗ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑΝ ΤΟΥ 1920-1930 ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Αγάπη και πόνος για την Πατρίδα – Σαράντου Καργάκου. | Ορθόδοξη Πορεία Ένας Αμερικανός πολιτικός, μάλλον υπουργός των οικονομικών, που θαρρώ λεγόταν Τζων Μέϊσυ, είχε… orp.gr 1 κοινοποίηση 4 Athelphi Synglitiki, Κυριακη Μικροπουλου και 2 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 2:56 π.μ. · ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ (ΟΙ ΓΝΗΣΙΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ) ΤΑ ΛΕΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΛΕΩ ΜΑΣΩΝΙΑΣ ΗΛΛΑΞΕ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. ΑΛΛΑ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΔΙΩΧΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ http://alithiastofos.blogspot.gr/2013/04/blog-post_4.html… ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ: «Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΖΗΤΗΣΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟ»! alithiastofos.blogspot.com 1 κοινοποίηση 7 Κυριακη Μικροπουλου, Athelphi Synglitiki και 5 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2013 στις 2:35 π.μ. · ΕΙΠΕ ὁ ἀββᾶς Ἀντώνιος - Ἔρχεται καιρὸς ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ τρελλαθοῦν καὶ ὅταν δοῦν κάποιον ποὺ δὲν εἶναι τρελὸς θὰ ξεσηκωθοῦν ἐναντίον του καὶ θὰ τοῦ ποῦν “εἶσαι τρελός”, ἐπειδὴ δὲν εἶναι ὅμοιος μ᾽ αὐτούς. 1 κοινοποίηση 18 Antony Antoniou, Νικος Γατσιος και 16 ακόμη Κοινοποιήστε Γίνατε φίλοι με 1 άτομο στο Facebook. Kwstas Papaxristos Αθήνα ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 5 ΧΡΟΝΙΑ Ο Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων κοινοποίησε τη σημείωση του Χρήστος Γκουτζίδης. 4 Απριλίου 2012 στις 5:41 π.μ. · Χρήστος Γκουτζίδης 3 Απριλίου 2012 στις 11:43 μ.μ. · «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε» (Ιωάν. 15,15) Επειδή όλη η δύναμις με την οποία νικώνται οι εχθροί μας, γεννιέται από την μη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και από την ελπίδα στο Θεό, είναι ανάγκη να προμηθευθής αδελφέ μου, από τις ειδήσεις αυτές, για να αποκτήσης την δύναμι αυτή, με την βοήθεια του Θεού, γνώριζε λοιπόν με βεβαιότητα, ότι, ούτε όλα τα προτερήματα, είτε φυσικά είναι, είτα αποκτημέν... Δείτε περισσότερα 9 Kiriaki I. Stefanidi, Elenh Petridh και 7 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2012 στις 5:39 π.μ. · ΠΕΡΙ ΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜ ΠΕΡΙ ΜΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΝΙΚΟΛΑΙΤΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΚΑΙ ΨΕΥΔΟΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ – ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ - ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ … kirykos.livejournal.com 6 Kiriaki I. Stefanidi, Elenh Petridh και 4 ακόμη Κοινοποιήστε Ο Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων κοινοποίησε ένα σύνδεσμο. 4 Απριλίου 2012 στις 5:00 π.μ. · "Αποστασίας Ελεγχος"βιβλίο γραμμένο από τους Ζηλωτάς του Αγίου Όρους zougla.gr 1 σχόλιο 5 Elenh Petridh, Mathaios Kavouridis και 3 ακόμη Κοινοποιήστε Γίνατε φίλοι με 1 άτομο στο Facebook. Милена Стоянова Laborant στην εταιρεία MEDICINSKA LABORATORIA "'PISANEC'' ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 6 ΧΡΟΝΙΑ Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2011 στις 6:44 μ.μ. · ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ "ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ" Άλλο είναι η "μετοχή", και άλλο η "επικοινωνία" ή η "κοινότητα", αν και μπορούν να αποδοθούν αμφότερα με τη λέξη: "κοινωνία". Και φυσικά τα υποστατικά ιδιώματα της Θεότητας, δεν είναι κοινά, αλλά κοινή είναι η ουσία του Θεού, η ΑΓΑΠΗ. Γι' αυτό μιλάμε για "κοινωνία αγάπης" μεταξύ των Θείων Προσώπων. Και έτσι πρέπει... Συνεχίστε την ανάγνωση 6 σχόλια 3 3 Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2011 στις 6:39 μ.μ. · ΣΥΜΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ "ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ" Από τό Περιοδικόν ΡΙΖΕΣ, (τό οποίο εξέδιδε ο Αλέξανδρος Καλόμοιρος) Οκτώβριος 1982 Τεύχος 2 ... Συνεχίστε την ανάγνωση 1 Xristos Panoysopoylos Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2011 στις 8:13 π.μ. · Η ΑΒΥΣΣΑΛΕΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ Ο ΑΠΕΧΘΗΣ «Μ. ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ»- Η ΑΒΥΣΣΑΛΕΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

Ἡ ἀπεχθὴς προσωπικότητα τοῦ «Μεγάλου Ἱεροεξεταστῆ»

στὸ ἔργο τοῦ Φιοντὸρ Ντοστογιέφσκι

(Ἡ ἀβυσσαλέα διαφορὰ Ὀρθοδοξίας καὶ παπισμοῦ)

. Μέσα ἀπὸ τὸ κορυφαῖο ἔργο τοῦ Φιοντὸρ Ντοστογιέφσκι «Ἀδελφοὶ Καραμαζὸφ» ἀναδύεται σ... Συνεχίστε την ανάγνωση Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2011 στις 7:53 π.μ. · ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ Ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, κορυφαίος θεολόγος τοῦ 20ου αἰ. καί Πανεπιστημιακός Καθηγητής ειπεν. "Πολύ συχνά τό μέτρο τῆς ἀληθείας εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς μειοψηφίας. Εἶναι δυνατό νά εἶναι Καθολική Ἐκκλησία τό "μικρόν ποίμνιον". Ἴσως ὑπάρχουν περισσότεροι ἑτερόδοξοι παρά Ὀρθόδοξοι. Εἶναι δυνατό νά ἐξαπλωθοῦν οἱ ... Δείτε περισσότερα 1 σχόλιο 3 ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΛΙΝΤΕΡΗ, Χρήστος Γκουτζίδης και 1 ακόμη Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2011 στις 7:49 π.μ. · ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ Κυριακή Δ'Νηστειῶν-ἁγ. Ἰωάννου τῆς Κλίμακος. Ὁ ὅσ. Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γεννήθηκε στήν Παλαιστίνη, περίπου τό ἔτος 523. Σέ ἡλικία 16 ἐτῶν ἀσπάσθηκε τόν μοναχικό βίο στήν Μονή Σινᾶ, "γενόμενος εἰς τόν Θεόν θυσία ἱερωτάτη". Μετά ἀπό κοινοβιακή ζωή 19 ἐτῶν καί ἀφοῦ ἀναδείχθηκε Ἡγούμενος τῆς Μονῆς, ἀναχώρησ... Δείτε περισσότερα 2 ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΛΙΝΤΕΡΗ και Χρήστος Γκουτζίδης Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2011 στις 7:31 π.μ. · ΟΙ ΑΓΙΟΙ 40 ΜΑΡΤΥΡΕΣ Οἱ Ἅγιοι 40 Μάρτυρες Ἄς ἀρχίσουμε τήν περιήγησή μας στό Ἁγιολόγιο τοῦ Τριωδίου μέ τούς Ἁγίους 40 Μάρτυρες. Οἱ Ἅγιοι 40 Μάρτυρες (4ος αἰ.) ἦσαν στρατιώτες κατά τήν βασιλεία τοῦ Λικινίου καί μαρτύρησαν στή Σεβάστεια τῆς Ἀρμενίας. Ἀρχικά φυλακίσθηκαν, στή συνέχεια τούς συνέτριψαν τά στόματα μέ πέτρες καί... Δείτε περισσότερα 2 Χρήστος Γκουτζίδης και 1 ακόμη Γίνατε φίλοι με 1 άτομο στο Facebook. Andreas Dimitriadis Έδεσσας ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ 7 ΧΡΟΝΙΑ Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2010 στις 11:35 π.μ. · Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΑΠΟ ΑΡΧΙΜ. ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ) Η Ανάστασις του Χριστού. Αυτό είναι εκείνο το οποίο ουδεμία θρησκεία έχει. Αυτό είναι εκείνο το οποίο ανυψώνει τον Κύριον υπεράνω όλων των ανθρώπων και των θεών. Αυτό είναι εκείνο το οποίο κατά τρόπον μοναδικόν και αναμφισβήτητον δεικνύει και αποδεικνύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αληθινός Θεός και Κύριος εις όλους τους ορατούς και αοράτους κό... Δείτε περισσότερα 2 Gocpriest Mark και 1 ακόμη Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 4 Απριλίου 2010 στις 11:15 π.μ. · ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ - ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ. Σ' ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΥΜΠΥΚΝΟΥΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ. Σ' ΑΥΤΕΣ ΕΣΤΗΡΙΧΘΗ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ "ΚΕΝΗ Η ΠΙΣΤΙΣ ΗΜΩΝ". ΔΙΟ ἉΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ ΛΑΜΠΡΥΝΘΩΜΕΝ ΚΑΙ ΕΥΦΡΑΝΘΩΜΕΝ ΛΑΟΙ, ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΣΧΑ. ΕΚ ΓΑΡ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΡΟΣ ΖΩΗΝ ΗΜΑΣ ΜΕΤΕΒΙΒΑΣΕΝ ΕΠΙΝΙΚΙΟΝ ΑΔΟΝΤΑΣ".... 1 σχόλιο 5 Αθανασούδης Κωνσταντίνος, Gocpriest Mark και 3 ακόμη Κοινοποιήστε Αυτά είναι όλα για 4 Απριλίου. Δείτε μερικές ακόμα παλιότερες δημοσιεύσεις που ελπίζουμε ότι θα σας αρέσουν. Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 2 Απριλίου 2013 στις 9:03 π.μ. · ΤΟ ΜΝΜΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΚΟ ΤΟΝ ΕΥΓΕΝΙΚΟ ... Κακόδοξος καθίσταται κάποιος, όχι μόνο όταν ο ίδιος κηρύττει, ή αποδέχεται κάποια αιρετική διδασκαλία, αλλά και όταν «κοινωνεί» με αιρετικούς, όπως είναι οι ποιμένες του. Το μνημόσυνο του ονόματος του επισκόπου από κληρικό υποδηλώνει την μεταξύ τους «κοινωνία». Γι’ αυτό, ο Άτλας της Ορθοδοξίας, ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, λέει: «…πολύς εστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται ε... Δείτε περισσότερα 1 κοινοποίηση 9 Athelphi Synglitiki, Popi Chalkidi και 7 ακόμη Κοινοποιήστε Κηρυξ Γνησίων Ορθοδόξων 1 Απριλίου 2013 στις 2:30 μ.μ. · Η ΚΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΖΩΗ ΠΟΛΕΜΑΤΑΙ ΣΦΟΔΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΟΥΡΓΟ ΔΙΑΒΟΛΟ Ἀναμφισβήτιτο γεγονός εἶναι ὅτι ἡ κατά Χριστόν ζωή πολεμᾶται σφόδρα ἀπό τόν πανοῦργο διάβολο, καί τά τέκνα του, πού κατ’ οἰκονομία ἄφησε ὁ Κύριος νά ὑπάρχει, γιά νά δοκιμάζονται καί νά γίνονται φανεροί οἱ ἀγωνιστές καί οἱ ἐραστές τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,γιά νά παίρνουν δίκαια τό βραβεῖο τῆς νίκης. Ἔτσι λοιπόν κάθε ἄνθρωπος πού θέλει νά εἰσέλθει στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, θά πρέπει νά ἀγωνιστεῖ, νά πολεμᾶ συνεχῶς μέρα κα... Δείτε περισσότερα

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Η Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΕΒΔΟΜΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ 7:09 | Автор: iasidnev | Δημοσίευσα νωρίτερα την ρωσική μετάφραση, τμήμα από την Πρώτη Πράξη της Έβδομης Οικουμενικής Συνόδου, στην οποία εξεταζόταν το ζήτημα της αποδοχής αιρετικών. Τώρα δημοσιεύω αυτό το κείμενο σε ελληνική γλώσσα. ᾽Ιωάννης ὁ εὐλαβίστατος μοναχὸς καὶ πρεσβύτερος καὶ τοποτηρητὴς τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου Ἀντιοχείας ἔφη· Διαθρυλλεῖται, πανάγιε πάτερ, παρὰ πολλῶν, πῶς δεῖ τοὺς ἀπὸ αἱρέσεως προσερχομένους δέχεσθαι· καὶ παρακαλοῦμεν τὴν ἁγίαν καὶ ἱερὰν σύνοδον, ὅπως ἔλθωσιν αἱ βίβλοι τῶν ἁγίων πατέρων καὶ θεωρῶμεν καὶ ἀνακρίνωμεν κἀκεῖθεν λάβωμεν τὴν ἀκριβῆ ἀσφάλειαν, ὅπως χρὴ δέχεσθαι αὐτούς· ἀποροῦμεν γὰρ ἡμεῖς. Κωνσταντῖνος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος Κωνσταντίας τῆς Κύπρου εἶπεν· ᾽Εξαιτοῦμεν τὴν σὴν μακαριότητα, δέσποτα, ἐλθέτωσαν τὰ προλεχθέντα βιβλία, ὅπως πληροφορηθέντες τάξιν ἀρίστην ταύτῃ ποιησώμεθα. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Κατὰ τὴν αἴτησιν τῶν θεοφιλεστάτων ἀνδρῶν καὶ τοποτηρητῶν καὶ τῶν ὁσιωτάτων ἐπισκόπων δεῖ τὰς βίβλους προκομισθῆναι. Κωνσταντῖνος ὁ θεοφιλέστατος νοτάριος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου εἶπε· Κατὰ τὴν κέλευσιν τῆς ὑμετέρας ἁγιότητος πάρεσμεν ἐπιφερόμενοι τὰς ἱερὰς βίβλους, ἅσπερ ἠγάγομεν ἐκ τῶν ἀποκειμένων ἐν τῇ βιβλιοθήκῃ τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, τῶν τε κανόνων τῶν ἁγίων ἀποστόλων καὶ τῶν ἁγίων συνόδων καὶ τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου καὶ ἑτέρων ἁγίων πατέρων. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Αναγνωσθήτω ἐν πρώτοις ἡ βίβλος τῶν κανονικῶν διατάξεων. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπει· ᾽Αναγνωσθήτω. Καὶ λαβὼν ὁ αὐτὸς Κωνσταντῖνος ὁ θεοφιλέστατος διάκονος καὶ νοτάριος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου ἀνέγνω· Κανὼν τῶν ἁγίων ἀποστόλων πεντηκοστὸς τρίτος. Εἴ τις πρεσβύτερος τὸν ἐπιστρέφοντα ἀπὸ ἁμαρτίας οὐ προσδέχεται, ἀλλ' ἀποβάλλεται, καθαιρείσθω, ὅτι λυπεῖ τὸν Χριστὸν τὸν εἰπόντα, ὅτι χαρὰ γίνεται ἐν οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῶ μετανοοῦντι. Σάβας ὁ εὐλαβέστατος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ εἶπον· Τοῦτο εὔδηλον καὶ παρὰ πᾶσιν ἀποδεδεγμένον, ὅτι ἕκαστον τῶν μετανοούντων ἡ ἐκκλησία προσδέχεται. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ῎Εστι καὶ ἕτερος κανὼν περὶ τούτου. Ὁ αὐτὸς θεοφιλέστατος νοτάριος ἀνέγνω· Τῆς ἁγίας ἐν Νικαίᾳ συνόδου κανὼν ὄγδοος Περὶ τῶν ὀνομασάνων μὲν ἑαυτοὺς Καθαρούς ποτε, προσερχομένων δὲ κοινῇ τῇ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ ἐκκλησίᾳ ἔδοξε τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ συνόδῳ, ὥστε χειροθετουμένους αὐτοὺς οὕτω μένειν ἐν τῷ κλήρῳ. πρὸ πάντων δὲ τοῦτο ὁμολογῆσαι αὐτοὺς ἐγγράφως προσήκει, ὅτι συνθήσονται καὶ ἀκολουθήσουσι τοῖς τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας δόγμασι, τουτέστι καὶ διγάμοις κοινωνεῖν καὶ τοῖς ἐν τῷ διωγμῷ παραπεπτωκόσιν, ἐφ' οἷς καὶ χρόνος τέτακται καὶ καιρὸς ὥρισται, ὥστε αὐτοὺς ἀκολουθεῖν ἐν πᾶσι τοῖς δόγμασι τῆς καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς ἐκκλησίας. ἔνθα μὲν οὖν ἅπαντες εἴτε ἐν κώμαις εἴτε ἐν πόλεσιν αὐτοὶ μόνον εὑρίσκοιντο χειροθετηθέντες, οἱ εὑρισκόμενοι ἐν τῷ κλήρῳ ἔσονται ἐν αὐτῷ τῷ σχήματι, καὶ τὰ ἑξῆς. Θεόδωρος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος Κατάνης τῆς Σικελῶν ἐπαρχίας εἶπε· Πρὸς τὴν αἵρεσιν ταύτην οὐδὲν ἔχει ὁ ἀναγνωσθεὶς κανών. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Αλλὰ καὶ περὶ πάσης αἱρέσεώς ἐστιν. ᾽Επιφάνιος ὁ εὐλαβέστατος διάκονος τῆς ἁγιωτάτης ἐκκλησίας Κατάνης τῆς Σικελῶν ἐπαρχίας καὶ τοποτηρητὴς τοῦ ἐπισκόπου Σαρδανίας εἶπεν· Οὗτος ὁ κανὼν τότε περὶ τῶν Καθαρῶν ἐρρήθη. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Αρτίως οὖν καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον τὴν ἀναφυεῖεταν αἵρεσιν πῶς ὀφείλομεν δέξασθαι; ᾽Ιωάννης ὁ θεοφιλέστατος τοποτηρητὴς τοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου τῆς ἀνατολῆς εἶπεν· ῾Η αἵρεσις χωρίζει ἀπὸ τῆς ἐκκλησἴας πάντα ἄνθρωπον. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Τοῦτο εὔδηλόν ἐστιν. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Χειροθετουμένους εἶπεν ὁ κανὼν δεχθῆναι. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Καὶ πῶς νοεῖτε τὸ χειροθετούμενον; Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Δεόμεθα, δέσποτα, διδασκαλίας. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Μήπως ἐπ' εὐλογίας ἐνταῦθα τὴν χειροθεσίαν λέγει καὶ εὐχὶ ἐπὶ χειροτονίας. Οἱ ἐνδοξότατοι ἄρχοντες εἶπον· ᾽Εὰν ἄλλο τὸ κωλύον οὐκ ἔστιν, ἕνεκεν ταύτης τῆς μετανοίας αὐτῶν δεχθήσονται κατὰ τοὺς κανόνας. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Ερευνῶμεν καὶ ἄλλους κανόνας περὶ λοιπῶν αἱρέσεων. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Καὶ τοῦτο ἀξιοῦμεν, ἐλθέτωσαν οἱ κανόνες. Ὁ αὐτὸς θεοφιλέστατος διάκονος καὶ νοτάριος ἀνέγνω· Τῆς ἐν ᾽Εφέσῳ ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου κανὼν τρίτος Εἴ τινες καὶ τῶν ἐν ἑκάστῃ πόλει κληρικῶν ὑπὸ Νεστορίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ὄντων ἐκωλύθησαν τοῦ ὀρθῶς φρονεῖν, καὶ τούτους τὸν ἴδιον ἀπολαμβάνειν βαθμὸν ἐδικαιώσαμεν τοὺς τῇ οἰκουμενικῇ καὶ ὀρθοδόξῳ συνόδῳ συμφρονοῦντας ἢ καὶ συμφρονήσοντας ἢ νῦν ἢ μετὰ ταῦτα κληρικοὺς ἐν οἱῳδήποτε χρόνῳ τοῖς ἀποστατήσασιν ἢ ἀφισταμένοις ἢ παραβαίνουσιν ἐπισκόποις τούς τε ἁγίους κανόνας καὶ τὴν ὀρθόδοξον πίστιν κελεύομεν μηδόλως ὑποκεῖσθαι κατὰ μηδένα τρόπον. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Σαφέστερος κανὼν περὶ τοῦ ζητουμένου κεφαλαίου. ἀναγνωσθήτωσαν δὲ καὶ οἱ λοιποὶ κανόνες. Στέφανος ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς καὶ βιβλιοφύλαξ τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου εἶπεν· ῎Ετι μετὰ χεῖρας ἔχομεν ἐπιστολὰς τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου περὶ τῆς προρρηθείσης ὑποθέσεως, εἰ δεκτοί εἰσιν εἰς τὴν ἱερωσύνην οἱ ἐκ τῆς αἱρέσεως ἐπιστρέφοντες, καὶ εἰ κελεύετε ταύτας ἀναγνωσθῆναι, (ἀναγνωσθήτωσαν). ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ᾽Αναγνωσθήτωσαν. Στέφανος μοναχὸς ἀνέγνω· ᾽Εκ τῆς πρὸς ᾽Αμφιλόχιον κανονικῆς πρώτης ἐπιστολῆς τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου Τὸ δὲ τῶν ᾽Εγκρατιτῶν κακούργημα νοῆσαι ἡμᾶς δεῖ ὅτι, ἵνα ἀπροσδέκτους αὑτοὺς ποιήσωσι τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐπεχείρησαν λοιπὸν ἰδίῳ προκαταλαμβάνειν βαπτίσματι ὅθεν καὶ τὴν συνήθειαν τὴν ἑαυτῶν παρεχάραξαν. νομίζω τοίνυν ὅτι, ἐπειδὴ οὐδέν ἐστι περὶ αὐτῶν φανερῶς διηγορευμένον, ἡμᾶς προσῆκεν ἀθετεῖν αὐτῶν τὸ βάπτισμα· κἄν τις ᾖ παρ' αὐτῶν εἰληφώς, προσιόντα τῇ ἐκκλησίᾳ βαπτίζειν. ἐὰν μέντοι μέλλοι τῇ καθόλου οἰκονομίᾳ ἐμπόδιον ἔσεσθαι τοῦτο, πάλιν τῷ ἔθει χρηστέον καὶ τοῖς οἰκονομήσασι τὰ καθ' ἡμᾶς πατράσιν ἀκολουθητέον. ὑφορῶμαι γάρ, μήποτε, ὡς βουλόμεθα ὀκνηροὺς αὐτοὺς περὶ τὸ βαπτίζειν ποιῆσαι, ἐμποδίσωμεν τοῖς σῳζομένοις διὰ τὸ τῆς προτάσεως αὐστηρόν. εἰ δὲ ἐκεῖνοι φυλάσσουσι τὸ ἡμέτερον βάπτισμα, τοῦτο ἡμᾶς μὴ δυσωπείτω· οὐ γὰρ ἀντιδιδόναι αὐτοῖς ὑπεύθυνοι χάριν ἐσμέι, ἀλλὰ δουλεύειν ἀκριβείᾳ κανόνων. παντὶ δὲ λόγῳ τυπωθήτω τοὺς ἐπὶ τῷ βαπτισμῷ ἐκείνων προσερχομένους χρίεσθαι ἐπὶ τῶν πιστῶν δηλονότι καὶ οὕτως προσιέναι τοῖς μυστηρίοις. οἶδα δέ, ὅτι τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς περὶ Εὐζώϊον καὶ Σατορνῖωον ἀπ' ἐκείνης ὄντας τῆς τάξεως προσεδεξάμεθα εἰς τὴν καθέδραν τῶν ἐπισκόπων, ὥστε τοὺς τῷ τάγματι ἐκείνων συνημμένους οὐκ ἔτι δυνάμεθα διακρίνειν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας, οἷον κανόνα τινὰ τῆς πρὸς αὐτοὺς κοινωνίας ἐκθέμενοι διὰ τῆς τῶν ἐπισκόπων παραδοχῆς. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Αἰτούμεθα, ἵνα κομισθῇ τοῦ ἁγίου ᾽Αθανασίου ἡ πρὸς ῾Ρουφινιανὸν ἐπιστολή. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπτε· Γενέσθω κατὰ τὴν αἴτησιν τῶν εὐλαβεστάτων μοναχῶν. Λεόντιος ὁ ἐνδοξότατος ἀσηκρῆτις εἶπεν· ᾽Εν τῷ τέως ἀναγνωσθήτωσαν αἱ λοιπαὶ τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐπιστολαί. Στέφανος ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς καὶ βιβλιοφύλαξ ἀνέγνω· Τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου ἐκ τῆς πρὸς Εὐαισηνοὺς ἐπιστολῆς Οὓς δὲ πέρυσιν ἐκ τῆς Γαλατίας μετεστείλαντο, ὡς δι' αὐτῶν δυνάμενοι τὴν παρρησίαν τῆς ἐπισκοπῆς ἀπολαβεῖν, τοιοῦτοί εἰσιν, οἵους ἴσασι μὲν οἱ πρὸς ὀλίγον συγγεγονότες αὐτοῖς. καὶ μετ' ὀλίγα. Εἰ δὲ λέγουσιν, ὅτι μετενόησαν, δειξάτωσαν αὐτῶν ἔγγραηον τὴν μετάνοιαν καὶ ἀναθεματισμὸν τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει πίστεως καὶ χωρισμὸν τῶν αἱρετικῶν καὶ μὴ ἐξαπατάτωσαν τοὺς ἀκεραιοτέρους. Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τῆς πρὸς τοὺς δυτικοὺς ἐπιστολῆς ῎Εστι τοίνυν εἷς τῶν πολλὴν ἡμῖν κατασκευαζόντων λύπην Εὐστάθιος ὁ ἐκ τῆς Σεβαστείας τῆς κατὰ τὴν μικρὰν ᾽Αρμενίαν. ὃς πάλαι μαθητευθεὶς τῷ ᾽Αρείῳ καί, ὅτε ἤκμαζεν ἐπὶ τῆς ᾽Αλεξανδρείας τὰς πονηρὰς κατὰ τοῦ μονογενοῦς συνθεὶς βλασφημίας, ἀκολουθῶν ἐκείνῳ καὶ τοῖς γνησιωτάτοις αὐτοῦ τῶν μαθητῶν ἐναριθμούμενος, ἐπειδὴ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ, τῷ μακαριωτάτῳ ἐπισκόπῳ ῾Ερμογένει τῷ Καισαρείας κρίνοντι αὐτὸν ἐπὶ τῇ κακοδοξίᾳ ὁμολογίαν ἔδωκε πίστεως ὑγιοῦς. καὶ οὕτω τὴν χειροτονίαι ὑπ' αὐτοῦ δεξάμενος Εὐστάθιος μετὰ τὴν ἐκείνου κοίμησιν εὐθὺς πρὸς τὸν ἐπὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως Εὐσέβειον ἔδραμεν, οὐδενὸς ἔλαττον καὶ αὐτὸν τὸ δυσσεβὲς δόγμα τοῦ ᾽Αρείου πρεσβεύοντα. εἶτα ἐκεῖθεν διὰ οἱασδήποτε αἰτίας ἀπελαθείς ἐλθὼν τοῖς ἐπὶ τῆς πατρίδος ἀπελογήσατο πάλιν, τὸ μὲν δυσσεβὲς ἐπικρυπτόμενος φρόνημα, ῥημάτων δέ τινα ὀρθότητα προβαλλόμενος. καὶ τυχὼν τῆς ἐπισκοπῆς, ὡς ἔτυχεν, εὐθὺς φαίνεται γράψας ἀναθεματισμὸν τοῦ ὁμοουσίου ἐν τῷ κατὰ ῎Αγκυραν γενομένῳ αὐτοῖς συλλόγῳ. κἀκεῖθεν ἐπὶ τὴν Σελεύκειαν ἐλθὼν ἔγραψε μετὰ τῶν αὐτοῦ ὁμοδόξων ἃ πάντες ἴσασιν. ἐν δὲ τῇ Κωνσταντινουπόλει συνέθετο πάλιν τοῖς ἀπὸ τῶν αἱρετικῶν προταθεῖσι. καὶ οὕτως ἀπελαθεὶς τῆς ἐπισκοπῆς διὰ τὸ ἐν τῇ Μελιτινῇ προκαθῃρῆσθαι ὁδὸν ἑαυτῷ τῆς ἀποκαταστάσεως ἐπενόησε τὴν ὡς ὑμᾶς ἄφιξιν. καὶ τίνα μέν ἐστιν, ἃ προετάθη αὐτῷ παρἁ τοῦ μακαριωτάτου ἐπισκόπου Λιβερίου, καὶ τίνα, ἃ αὐτὸς συνέθετο, ἀγνοοῦμεν, πλὴν ὅτι ἐπιστολὴν ἐκόμισεν ἀποκαθιστῶσαν αὐτόν, ἣν ἐπιδείξας τῇ κατὰ Τύανα συνόδῳ ἀπεκατέστη τῷ τόπῳ. ᾽Ανεγνώσθη δὲ καὶ ἡ πρὸς Τερέντιον κόμητα τοῦ αὐτοῦ πατρὸς ἐπιστολή, ἐν ᾗ ἐσήμανεν ὁ πατὴρ τὴν πρὸς Εὐστάθιον κοινωνίαν καὶ ἀποδοχὴν ἐκ τῆς αἱρέσεως ἐπιστρέψαντα. Στέφανος ὁ εὐλαβέστατος διάκονος καὶ νοτάριος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχικοῦ σεκρέτου ἀνέγνω· ᾽Εκ τοῦ ὅρου τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς τρίτης συνόδου κατὰ τῶν δυσσεβῶν Μεσσαλιανῶν ἤγουν Εὐχητῶν ῎Ηρεσεν ἅπασιν ἡμῖν καὶ τοῖς θεοφιλεστάτοις ἐπισκόποις Οὐαλεριανῷ καὶ ᾽Αμφιλοχίῳ καὶ πᾶσι τοῖς τῶν Παμφύλων καὶ Λυκαόνων ἐπαρχιῶν εὐλαβεστάτοις ἐπισκόποις τὰ ἐν τῷ συνοδικῷ χαρτίῳ τυπωθέντα κρατεῖν ἅπαντα καὶ κατὰ μηδένα τρόπον παραβαίνεσθαι αὐτά, βεβαίων ὄντων δηλαδὴ καὶ τῶν πεπραγμένων ἐν ᾽Αλεξανδρείᾳ, ὥστε τοὺς ὄντας κατὰ πᾶσαν ἐπαρχίαν τῆς Μεσσαλιανῶν ἤγουν ᾽Ενθουσιαστῶν αἱρέσεως ἢ καὶ ἐν ὑποψίαις τῆς τοιαύτης γε νόσου γεγενημένους, εἴτε κληρικοὶ εἶεν εἴτε λαϊκοί, μεθοδεύεσθαι καὶ ἀναθεματίζοντας κατὰ τὰ ἐν τῷ μνημονευθέντι συνοδικῷ διηγορευμένα ἐγγράφως μένειν τοὺς μὲν κληρικοὺς ἐν τῷ κλήρῳ, τοὺς δὲ λαϊκοὺς ἐν τῇ κοινωνίᾳ τῆς ἐκκλησίας. Πέτρος ὁ εὐλαβέστατος ἀναγνώστης καὶ νοτάριος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχικοῦ σεκρέτου ἀνέγνω· Τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν Κυρίλλου ἀρχιεπισκόπου ᾽Αλεξανδρείας Μαξίμῳ διακόνῳ ᾽Αντιοχείας ὑπομνηστικόν ῎Εμαθον παρὰ τοῦ ἀγαπητοῦ μονάζοντος Παύλου, ὅτι παραιτεῖται ἡ σὴ θεοσέβεια μέχρι σήμερον τὴν κοινωνίαν τὴν πρὸς τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον ᾽Ιωάννην διὰ τό τινας ἐν τῇ ᾽Αντιοχέων ἐκκλησίᾳ ἢ φρονοῦντας ἔτι τὰ Νεστορίου ἢ πεφρονηκότας μέν, ἀποσχομένους δὲ ἴσως. δοκιμασάτω τοίνυν τὸ σὸν ἐπιεικές, πότερόν ποτε οἱ λεγόμενοι συνάγεσθαι γυμνῶς καὶ ἀναισχύντως τῷ Νεστορίῳ καὶ φρονοῦσι καὶ λαλοῦσιν ἑτέροις ἢ κεκαυτηριασμένην μὲν ἐσχήκασί ποτε τὴν συνείδησιν, συνάγονται δὲ νῦν μεταμεληθίντες ἐφ' οἷς συνηρπάγησαν, αἰσχυνόμενοι δὲ ἴσως ὁμολογεῖν τὸ πταῖσμα· συμβαίνει γάρ τινα τοιαῦτα περὶ τοὺς ἀπατηθέντας γίνεσθαι. κἂν ἴδῃς συντρέχοντας νῦν τῇ ὀρθῇ πίστει, ἀμνησικάκει περὶ τῶν παρελθόντων· βουλόμεθα γὰρ μᾶλλον ἀρνουμένους αὐτοὺς ὁρᾶν ἢ ἀναισχύντῳ γνώμῃ συνηγοροῦντας ταῖς Νεστορίου κακίαις. ἵνα δὲ μὴ δοκῶμεν τιμᾶν τὸ φιλόνεικον, ἀσπασώμεθα τὴν πρὸς τὸν εὐλαβέστατον ἐπίσκοπον ᾽Ιωάννην κοινωνίαν, συγχωροῦντες αὐτῷ καὶ οἰκονομίας ἕνεκα μὴ ἀκριβολογεῖσθαι σφόδρα περὶ τοὺς μεταγινώσκοντας· οἰκονομίας γάρ, ὡς ἔφην, δεῖται τὸ πρᾶγμα πολλῆς. Τοῦ αὐτοῦ πατρὸς πρὸς Γεννάδιον πρεσβύτερον καὶ ἀρχιμανδρίτην Τὸ μὲν ἔντονον εἰς ευλάβειαν τῆς σῆς θεοσεβείας οὐ νῦν ἔγνων, ἀλλ' ᾔδειν ἔκπαλαι καὶ ἐπαινῶ γε σφόδρα μετὰ τοιαύτης ἀκριβείας θέλουσαν ζῆν. ἀλλ' οἴκονομίαι πραγμάτων ἔσθ' ὅτε παραβιάζονται βραχὺ τοῦ δέοντος ἔξω φέρεσθαί τινας, ἵνα τι μεῖζον κερδαίνωσιν. ὥσπερ γὰρ οἱ τὴν θάλασσαν ναυτιλλόμενοι χειμῶνος ἐπικειμένου καὶ κινδυνευούσης τῆς νεὼς ἀλύοντες ἀποφορτίζονταί τινα τοῦ σῶσαι τὰ λοιπά, οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν τοῖς πράγμασιν, ὅταν μὴ ἐξῇ τὸ λίαν ἀκριβὲς ἀποσῴζειν, παρορῶμέν τινα, ἵνα μὴ τοῦ παντὸς πάθωμεν ζημίαν. καὶ ταῦτα γράφω μαθών, ὅτι ἡ σὴ θεοσέβεια λελύπηται εἰς τὸν ὁσιώτατον καὶ θεοσεβέστατον ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συλλειτουργὸν ἐπίσκοπον Πρόκλον ὡς λαβόντα πρὸς κοινωνίαν τὸν τῆς Αἰλιέων, ὃν οἱ μὲν τῆς ἐκκλησίας θεσμοὶ τῆς Παλαιστίνης ἡγούμενον οὐκ ἴσασιν, ἐγείρει δὲ πρὸς ἀχάλινον τοῖ πράγματος ἐπιθυμίαν φιλοδοξία διάκενος πικρὸν ἔχουσα τὸ τέλος. μὴ ἀποφευγέτω τοίνυν ἡ σὴ θεοσέβεια τὴν πρὸς τὸν ὁσιώτατον καὶ θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον Πρόκλον κοινωνίαν· μία γὰρ γέγονεν ἡ φροντὶς ἐμοί τε καὶ τῇ ὁσιότητι αὐτοῦ, καὶ ὁ τῆς οἰκονομίας τρόπος οὐδενὶ τῶν συνετῶν ἀπήρεσεν. Τούτων ἀναγνωσθέντων οἱ μοναχοὶ εἶπον· Εἰ κελεύει ἡ ἁγία σύνοδος, κομισθήτω ἡ πρὸς ῾Ρουφινιανὸν τοῦ ἁγίου ᾽Αθανασίου ἐπιστολὴ καὶ ἀναγνωσθήτω. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Γενέσθω ἡ αἴτησις τῶν εὐλαβεστάτων μοναχῶν. Στέφανος ὁ προειρημένος μοναχὸς ἔχων μετὰ χεῖρας τὴν βίβλον ἀνέγνω· Τοῦ ἁγίου ᾽Αθανασίου πρὸς ῾Ρουφινιανόν Κυρίῳ ἀγαπητῷ καὶ ποθεινοτάτῳ συλλειτουργῷ ῾Ρουφινιανῷ ᾽Αθανάσιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. καὶ μεθ' ἕτερα· ᾽Επειδὴ φιλοκάλως καὶ ἐκκλησιαστικῶς - τοῦτο γὰρ πάλιν πρέπει τῇ σῇ εὐλαβείᾳ - ἠρώτησας περὶ τῶν δι' ἀνάγκην ὑποσυρέντων, μὴ φθαρέντων δὲ ἐν τῇ κακοπιστίᾳ, καὶ ἠθέλησας γράψαι με τὰ δόξαντα ἐν ταῖς συνόδοις καὶ πανταχοῦ περὶ αὐτῶν, γίνωσκε, κύριέ μου ποθεινότατε, ὅτι ἐν ἀρχῇ μὲν παυσαμένης τῆς γενοὁένης βίας γέγονε σύνοδος παρόντων καὶ τῶν ἀπὸ τῶν ἔξω μερῶν ἐπισκόπων, γέγονε δὲ καὶ παρὰ τοῖς τὴν ῾Ελλάδα κατοικοῦσι συλλειτουργοῖς, οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τοῖς ἐν Σπανίᾳ καὶ Γαλλίᾳ. καὶ ἤρεσεν ὅπερ ὧδε καὶ πανταχοῦ, ὥστε τοῖς μὲν καταπεπτωκόσι καὶ προϊσταμένοις τῆς ἀσεβείας συγγινώσκειν μὲν μετανοοῦσι, μὴ διδόναι δὲ αὐτοῖς ἔτι τόπον κλήρου, τοῖς δὲ μὴ αὐθεντοῦσι μὲν τῆς ἀσεβείας, ὑποσυρεῖσι δὲ δι' ἀνάγκην καὶ βίαν, ἔδοξε δίδοσθαι μὲν συγγνώμην, ἔχειν δὲ καὶ τὸν τόπον τοῦ κλήρου, μάλιστα ὅτι ἀπολογίαν πιθανὴν ἐπορίσαντο, καὶ ἔδοξί τοῦτό πως οἰκονομικῶς γεγενῆσθαι· διεβεβαιώσαντο γὰρ μὴ μεταβεβλῆσθαι μὲν εἰτ ἀσέβειαν, ἵνα δὲ μὴ κατασταθέντες τινὲς ἀσεβέστατοι διαφθείρωσι τὰς ἐκκλησίας, εἵλοντο μᾶλλον συνδραμεῖν τῇ βίᾳ καὶ βαστάσαι τὸ βάρος ἢ λαοὺς ἀπολέσθαι. τοῦτο δὲ λέγοντες ἔδοξαν καὶ ἡμῖν πιθανῶς λέγειν διὰ τὸ καὶ προφασίζεσθαι αὐτοὺς τὸν ᾽Ααρὼν τὸν Μωυσέως ἀδελφὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ συνδραμεῖν μὲν τῇ τοῦ λαοῦ παραβάσει, ἀπολογίαν δὲ ἐσχηκέναι, ἵνα μὴ ὁ λαὸς ὑποστρέψας εἰς Αἴγυπτον ἐπιμείνῃ τῇ εἴδωλολατρίᾳ· καὶ γὰρ ἦν φαινόμενον εὔλογον, ὅτι μένοντες ἐν τῇ ἐρήμῳ δύιανται παύσασθαι τῆς ἀσεβείας, εἰσελθόντες δὲ εἰς Αἴγυπτον ἐπετρίβοντο καὶ ηὔξανον ἐν αὐτοῖς τὴν ἀσέβειαν. τούτου τοίνυν ἕνεκα συγγνωστὸν πρὸς τὸν κλῆρον γέγονε, τοῖς δὲ ἀπατηθεῖσι καὶ βίαν παθοῦσι συγγνώμην διδόναι. ταῦτα καὶ ἐν ῾Ρώμῃ ἐγράφη καὶ ἀπεδέξατο ἡ ῾Ρωμαίων ἐκκλησία. ταῦτα καὶ τῇ σῇ εὐλαβείᾳ δηλῶ θαρρῶν, ὅτι τὰ δόξαντα ἀποδέξεταί σου ἡ θεοσέβεια. Σάβας καὶ οἱ σὺν αὐτῷ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Οὔκ ἐστιν αὕτη ἡ φωνὴ τοῦ ἁγίου ᾽Αθανασίοι μόνον, ἀλλὰ καὶ συνόδων διὰ τὸ λέγειν τὸν αὐτὸν πατέρα, ὅτι καὶ οἱ ῾Ρωμαῖοι καὶ οἱ ῾Ελλάδας ἀπεδέξαντο. καὶ ὁρίζει τοὺς ἐξ αἱρέσεως ἐπιστρέφοντας δέχεσθαι μὲν εἰς μετάνοιαν, τὴν ἱερωσύνην δὲ μὴ ἀπολαμβάνειν. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Οὐ περὶ παντὸς αἱρετικοῦ ἐπιστρέφοντος ἀποφαίνεται ὁ πατὴρ μὴ δεχθῆναι, ἀλλὰ περὶ τῶν πρωτάρχων τῆς αἱρέσεως καὶ τῶν ἐμπαθῶς ἐγκειμένων καὶ ῥήμασι μὲν σχηματιζομένων τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ παρουσίᾳ ὀρθοδόξων, περὶ δὲ τὸν νοῦν κακουργούντων. ὅμως καὶ αὖθις ἀναγνωσθήτω ἡ αὐτὴ πρὸς ῾Ρουφινιανὸν ἐπιστολὴ τοῦ αὐτοῦ πατρός. ᾽Αναγινωσκομένου δὲ τοῦ χωρίου τοῦ λέγοντος· «ὥστε τοῖς μὲν καταπεπτωκόσι καὶ προϊσταμένοις τῆς ἀσεβείας συγγινώσκειν μὲν μετανοοῦσι, μὴ διδόναι δὲ αὐτοῖς ἔτι τόπον κλήρου, τοῖς δὲ μὴ αὐθεντοῦσι μὲν τῆς ἀσεβείας, ὑποσυρεῖσι δὲ δι' ἀνάγκην καὶ βίαν, ἔδοξε δίδοσθαι μὲν συγγνώμην, ἔχειν δὲ καὶ τὸν τόπον τοῦ κλήρου, μάλιστα ὅτι ἀπολογίαν πιθανὴν ἐπορίσαντο», οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· ᾽Ιδοὺ καθὼς προέφημεν, ὁ πατὴρ οὐ δέχεται εἰς ἱερωσύνην τοὺς ἐξ αἱρέσεως ἐπιστρέφοντας. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατες πατριάρχης εἶπεν· Οὐκ ἔστιν οὕτως, καθὼς νοεῖτε. ὁ μὲν γὰρ πατὴρ τοὺς μὴ αὐθεντήσαντας τῆς αἱρέσεως, ἀλλ' ὑποσυρέντας καὶ βίαν παθόντας ἀποδέχεται εἰς ἱερωσύνην, μόνους δὲ τοὺς προϊσταμένους ἢ γεννήτορας τῶν αἱρέσεων [αὐτοὶς] εἰς ἱερωσύνην οὐ προσεδέξατο, εὖ γε καὶ καλῶς καὶ δικαίως τοῦτο ἀποφαινόμενος. καὶ αὖθις πένταθλον οἶδε τὸν ἅγιον ᾽Αθανάσιον ἡ ἐκκλησία, ὡς διωχθέντα εἰς ῾Ρώμην διαφόρως καὶ ἀτίμῳ φυγῇ ἐξελαθέντα ὑπὸ τῶν προϊσταμένων τῆς ᾽Αρειανικῆς αἱρέσεως· ὑποστρέφοντος δὲ αὐτοῦ καὶ περιγενομένου τῶν ἐκκλησιῶν οἱ ἀντίπαλοι αὐτῷ ὑπεκολλῶντο κατὰ τοὺς καιροὺς μεταβαλλόμενοι· ὅτε δὲ παρρησίαν ἐλάμβανον ἐκείνου ἀναχωροῦντος, εἰς τὴν προτέραν αἵρεσιν ἐπανήρχοντο καὶ διωγμὸν κατὰ τῶν εὐσεβῶν ἐκίνουν. διὰ τοῦτο οἶμαι τὸν πατέρα λέγειν μὴ δέχεσθαι τοὺς τοιούτους εἰς ἱερωσύνην, ὡς ὑπομείναντα αὐτόν τε καὶ τοὺς ὀρθοδόξους ὑπ' αὐτῶν τὰ χαλεπά. Σάβας ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς εἶπεν· ᾽Αμνησίκακός ἐστιν ὁ ἀνήρ. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Πρόδηλον τοῦτο· οὐδὲ γὰρ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀπεδίδου τινί, διὰ δὲ τὸν τοῦ θεοῦ ζῆλον καὶ ἀσφάλειαν τῆς ἐκκλησίας ἀπαίδευτον χρηστότατα οὐκ ἠδύνατο κτᾶσθαι, ἀλλὰ τὰ πρὸς ἐκδίκησιν τοῦ θεοῦ προετιμᾶτο. ᾽Ιωάννης ὁ εὐλαβέστττος πρεσβύτερος μοναχὸς καὶ τοποτηρητὴς τῆς ἀνατολικῆς διοικήσεως εἶπε· Καλῶς ἀνεγνώσθη ὁ ὅρος οὗτος εἰς ἀσφάλειαν τῶν ἀκουόντων. Οἱ μοναχοὶ ἀναλαβόντες εἶπον· ᾽Αλλὰ τοὺς παρασυρέντας καὶ βίαν παθόντας ὁ πατὴρ προσίεται. εἰπάτωσαν οὖν, εἰ παρεσύρησαν ἢ βίαν ὑπέμειναν, ὅτε ἀπέστησαν τῆς ἀληθείας. ῾Υπάτιος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἐπίσκοποι εἶπον, ὅτι ἡμεῖς οὔτε βίαν ὑπεμείναμεν οὐδὲ παρεσύρημεν, ἀλλ' ἐν ταύτῃ τῇ αἱρέσει ἡμῶν γεννηθέντες ἀνετράφημεν καὶ ηὐξήθημεν. Θεόδωρος ὁ θεοφιλέττατος ἐπίσκοπος Κατάνης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ὁσιώτατοι ἐπίσκοποι Σικελίας μετὰ καὶ ᾽Επιφανίου διακόνου πόλεως Κατάνης καὶ τὸν τόπον ἐπέχοντος Θωμᾶ ἐπισκόπου Σαρδανίας εἶπον, ὅτι οἱ ἀναγνωσθέντες κανόνες τῶν ἁγίων πατέρων περί τε Ναυατιανῶν καὶ ᾽Εγκρατιτῶν καὶ ᾽Αρειανῶν εἴρηνται· ταύτης δὲ τῆς αἱρέσεως τοὺς ἡγήτορας μετὰ τίνων τάξομεν; Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Εὑρίσκομεν καὶ Μανιχαίους μὴ δεξαμένους εἰκόνας καὶ Μαρκιωνιστὰς καὶ τοὺς συγχυτικοὺς τῶν Χριστοῦ φύσεων· ὧν πρῶτος Πέτρος ὁ Κναφεὺς καὶ Ξεναίας ὁ ῾Ιεραπόλεως οἱ αἱρετικοί, ἀλλὰ καὶ Σευῆρος. ᾽Επιφάνιος διάκονος τῆς ἐκκλησίας Κατάνης καὶ τοποτηρητὴς Θωμᾶ τοῦ ἁγιωτάτου ἀρχιεπισκόπου Σαρδανίας εἶπεν· ᾽Ελάττων ἐστὶ τῶν προγεγενημένων αἱρέσεων ἡ νυνὶ καινοτομηθεῖσα ἢ ὑπερτέρα; Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Τὸ κακὸν ἤδη κακόν ἐστι καὶ μάλιστα ἐπὶ ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων· τὸ γὰρ ἐπὶ δόγμασιν ἐπὶ μικροῖς καὶ μεγάλοις ἁμαρτάνειν ταυτόν ἐστιν· ἐξ ἀμφοτέρων γὰρ ὁ νόμος τοῦ θεοῦ ἀθετεῖται. ᾽Ιωάννης ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς καὶ τοποτηρητὴς τῶν ἀνατολικῶν θρόνων εἶπεν· ῾Η αἵρεσις αὕτη χείρων πασῶν τῶν αἱρέσεών ἐστι καὶ κακῶν κακίστη, ὡς τὴν οἰκονομίαν τοῦ σωτῆρος ἀνατρέπουσα. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ῾Οδηγεῖ ἡμᾶς τὸ ῥητὸν τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾽Αθανασίου, ἕτι ἐὰν ἄλλη αἰτία τις οὐκ ἐγένετο τῶν εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων, ἵνα δεχθῶσιν. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ᾽Αναγνωσθήτω καὶ τὰ λοιπὰ τῶν κανονικῶν χρήσεων. ῎Ετι Κωνσταντῖνος ὁ εὐλαβέστατος διάκονος καὶ νοτάριος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου ἀνέγνω· ᾽Εκ τῶν πεπραγμένων τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς τετάρτης συνόδου τῆς ἐν Χαλκηδόνι Οἱ ᾽Ανατολικοὶ καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς εὐλαβέστατοι ἐπίσκοποι ἐξεβόησαν· Πάντες ἡμάρτομεν, πάντες συγφνώμην αἰτοῦμεν. καὶ αὖθις· Θαλάσσιος, Εὐσέβιος καὶ Εὐστάθιος οἱ εὐλαβέστατοι ἐπίσκοποι εἶπον· Πάντες ἡμάρτομεν, πάντες συγννώμην αἰτοῦμεν. καὶ μεθ' ἕτερα· Καὶ ἀναστὰς ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος ᾽Ιουβενάλιος ἅμα αὐτοῖς μετῆλθεν εἰς τὸ ἄλλο μέρος. καὶ ἀνεβόησαν οἱ ᾽Ανατολικοὶ καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς εὐλαβέστατοι ἐπἴσκοποι· Ὁ θεὸς καλῶς ἤνεγκέ σε, ὀρθόδοξε· καλῶς ἦλθες. καὶ μεθ' ἕτερα πλεῖστα· Οἱ ᾽Ιλλυρικιανοὶ εὐλαβέστατοι ἐπίσκοποι εἶπον· Πάντες ἐσφάλημεν, πάντες συγγνώμην ἐξαιτοῦμεν. Σάβας ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς καὶ ἡγούμενος τῶν Στουδίου εἶπεν· Εἰ δοκεῖ τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ, ἴδωμει τὰς χειροτονίας τῶν δεχθέντων, εἰ ἀπὸ αἱρετικῶν ἦσαν ἢ οὔ. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Ζητεῖτε ἐν τοῖς ἑξῆς καὶ περὶ τῆς χειροτονίας. ᾽Αντώνιος ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς ἀνέγνω· ᾽Εκ τῆς ἐκιβλησιαστικῆς ἱστορίας ῾Ρουφίνου πρεσβυτέρου ῾Ρώμης Εὐσέβιος ἐν ᾽Αλεξανδρείᾳ γενόμενος εὑρίσκει σύνοδον κροτουμένην περὶ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως, ὀλίγων φιὲν ὄντων τῶν συνελθόντων, χάριτι δὲ τῆς ὑπὲρ Χριστοῦ ὁμολογίας τὰ μέγιστα πράττειν καὶ λέγειν δυναμένων. ἔνιοι γοῦν ζήλῳ τῆς εὐσεβείας ἔλεγον «μὴ θέμις τοἴς δεξαμένοις ῎Αρειον κοινωνεῖν», ἔνιοι δὲ ἐβουλεύοντο πάντας δέχεσθαι μετανοοῦντας καὶ ἀναθεματίζοντας, ἵνα μὴ πολλὰ πλήθη ἀνθρώπων ἀπόλλωνται, λέγοντες ὅτι «οὐκ ὀφείλομεν τὰ ἑαυτῶν ζητεῖν, ἀλλὰ τὸ πολλοῖς συμφέρον· καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ποιεῖ σταυρωθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα σώσῃ τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος· οὔτε γὰρ μόνοις ἡμῖν τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν πρεσβεύειν ὀφείλομεν, ἀλλὰ καὶ ἑτέροις πολλοῖς· ὅπου καὶ τὸν υἱὸν τὸν ἐν ἀσωτίᾳ βιώσαντα μετανοήσαντα ὁ πατὴρ προσεδέξατο καὶ συλλήβδην εἰπεῖν τῆς ἱερωσύνης αὐτῷ μετεῖναι τὸ ἀξίωμα βουλόμενος τὴν σφραγῖδα ἐν τῷ δακτυλίῳ δίδωσι καὶ τὴν στολὴν περιθέσθαι ποιεῖ.» ἐκράτησε γοῦν οὗτος ὁ κανὼν ἐκ τῆς εὐαγγελικῆς αὐθεντίας συνεσφιγμένος, καὶ τυποῦσιν ᾽Αστέριον μὲν ἐν ταῖς κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐκκλησίαις περὶ τούτου πρεσβεύειν, Εὐσέβιον δὲ ταῖς ἐπὶ τῆς δύσεως. προσετέθη δὲ κατὰ τήνδε τὴν σύνοδον καὶ τὰ περὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος διὰ τὸ ἀναφυῆναι πάλιν τοὺς χωρίζοντας αὐτὸ τῆς δοξολογίας. Κωνσταντῖνος ὁ εὐλαβέστατος διάκονος καὶ νοτάριος ἀνέγνω· ᾽Εκ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας Σωκράτους Φωτεινὸς ὁ τοῦ Σερμίου γενόμενος ἐπίσκοπος μαθητὴς ἦν Μαρκέλλου τοῦ ᾽Αγκύρας, καὶ αὐτὸς ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν κύριον ἔλεγεν ὡς καὶ Μάρκελλος. Καὶ αὖθις ὁ αὐτὸς ἀνέγνω· ᾽Εκ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας Σωκράτους Οἱ δὲ ἐν Σαρδικῇ ἐρήμην αὐτῶν κατεδιῄτησαν, ὅρον δὲ πίστεως τὸν ἐν Νικαίᾳ ἐκύρωσαν καὶ τὸ ἀνόμοιον ἐκβάλλουσι καὶ ἀναθεματίζουσιν· ἀποδιδόασι δὲ τοὺς θρόνους Παύλῳ καὶ ᾽Αθανασίῳ, ἔτι γε μὴν καὶ Μαρκέλλῳ τῷ ᾽Αγκύρας ἀπολογουμένῳ καὶ λέγοντι, ὡς οὐκ ἐνοήθησαν, ἅπερ ἐν βίβλοις ἐξέθετο, ἐπεὶ ὅτι αὐτὸς τοὺς λέγοντας ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν κύριον ἀποστρέφεται. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ῎Ηδη πλεῖσται κανονικαὶ βίβλοι καὶ συνοδικαὶ καὶ πατρικαὶ ἀνεγνώσθησαν, καὶ τοὺς ἐξ αἱρέσεως ἐπιστρέφοντας ἐδίδαξαν ἡμᾶς δέχεσθαι, ἐάν τις αἰτία πονηρὰ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Καλῶς ἐποίησας, δέσποτα, διά τε ἐπιστολῶν καὶ συνοδικῶν συγγραμμάτων διδάξας ἡμᾶς τὴν τῶν αἱρετικῶν ἀποδοχὴν ἐπιγινώσκειν. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Τοῦ ἁγίου ᾽Αθανασίου τὸ ἀναγνωσθὲν καὶ πάλιν ἀναγνωσθήτω. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ᾽Αναγνωσθήτω κατὰ τὴν κέλευσιν τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Εξ αἰτήσεως τῶν εὐλαβεστάτων μοναχῶν ἀναγνωσθήτω. Στέφανος ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς καὶ βιβλιοφύλαξ ἀνέγνω τοῦ ἁγίου ᾽Αθανασίου πρὸς ῾Ρουφινιανόν, ὡς προγέγραπται. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Καθὼς προειρήκαμεν, οὕτως ἐστὶν ὁ νοῦς τοῦ πατρὸς ἡμῶν. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· ῾Ημεῖς καὶ πρώην εἴπομεν οἱ ἀνάξιοι δοῦλοι τῆς ἁγιωσύνης ὑμῶν, ὅτι εἴ τι δέχονται αἱ ἅγιαι καὶ οἰκουμενικαὶ σύνοδοι, ἐὰν μή τί ἐστι τὸ ἀντιπράττον, δεχόμεθα. Πέτρος ὁ θεοφιλέστατος πρεσβύτερος καὶ τὸν τόπον ἐπέχων τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας ᾽Αδριανοῦ Πάπα ῾Ρώμης εἶπε· Τοῦτο εὔδηλόν ἐστι. καὶ γὰρ ἐν ῾Ρώμῃ ἐξόριστος ἦν Μακάριος ὁ αἱρετικὸς ὑπὸ τῆς ἁγίας ἕκτης συνόδου. καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἔδωκεν αὐτῷ διορίαν ὁ ἐν ἁγίοις πατὴρ ἡμῶν καὶ πάπας Βενέδικτος· καὶ καθ' ἡμέραν ἀπέλυε πρὸς αὐτὸν Βονιφάτιον τὸν κονσιλιάριον αὐτοῦ καὶ νουθετικοῖς ῥήμασιν ἐδίδασκεν αὐτὸν ἐκ τῆς θείας γραφῆς, καὶ οὐδέποτε ἠθέλησε διορθώσασθαι. τοῦτο δὲ ἐποίει πεῖσαι αὐτὸν καὶ δέξασθαι. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· Εἰ μὲν ὁλοψύχως κατάθωνται οἱ ἐξεταζόμενοι ἐπίσκοποι, χάρις τῷ θεῷ καὶ αὐτοῖς, εἰ δὲ ὑπουλότητα ἔχουσι, κρινεῖ ἐπ' αὐτῶν ὁ θεὸς ὡς ἐπἱ ᾽Αρείου καὶ Νεστορίου. Οἱ ἐξεταζόμενοι ἐπίσκοποι ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς, λέγοντες ὅτι οὔκ ἐσμεν ἐν ὑπουλότητι· ἀλλ' ἐὰν μὴ ὁμολογήσωμεν καθὼς ἡ καθολικὴ ἐκκλησία, ἀνάθεμα ἔχομεν ἀπὸ τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Εχώμεθα τῶν προκειμένων. Πέτρος ὁ θεοφιλέστατος πρεσβύτερος καὶ τὸν τόπον ἐπέχων τοῦ ὁσιωτάτου πάπα ῾Ρώμης ᾽Αδριανοῦ εἶπεν· ῞Ως φασιν οἱ ἱστορικοί, ὁ ἅγιος Μελέτιος ὑπὸ τῶν ᾽Αρειανῶν ἐχειροτονήθη, καὶ ἀνῆλθεν ἐπὶ τοῦ ἄμβωνος καὶ ἐκήρυξε τὸ ὁμοούσιον, ἡ δἑ χειροτονία οὐκ ἀπεδοκιμάσθη. Θεόδωρος ὁ ὁσιώτατος ἐπίσκοπος Κατάνης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἐπίσκοποι Σικελίας εἶπον· ᾽Αληθῶς εἴρηκεν ὁ πρωτοπρεσβύτερος τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Κατ' οὐδὲν τοὺς πατέρας εὑρίσκομεν διαφωνοῦντας, ἀλλ' ὡς τοῦ αὐτοῦ πνεύματος ὄντες πάντες τὸ αὐτὸ κηρύττουσι καὶ διδάσκουσιν. ἀλλ᾽ ὡς οἰκονομίαν τινὰ ἐπινοῶν ὁ πατὴρ ὁ ἅγιος ᾽Αθανάσιος οὕτως ἐξέθετο. ὅθεν ἔκρινιτν αὐτοὺς δέχεσθαι εἰς τὸν κλῆρον, ὅσοι οὔκ εἰσι διδάσκαλοι τῆς αἱρέσεως. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Εἴ τι ἐκρίθη ἀνὰ μέσον τῆς ἁγίας ὑμῶν συνόδου, δεχόμεθα. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ᾽Ελπίζομεν, ὅτι μετὰ τὴν σύνοδον οὐδεὶς διαστραφήσεται, καθότι ἐν ταῖς καταθέσεσιν αὐτῶν ἑαυτοὺς οἱ ἐπίσκοποι ἀνεθεμάτισαν ὅτι «ἐὰν ἐπιστρέψωμεν ἐπὶ τὴν προτέραν αἵρεσιν, καθῃρημένοι ἐσμέν.» Κωνσταντῖνος ὁ θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Κωνσταντίας τῆς Κύπρου εἶπε· Πανίερε δέσποτα, εἰ μὲν ἐπιφέρονται λιβέλλους, ἐπιδιδότωσαν, εἰ δὲ μή γε, ποιείτωσαν. καὶ εἶθ' οὕτως κρινεῖ ἡ ἁγία σύνοδος ἐπ' αὐτοῖς. Οἱ ἐνδοξότατοι ἄρχοντες εἶπον· ῎Εχουσι τοὺς λιβέλλους αὐτῶν μετὰ χεῖρας καὶ ἕτοιμοί εἰσι τοῦ ἐπιδοῦναι. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπει· ᾽Εν τῷ τέως τὰ ὑπόλοιπα περὶ τῆς προκειμένης ζητήσεως τῶν ἁγίων κανόνων ἀναγνωσθήτω. Κοσμᾶς ὁ εὐλαβέστατος διάκονος καὶ νοτάριος καὶ κουβουκλείσιος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου ἀνέγνω· ᾽Εκ τοῦ βίου τοῦ ὁσἵου πατρὸς ἡμῶν Σάβα Τῆς τοίνυν ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς πέμπτης συνόδου τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει συναθροισθείσης κοινῷ καὶ καθολικῷ καθυπεβλήθησαν ἀναθέματι ᾽Ωριγένης τε καὶ Θεόδωρος ὁ Μοψουεστίας καὶ τὰ περὶ προϋπάρξεως καὶ ἀποκαταστάσεως Εὐαγρίῳ καὶ Διδύμῳ εἰρημένα παρόντων τῶν τεσσάρων πατριαρχῶν καὶ τούτοις συναινούντων. τοῦ μέντοι θεοφυλάκτου ἡμῶν βασιλέως ἀποστείλαντος ἐν ῾Ιεροσολύμοις τὰ ἐν τῇ συνόδῳ πραχθέντα καὶ πάντων τῶν κατὰ Παλαιστίνην ἐπισκόπων χειρὶ καὶ στόματι ταῦτα βεβαιωσάντων καὶ κυρωσάντων πλὴν ᾽Αλεξάνδρου τοῦ ᾽Αβίλης καὶ διὰ τοῦτο τῆς ἐπισκοπῆς ἐκβληθέντος καὶ ἐν τῷ Βυζαντίῳ ὑπὸ σεισμοῦ καταχωσθέντος οἱ μὲν Νεολαυρῖται τῆς καθολικῆς ἑαυτοὺς ἐχώρισαν κοινωνίας, ὁ δὲ πατριάρχης Εὐστόχιος διαφόρως αὐτοὺς μεταχειρισάμενος καὶ ἐπὶ ὀκτὼ μῆνας τῇ πρὸς αὐτοὺς νουθεσίᾳ καὶ παρακλήσει χρησάμενος καὶ μὴ πείσας αὐτοὺς τῇ καθολικῇ κοινωνῆσαι ἐκκλησίᾳ βασιλικαῖς κελεύσεσι χρησάμενος δι' ᾽Αναστασίου τοῦ δουκὸς τῆς Νέας λαύρας αὐτοὺς ἐξέωσε καὶ τὴν ἐπαρχίαν πᾶσαν τῆς αὐτῶν ἠλευθέρωσε λύμης. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ῾Ορᾶτε ὅτι ὀκτὼ μῆνας διετέλεσεν ὁ ἀρχιεπίσκοπος παρακαλῶν καὶ μακροθυμῶν ἐπ' αὐτοῖς, καίτοι γε εἰδὼς αὐτοὺς προαναθεματισθέντας ἐν τῇ συνόδῳ. τοιγαροῦν ἤδη ἠνωτισάμεθα τὰς κανονικὰς διατάξεις καὶ τὰ συὶοδικὰ παραγγέλματα καὶ τῶν ἁγίων πατέρων τὴν ἀκρίβειαν, καὶ πάντες ὁμοφρόνως τοὺς προσερχομένους ἀπὸ αἱρέσεως τῆς οἱασοῦν ἀπεδέξαντο. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ῾Ως ἀληθῶς ἔχει, ἐὰν ἑτέρα κανονικὴ αἰτία οὐκ ἔστιν ἡ κωλύουσα. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Οὕτω στοιχεῖ πᾶσιν, ἵνα δεξώμεθα αὐτούς; ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Στοιχεῖ πᾶσιν. Οἱ εὑλαβέστατοι μοναχοὶ ἐξεβόησαν· Καὶ ἡμῖν ἀρέσκει. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Καὶ πάλιν λέγομεν· ἐὰν ἑτέρα κανονικὴ αἰτία ἡ καθαιροῦσα τὸν προσερχόμενον οὐκ ἔστι, δεχθήσεται· πάντως γὰρ χρὴ τὰς κανονικὰς διατάξεις φυλάττεσθαι. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον, ὅτι κατὰ τὰς ἓξ ἁγίας καὶ οἰκουμενικὰς συνόδους δεχόμεθα τοὺς ἐξ αἱρέσεως ἐπιστρέφοντας, μὴ οὔσης τινὸς αἰτίας ἀπηγορευμένης ἐν αὐτοῖς. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Καὶ ἡμεῖς πάντες οὕτως ὁρίζομεν διδαχθέντες παρὰ τῶ ἁγίων πατέρων ἡμῶν. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· ᾽Εάν τινες ἀπελείφθησαν τῆς ἁγίας συνόδου μοναχοί, τί περὶ αὐτῶν γίνεται; Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Πείσομεν αὐτοὺς ἐκ τῶν προαναγνωσθέντων κανόνων. ὅμως τίνος ἕνεκεν οὐκ ἀπήντησαν τῇ ἁγίᾳ ταύτῃ συνόδῳ; Σάβας ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς εἶπεν· Οὐκ οἶδα, ἀλλὰ καθ' ἑαυτούς εἰσιν. Εὐθύμιος ὁ θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Σάρδεων εἶπε· Καθὼς ἤδη παρ εκαλέσαμεν, ἐλθέτωσαν αἱ βίβλει καὶ ἀναγνωσθήτωσαν· καὶ ἴδωμεν, εἰ δεῖ δέχεσθαι τοὺς ἀπὸ αἱρετικῶν χειροτοντθέντας. Κωνσταντῖνος ὁ εὐλαβέστατος διάκονος καὶ νοτάριος εἶπεν· ᾽Επειδὴ ἐκελεύσατε περὶ τῶν χειροτονηθέντων ὑπὸ αἱρετικῶν ἀναγνωσθῆναι χρήσεις, μετὰ χεῖρας ἔχομεν τὰς βίβλους, καὶ εἰ κελεύετε, ἀναγνωσθήτωσαν. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ᾽Αναγνωσθήτωσαν. Στέφανος ὁ εὐλαβέστατος μοναχὸς καὶ βιβλιοφύλαξ ἀνέγνω· Ἐκ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας ῾Ρουφίνου Τοῦτον μὲν οὖν τὸν ἐμφύλιον διωγμὸν βραχὺν ὄντα πρότερον εἰς τὴν ἐπισκοπὴν παρελθὼν Μακεδόνιος ηὔξησεν. ᾽Ακάκιος δὲ καὶ Πατρόφιλος Μάξιμον τὸν ῾Ιεροσολύμων ἐξωθήσαντες Κίριλλον ἀντεκατέστησαν. Καὶ μετὰ τοῦτο Κοσμᾶς ὁ εὐλαβέστατος διάκονος νοτάριος καὶ κουβουκλείσιος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου ἀνέγνω· ᾽Εκ τῆς ἐκκλησιαεττικῆς ἱστορίας Θεοδώρου ᾽Αναγνώστου βιβλίου πέμπτου Διόσκορος γὰρ παρὰ τὸ τοῖς κανόσι δοκοῦν ἑαυτῷ τὴν χειροτονίαν ἐπιτρέψας τῆς κατὰ Κωνσταντινούπολιν ἐπισκοπῆς προχειρίζεται εἰς τὴν αὐτῆς προεδρίαν ᾽Ανατόλιόν τινα τὸν τῆς ᾽Αλεξανδρέων ἐκκλησίας τὰς ἀποκρίσεις ἐν Κωνσταντινουπόλει ποιούμενον, ἔχων παρευθὺς καὶ Εὐτυχῆ συλλειτουργοῦντα. πρὸς ὃν ᾽Ανατόλιος χαριέντως ἔφη - τὸ γὰρ μέλλον ἠγνόει - «ὅπου περιπεπάτηκας, ἡγίακας.» ἐπράττετο δὲ ταῦτα κατὰ τὴν ὑπατείαν Πρωτογένους καὶ ᾽Αστουρίου. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης, εἶπε· Τί λέγετε περὶ ᾽Ανατολίου; οὐχὶ ἔξαρχος τῆς ἁγίας τετάρτης συνόδου ἐγεγόνει; καὶ ἰδοὺ ὑπὸ Διοσκόρου τοῦ δυσσεβοῦς κεχειροτόνητο παρόντος καὶ Εὐτυχοῦς. καὶ ἡμεῖς γοῦν δεχώμεθα τοὺς ἀπὸ αἱρετικῶν χειροτονηθέντας, ὡς καὶ ᾽Ανατόλιος ἐδέχθη. καὶ αὖθις ἀληθῶς φωνὴ θεοῦ ἐστιν, ὅτι οὐκ ἀποθανοῦνται τέκνα ὑπὲρ πατέρων, ἀλλ' ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ ἁμαρτίᾳ ἀποθανεῖται, καὶ ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν ἡ χειροτονία. ἐπειδὴ δέ τινες τυχὸν ἀμφιβάλλουσι περὶ ᾽Ανατολίου, ἀναγνωσθήτω τὰ περὶ αὐτοῦ. Κοσμᾶς διάκονος καὶ κουβουκλείσιος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου ἀνέγνω· Προοίμιον τῆς ἐν Χαλκηδόνι ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου Συνελθούσης δὲ καὶ τῆς ἁγίας καὶ οἰκουμενικῆς συνόδου τῆς κατὰ θεῖον θέσπισμα ἐν τῇ Χαλκηδονέων πόλει συναθροισθείσης, τουτέστι Πασκασίνου καὶ Λουκινσίου τῶν εὐλαβεστάτων ἐπισκόπων καὶ Βονιφατίου τοῦ εὐλαβεστάτου πρεσβυτέρου ἐπεχόντων τὸν τόπον τοῦ ὁσιωτάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς πρεσβυτέρας ῾Ρώμης Λέοντος καὶ ᾽Ανατολίου τοῦ ὁσιωτάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς μεγαλωνύμου Κωνσταντινουπόλεως νέας ῾Ρώμης. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Καὶ τοῦτο δεχόμεθα. ῎Ετι Κωνσταντῖνος διάκονος καὶ νοτάριος τοῦ εὐαγοῦς πατριαρχείου ἀνέγνω· ᾽Εκ τοῦ βίου τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Σάβα Φλαβιανοῦ τοίνυν καὶ Ηλία τῶν πατριαρχῶν ἐν Σιδῶνι, ὡς εἴρηται, γεγονότων καὶ γράμμασι κολακευτικοῖς τε καὶ οἰκονομικοῖς πρὸς βασιλέα χρησαμένων καὶ τὴν ἐν Σιδῶνι κατὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως συναθροιζομένην σύνοδον διαλυσάντων καὶ εἰς τοὺς οἰκείους θρόνους ἐπανελθόντων ἀγανακτήσαντες οἱ περὶ Σωτήριχον καὶ Φιλόξενον εἰς ὀργὴν ἄσχετον ἐκίνησαν τὸν βασιλέα ὡς ἀπατηθέντα ὑπὸ τῆς τῶν πατριαρχῶν πανουργίας καὶ προσποιήσεως. καὶ λαβόντες ἣν ἤθελον ἐξουσίαν καὶ χρυσίον ἱκανὸν τῷ ᾽Αντιοχείας δήμῳ διαδώσαντες καὶ πολυτρόπως θλίψαντες τὸν Φλαβιανὸν καὶ τρόπον τινὰ ἀποπνίξαντες καὶ καταναγκάσαντες τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον ἀναθεματίσαι οὕτως αὐτὸν τῆς ἐπισκοπῆς ἐξεώσαντες ὑπερορίᾳ κατεδίκασαν. καὶ γνοὺς ὁ βασιλευς καὶ περιχαρὴς γεγονὼς Σευῆρον τὸν τῶν ᾽Ακεφάλων ἔξαρχον ἐπίσκοπον ᾽Αντιοχείας ἀπέστειλεν. ὅστις Σευῆρος τῆς πατριαρχίας δραξάμενος πολλὰ μὲν δεινὰ τοῖς μὴ κοινωνοῦσιν αὐτῷ ἐπεδείκνυτο, ἀποστέλλει δὲ τὰ ἑαυτοῦ συνοδικὰ τῷ ἀρχιεπισκόπῳ ᾽Ηλίᾳ, καὶ μὴ δεχθεὶς κινεῖ εἰς ὀργὴν τὸν βασιλέα. καὶ πάλιν ἀποστέλλει τὰ αὐτὰ συνοδικὰ εἰς ῾Ιεροσόλυμα τῷ Μαΐῳ μηνὶ τῆς ἕκτης ἰνδικτιῶνος μετά τινων κληρικῶν καὶ δυνάμεως βασιλικῆς. καὶ τοῦτο γνοὺς ὁ ἐν ἁγίοις πατὴρ ἡμῶν Σάβας ἀνελθὼν ἐν τῇ ἁγίᾳ πόλει μετὰ τῶν ἄλλων τῆς ἐρήμου ἡγουμένων τοὺς μὲν ἐλθόντας μετὰ τῶν συνοδικῶν Σευήρου τῆς ἁγίας ἀπεδίωξαν πόλεως, τὸ δὲ πλῆθος τῶν μοναχῶν πάντοθεν ἐπισυνάξαντες ἔμπροσθεν τοῦ ἁγίου Κρανίου μετὰ τῶν ῾Ιεροσολυμιτῶν ἔκραζον λέγοντες· «ἀνάθεμα Σευήρῳ καὶ τοῖς κοινωνοῦσιν αὐτῷ», παρόντων ἔτι καὶ ἀκουόντων τῶν τε μαγιστριανῶν καὶ ἀρχόντων καὶ στρατιωτῶν τῶν ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἀποσταλέντων. οὗτος γὰρ ὁ Σευῆρος ἀλαζονείᾳ δεινῇ κρατηθεὶς καὶ βασιλικῇ δυναστείᾳ ἐπερειδόμενος τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον μυρίοις καθυπέβαλεν ἀναθέμασι καὶ τὴν Εὐτυχοῦς ἑτεροδοξίαν κρατῦναι φιλονεικῶν μίαν τοῦ δεσπότου Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ μετὰ τὴν ἐκ παρθένου σάρκωσίν τε καὶ ἐνανθρώπησιν ἐκήρυττε φύσιν φθαρθήν. καὶ φιλοτάραχος ὢν πολλὰς καινοτομίας ἀνεπλάσατο κατὰ τῶν ὀρθῶν τῆς ἐκκλησίας δογμάτων τε καὶ θεσμῶν. τὴν γὰρ ἀσεβεστάτην τε καὶ λῃστρικωτάτην ἐν ᾽Εφέσῳ δευτέραν σύνοδον ἀποδέχεται καὶ ὁμοίαν εἶναι λέγει ταύτην τῇ πρότερον ἐν τῇ αὐτῇ ᾽Εφέσῳ συνελθούσῃ· καὶ ἴσους ἐν διδασκάλοις ἀποφαίνεται Κύριλλόν τε τὸν θεοφόρον τῆς ᾽Αλεξανδρέων ἀρχιεπίσκοπον καὶ Διόσκορον τὸν εἰς κοινωνίαν δεξάμενον Εὐτυχῆ τὸν αἱρετικὸν ὡς ὁμόφρονα καὶ τὸν ἁγιώτατον καὶ ὀρθοδοξότατον Φλαβιανὸν τὸν τῆς βασιλίδος πόλεως ἀρχιεπίσκοπον καθελόντα καὶ κατακτείναντα. καὶ οὕτω τῇ ἀσεβείᾳ προκόπτων ὁ αὐτὸς Σευῆρος ἠκόνησεν εἰς βλασφημίαν θεοῦ τὴν ἑαυτοῦ γλῶσσαν καὶ διεῖλεν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ λόγοις τὴν ἐν τριάδι μίαν καὶ ἀδιαίρετον θεότητα. λέγων γὰρ καὶ διαβεβαιούμενες εἶναι τὴν ὑπόστασιν φύσιν καὶ τὴν φύσιν ὑπόστασιν καὶ μηδεμίαν διαφορὰν ἐν τούτοις γινώσκων τοῖς ὀνόμασι τὴν ἁγίαν καὶ προσκυνητὴν καὶ ὁμοούσιον τριάδα τῶν θείων ὑποστάσεων τριάδα φύσεων καὶ θεοτήτων καὶ θεῶν λέγειν τετόλμηκε. τὸν τοιοῦτον τοίνυν ψυχοφθόρον καὶ λυμεῶνα ὁ βασιλεὺς ᾽Αναστάσιος ἠνάγκασε τὸν ἀρχιεπίσκοπον ᾽Ηλίαν κοινωνικὸν εἰσδέξασθαι. τοῦ δὲ μηδόλως τοῦτο πρᾶξαι καταδεξαμένου ὑπερζέσας τῷ θυμῷ ὁ βασιλεὺς ἀπέστειλεν ᾽Ολύμπιόν τινα Καισαρέα τὸ δουκάτον ἔχοντα Παλαιστίνης, συναποστείλας αὐτῷ τὴν ἀπὸ Σιδῶνος γραφεῖσαν οἰκονομικὴν ἐπιστολὴν καθομολογοῦσαν μὴ προσίεσθαι τὴν ἐν Χαλκηδόνι σύνοδον, πρὸς τὸ πᾶσι τρόποις τὸν ᾽Ηλίαν τῆς ἐπισκοπῆς ἐξεῶσαι. ὅστις ᾽Ολύμπιος μετὰ δυνάμεως βασιλικῆς παραγενόμενος καὶ πολλοῖς τρόποις καὶ μηχανήμασι χρησάμενος καὶ τὴν εἰρημένην ἐπιστολὴν ἐμφανίσας ᾽Ηλίαν μὲν τῆς ἐπισκοπῆς ἐξέωσε καὶ εἰς τὸν ᾽Αϊλᾶν περιώρισεν, ᾽Ιωάννην δὲ τὸν Μαρκιανοῦ υἱὸν συνθέμενον τόν τε Σευῆρον κοινωνικὸν εἰσδέξασθαι καὶ τὴν σύνοδον Χαλκηδόνος ἀναθεματίσαι ἐπίσκοπεν ῾Ιεροσολύμων πεποίηκε τῇ τρίτῃ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς ἀρχῇ τῆς δεκάτης ἰνδικτιῶνος. γνοὺς δὲ ὅ τε ἡγιασμένος Σάβας καὶ οἱ λοιποτ τῆς ἐρήμου πατέρες ταῦτα συνθέμενον τὸν ᾽Ιωάννην συναχθέντες διεμαρτύραντο αὐτῷ Σευῆρον εἰς κοινωνίαν μὴ δέξασθαι, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς ἐν Χαλκηδόνι συνόδου προκινδυνεύειν ἔχοντα πάντας, συμμαχοῦντας. καὶ οὕτως ὁ ᾽Ιωάννης ὅσα ὑπέσχετο τῷ δουκὶ ποιεῖν παρέβη τοὺς πατέρας ὑφορώμενος. ᾽Αναστάσιος δὲ ὁ βασιλεὺς γνοὺς τὸν ᾽Ιωάννην τὰς συνθήκας ἠθετηκότα καὶ ἀπομανεὶς τοῦ ᾽Ολυμπίου ἐκποδὼν γεγονότος ἀποστέλλει ᾽Αναστάσιον τὸν Παμφίλου τὸ δουκάτον ἔχοντα Παλαιστίνης ἐπὶ τῷ παρασκευάσαι τὲν ᾽Ιωάννην Σευῆρον εἰς κοινωνίαν δέξασθαι καὶ τὴν σύνοδον Χαλκηδόνος ἀναθεματίσαι ἢ τῆς ἐπισκοπῆς αὐτὸν ἐξεῶσαι. ὅστις ἐλθὼν εἰς ῾Ιεροσόλυμα αἰφνιδιάζει τὸν ἀρχιεπίσκοπον καὶ βάλλει αὐτὸν εἰς τὴν δημοσίαν φυλακήν. πάντες δὲ οἱ τῆς ἁγίας πόλεως οἰκήτορες ἐπεχάρησαν διὰ τὸ γενέσθαι αὐτὸν ἐπίβουλον καὶ προδότην τοῦ ἀρχιεπισκόπου ᾽Ηλία. Ζαχαρίας δέ τις τὴν τῆς Καισαρέων ἀρχὴν διέπων λαθραίως εἰς τὴν φρουρὰν εἰσελθὼν συμβουλεύει τῷ ᾽Ιωάννῃ λέγων· «εἰ θέλεις καλῶς πρᾶξαι καὶ τῆς ἐπισκοπῆς μὴ στερηθῆναι, μηδείς σε πείσῃ Σευῆρον εἰς κοινωνίαι δέξασθαι, ἀλλὰ δόξον συντίθεσθαι τῷ δουκὶ καὶ λέγειν, ὡς ὅτι καὶ ἐνταῦθα μὲν τὰ προτεινόμενα ποιεῖν οὐκ ἀναβάλλομαι, ἀλλ' ἵνα μὴ λέγωσί τινες κατὰ ἀνάγκην καὶ βίαν πεπραχέναι με, ἀπολυθῶ ἐντεῦθεν καὶ μετὰ δύο ἡμέρας κυριακῆς οὔσης πράξω προθύμως τὰ παρ' ὑμῶν κελευόμενα.» καὶ τοῖς τοιούτοις λόγοις πιστωθεὶς ὁ δοὺξ ἀποκαθίστησιν αὐτὸν τῇ ἐκκλησίᾳ. ὁ οὖν ἀρχιεπίσκοπος ἀπολυθεὶς διὰ τῆς νυκτὸς ἅπαν τὸ μοναχικὸν εἰς τὴν ἁγίαν μετεπέμψατο πόλιν, τοῦτο πάντοθεν ἐπισυνάξας. ὡς δέ τινες ἀριθμήσαντες τὸ πλῆθος ἀπήγγειλαν, ὅτι εἶχε τὸ ἄθροισμα δέκα χιλιάδας μοναχῶν καὶ ἐπειδὴ πᾶσα ἡ ἐκκλησία τὸν τοσοῦτον οὐκ ἐχώρει λαόν, ἔδοξε συνελθεῖν ἅπαντας κατὰ τὴν κυριακὴν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου ἱκανὸν ὄντα εἰς ὑποδοχὴν πλήθους, ἅμα δὲ καὶ ὑπαντῆσοι βουλόμενοι Ὑπατίῳ τῷ ἀνεψιῷ τοῦ βασιλέως τότε ἀπὸ τῆς Βιταλιανοῦ ἀπολυθέντι αἰχμαλωσίας καὶ εἰς ῾Ιεροσόλυμα εὐχῆς ἕνεκεν ἐλθόντι. συνελθόντες οὖν ἅπαντες οἵ τε μοναχοὶ καὶ οἱ πολῖται ἐν τῷ μνημονευθέντι σεβασμίῳ οἴκῳ, συνῆλθεν ὅ τε Ἀναστάσιος ὁ δοὺξ καὶ Ζαχαρίας ὁ ὑπατικός. παραγενομένου δὲ τοῦ ῾Υπατίου καὶ μετὰ τοῦ πλήθους εἰς τὸν τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου ναὸν εἰσεληλυθότος, προσδοκῶντος τοῦ δουκὸς τὸ θέλημα τοῦ βασιλέως γενήσεσθαι, ἀνέρχεται ἐπ' ἄμβωνος ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ Θεοδόσιον καὶ Σάβαν τοὺς τῶν μοναχῶν κορυφαίους καὶ ἡγεμόνας. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ πολλὰς τὰς ὥρας ἔκραζε λέγων· «τοὺς αἱρετικοὺς ἀναθεμάτισον καὶ τὴν σύνοδον βεβαίωσον.» ἀμελητὶ οὖν οἱ τρεῖς ἐκ συμφώνου ἀναθεματίζουσι Νεστόριον καὶ Εὐτυχέα καὶ Σευῆρον καὶ Σωτήριχον τὸν Καισαρείας Καππαδοκίας καὶ πάντα τὸν μὴ δεχόμενον τὴν σύνοδον Χαλκηδόνος. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Τὴν ἀκρόασιν ἐποιησάμεθα διὰ τῶν πατρικῶν ἐνταλμάτων. τί οὖν; δεῖ δέχεσθαι τοὺς ἐξ αἱρετικῶν χειροτονηθέντας; ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Ναί, δέσποτα, ἠκροασάμεθα, καὶ δέον δέχεσθαι. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Αλλὰ μὴν καὶ οἱ πλείους τῶν ἐν τῇ ἕκτῃ ἁγίᾳ συνόδῳ συνεδρευσάντων ὑπὸ Σεργίου, Πύρρου, Παύλου, Πέτρου ἐκεχειροτόνηντο τῶν καθη ητῶν τῆς αἱρέσεως τῶν μονοθελητῶν, ἐπειδὴ ἀμοιβαδὸν οὗτοι τὸν Κωνσταντινουπόλεως θρόνον ἐκληρώσαντο, καὶ ἀπὸ τοῦ ἐσχάτου αὐτῶν καθηγησαμένου τοῦ θρόνου Κωνσταντινουπόλεως Πέτρου ἕως τῆς ἕκτης συνόδου ἔτη πλέον οὐ διῆλθον ἢ δεκαπέντε· καὶ αὐτοὶ οἱ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνῳ γενόμενοι Θωμᾶς καὶ ᾽Ιωάννης καὶ Κωιτσταντῖνος ἀρχιερεῖς ἐν τῷ προδηλωθέντι χρόνῳ τῆς χειροτονίας τῶν ὀνομασθέντων αἱρετικῶν γεγόνασι καὶ ἕνεκεν τούτου οὐκ ἀπεδοκιμάσθησαν ἐπὶ πεντήκοντα γὰρ ἐνιαυτοὺς τὸ τηνικαῦτα ἡ αἵρεσις διήρκεσεν. ἀλλ' οἱ τῆς ἕκτης συνόδου πατέρες αὐτοὺς τοὺς τέσσαρας ἀνεθεμάτισαν καίπερ χειροτονία αὐτῶν ὄντες. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Πρόδηλον. Κωνσταντῖνος ὁ ὁσιώτατος ἐπίσκοπος Κωνσταντίας τῆς Κύπρου εἶπεν· ᾽Αποδέδεικται ἱκανῶς, τιμιώτατοι ἀδελφοί, καὶ περὶ τούτου, ὅτι οἱ ἐξ αἱρετικῶν προσερχόμενοι δεκτοί εἰσιν· ἐὰν δέ τις ἐπίτηδες πρὸς αἱρετικὸν πορευθῇ καὶ λάβῃ χειροτονίαν, ἄδεκτος ἔστω. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Ἔχομεν καὶ περὶ τούτου τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἐπιστολὴν πρὸς Νικοπολίτας καὶ δεόμεθα ἀναγνωσθῆναι αὐτήν. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ᾽Αναγνωσθήτω. Κωνσταντῖνος διάκονος καὶ νοτάριος ἀνέγνω· ᾽Εκ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἁγίου Βασιλεἴου τῆς πρὸς Νικοπολίτας Οὐκ οἶδα ἐπίσκοπον μηδὲ ἀριθμήσαιμι ἐν ἱερεῦσι Χριστοῦ τὸν παρὰ τῶν βεβήλων χειρῶν ἐπὶ καταλύσει τῆς πίστεως εἰς προστασίαν προβεβλημένον. αὕτη ἐστὶν ἡ ἐμὴ κρίσις. ὑμεῖς δὲ εἴ τινα ἔχετε μεθ' ἡμῶν μερίδα, ταυτὰ ἡμῖν φρονήσετε δηλονότι· εἰ δὲ ἐφ' ἑαυτῶν βουλεύεσθε, τῆς ἰδίας γνώμης ἕκαστός ἐστι κὐριος ἡμεῖς ἀθῷοι ἀπὸ τοῦ αἵματος τούτου. ταῦτα δὲ ἔγραψα οὐχ ὑμῖν ἀπιστῶν, ἀλλὰ τό τινων ἀμφίβολον στηρίζων ἐκ τοῦ γνωρίσαι τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην, ὡς μὴ προσληφθῆναί τινας εἰς κοινωνίαν μηδὲ τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐπιβολὴν δεξαμένους μετὰ ταῦτα εἰρήνης γενομέντς βιάζεσθαι ἑαυτοὺς ἐναριθμεῖν τῷ ἱερατικῷ πληρώματι. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· ᾽Ιδοὺ ὁ πατὴρ ἀποτρέπεται τὴν τῶν αἱρετικῶν χειροτονίαν ἐν τῷ λέγειν «μηδὲ ἀριθμήσαιμι ἐν ἱερεῦσι Χριστοῦ τὸν παρὰ τῶν βεβήλων χειρῶν ἐπὶ καταλύσει τῆς πίστεως εἰς προστασίαν προβεβλημένον». Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Κἀγὼ ἀποτρέπομαι τοὺς διὰ τοιαύτην αἰτίαν καὶ τῆς πίστεως κατάλυσιν κεχειροτονημένους, καὶ μάλιστα εἰ ὀρθοδόξων ἐπισκόπων παρόντων, ὑφ' ὧν ἠδύναντο χειροτονεῖσθαι· οὕτω γάρ ἐστιν ἡ πατρικὴ ἔννοια. ἐὰν δὲ συνοδικὴ ἐκφώνησις γένηται καὶ ὁμόνοια τῶν ἐκκλησιῶν ἐπὶ ὀρθοδοξίᾳ, ὁ τολμῶν ἀπὸ τῶν βεβήλων αἱρετικῶν χειροτονεῖσθαι τῇ καθαιρέσει ὑποπεσεῖται. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· Αὕτη δικαία κρίσις. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Καὶ πῶς ἐν τῷ τέλει τῆς ἐπιστολῆς γέγραπται «μετὰ ταῦτα εἰρήνης γενομένης βιάζεσθαι ἑαυτοὺς ἐναριθμεῖν τῷ ἱερατικῷ πληρώματι»; ἰδοὺ γὰρ καὶ μετὰ τὴν εἰρήνην οἱ χειροτονούμενοι ἄδεκτοι. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Οὐκ ἔφησεν ὁ πατὴρ ἀδέκτους εἶναι, ἀλλὰ μή πως βίαν ὑπομένειν τοὺς βουλομένους ἑνοῦσθαι τῷ κλήρῳ τῶν ὀρθοδόξων καὶ γὰρ ὡς ὀληθῶς οὐκ ἔξω ἀνάγκης καὶ δυσχερείας τοῦτο γενήσεται. ὅμως οὖν ὁ θεσπέσιος πατὴρ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον πλείστων ὄντων ἐπισκόπων ὀρθοδόξων ἀπηγόρευε τοῖς τροφίμοις τῆς ἐκκλησίας τῇ τῶν ᾽Αρειανῶν χειροτονίᾳ κεχρῆσθαι οὐδεμία γὰρ προσῆν ἀπολογία. ὅτι δὲ τοῦτο ἀληθές - καὶ οὐκ ἠγνόουν τὴν γνώμην τοῦ πατρός -, οἱ μετ' ἐκεῖνον τῆς ἐκκλησίας διάδοχοι τοὺς ὑπὸ αἱρετικῶν χειροτονηθέντας, εἶτα βελτιωθέντας ἐδέξαντο, ὡς μεμαθήκαμεν διὰ τῶν προαναγνωσθέντων· πανταχοῦ γὰρ οἱ πατέρες ἀλλήλοις σύμφωνοί εἰσιν, ἐναντίωσις δὲ οὐδεμία ἔνεστιν αὐτοῖς, ἀλλ' ἐναντιοῦνται αὐτοῖς οἱ τὰς οἰκονομίας καὶ τοὺς σκοποὺς αὐτῶν μὴ ἐπιστάμενοι. Οἱ εὐλαβέστατοι μοναχοὶ εἶπον· Πρόσφορα τὰ ἐπιλυθέντα. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπεν· ᾽Αναγνώτωσαν οἱ προϊστάμενοι ἐπίσκοποι τοὺς οἰκείους λιβέλλους, ὡς νυνὶ προσελθόντες τῇ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος τι·ατριάρχης εἶπεν· ᾽Αναγνώτωσαν, ἐπειδὰν ἡ τῶν ζητουμένων δύο κεφαλαίων ἀκριβῶς ἐξητάσθη ὑπόθεσις περί τε τῶν προσερχομένων ἐξ αἱρέσεως τῇ ἁγίᾳ καθολικῇ ἐκκλησίᾳ καὶ τῶν ὑπὸ αἱρετικῶν χειροτονηθέντων. ῾Υπάτιος ὁ ἐπίσκοπος Νικαίας ἀνέγνω τὸν ἑαυτοῦ λίβελλον - ἔστι δὲ ὁ αὐτὸς λίβελλος, ὃν καὶ Βασίλειος ὁ εὐλαβέστατος ἐπίσκοπος ᾽Αγκύρας ἐποιήσατο -, Λέων ἐπίσκοπος ῾Ρόδου, (Λέων ἐπίσκοπος ᾽Ικονίου), Νικόλαος ῾Ιεραπόλεως, Γρηγόριος Πισινούντων, Γεώργιος Ἀντιοχείας Πισιδίας, Λέων Καρπάθου τὰ ἶσα τοῦ αὐτοῦ λιβέλλου. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπε· Τὰς ὁμολογίας γνόντες διὰ τῆς ἀναγνώσεως τῶν λιβέλλων ἐν ἑτέρᾳ συνελεύσει ἡ αὐτῶν ἀποδοχὴ γενήσεται, εἰ οὐκ ἔστιν ἕτερον αὐτοῖς τὸ κωλλύον. ῾Η ἁγία σύνοδος εἶπε· Γενέσθω, ὡς ἐκέλευσας. Καὶ ἐν τούτοις ἐξαναστᾶσα ἡ ἁγία σύνοδος εὐφήμησεν οὕτως· Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων. Εἰρήνης, καὶ Κωνσταντίνου μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη. ὀρθοδόξων βασιλέων πολλὰ τὰ ἔτη. τοὺς καθαιρέτας τῆς γενομένης καινοφωνίας, κύριε, κράτυνον. εὐσεβῆ, κύριε, ζωὴν αὐτοῖς. Ταράσιος ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· ῾Η εἰρήνη τοῦ θεοῦ ἔστω μετὰ πάντων ἡμῶν. ἀμήν. ACO III.2 Concilium universale Nicaenvm secundum.Actiones IV-V, p. 138-182