Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ... Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερέας στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Η ζωή του ήταν μια συνεχής υπηρεσία αφοσίωσης στον Χριστό και αγάπης προς τον πλησίον. Όταν το 198 ο Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός έφερε μπροστά του το Χαράλαμπο και τον απείλησε ότι θα τον βασάνιζε πολύ σκληρά, για να αρνηθεί τον Χριστό. Ο γέροντας ιερέας χαμογέλασε και απάντησε: «Εμείς οι χριστιανοί είμαστε εξοικειωμένοι με τους αγώνες και τους πολέμους, όπως οι γενναίοι στρατιώτες δεν επιθυμούν τον ήσυχο θάνατο στο κρεβάτι, αλλά τον δοξασμένο της μάχης. Σε μένα υπάρχουν τα γηρατειά, αλλά να μάθετε καλά ότι στους δικούς μας αγώνες το παν είναι η ψυχή, η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση. Αυτά δεν πέφτουν με την ηλικία, αλλά μένουν πάντα ανθηρά και νέα. Αμφιβάλλεις, έπαρχε; Δοκίμασε. Και θα δεις ότι με τη χάρη του Κυρίου μου Ιησού Χριστού θα κουραστούν όλοι οι ακμαίοι δήμιοί σου, χωρίς ο ιερέας Χαράλαμπος να ζητήσει την επιείκειά σου». Εκνευρισμένος από τα λόγια αυτά ο έπαρχος, διατάζει και τον γδέρνουν ζωντανό. Αυτός, όμως, αντί να σπαράζει από τον πόνο δοξολογούσε τον Θεό για την αντοχή που του έδινε. Τότε πολλοί δήμιοι, που έβλεπαν αυτό το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό. Φοβισμένος ο έπαρχος τον άφησε ελεύθερο. Αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη μπορώντας να τα βγάλει πέρα μαζί του, τον αποκεφάλισε σε ηλικία 113 ετών.

Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑΣ) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΙΝ [«Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΝ (1920 -1924) ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΥ «ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» (1926)… Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΥΤΗ ΕΞΕΔΟΘΗ ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΚΗΡΥΞ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΚΑΙ «ΚΗΡΥΞ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΕΣΧΑΤΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ»…. ΝΥΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕΡΙΜΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 1) ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ & ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ», 2) ΤΟΥ "ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ & ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ» ΚΑΙ 3) ΤΗΣ «ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΩΝ ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ» (ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11 ΑΧΑΡΝΑΙ) ΩΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ – ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ: ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ : ΑΝΔΡΕΑ ΣΥΓΓΡΟΥ 55-59, ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΑΧΑΡΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΤΗΛ. 217 7045 045.] ΤΕΥΧΟΣ 912 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 (Ε.Η.) Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερέας στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Η ζωή του ήταν μια συνεχής υπηρεσία αφοσίωσης στον Χριστό και αγάπης προς τον πλησίον. Όταν το 198 ο Σεπτίμιος Σεβήρος εξαπέλυσε διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός έφερε μπροστά του το Χαράλαμπο και τον απείλησε ότι θα τον βασάνιζε πολύ σκληρά, για να αρνηθεί τον Χριστό. Ο γέροντας ιερέας χαμογέλασε και απάντησε: «Εμείς οι χριστιανοί είμαστε εξοικειωμένοι με τους αγώνες και τους πολέμους, όπως οι γενναίοι στρατιώτες δεν επιθυμούν τον ήσυχο θάνατο στο κρεβάτι, αλλά τον δοξασμένο της μάχης. Σε μένα υπάρχουν τα γηρατειά, αλλά να μάθετε καλά ότι στους δικούς μας αγώνες το παν είναι η ψυχή, η αποφασιστικότητα, η αυταπάρνηση. Αυτά δεν πέφτουν με την ηλικία, αλλά μένουν πάντα ανθηρά και νέα. Αμφιβάλλεις, έπαρχε; Δοκίμασε. Και θα δεις ότι με τη χάρη του Κυρίου μου Ιησού Χριστού θα κουραστούν όλοι οι ακμαίοι δήμιοί σου, χωρίς ο ιερέας Χαράλαμπος να ζητήσει την επιείκειά σου». Εκνευρισμένος από τα λόγια αυτά ο έπαρχος, διατάζει και τον γδέρνουν ζωντανό. Αυτός, όμως, αντί να σπαράζει από τον πόνο δοξολογούσε τον Θεό για την αντοχή που του έδινε. Τότε πολλοί δήμιοι, που έβλεπαν αυτό το θαύμα, πίστεψαν στον Χριστό. Φοβισμένος ο έπαρχος τον άφησε ελεύθερο. Αργότερα ο ίδιος ο Σεβήρος, μη μπορώντας να τα βγάλει πέρα μαζί του, τον αποκεφάλισε σε ηλικία 113 ετών. Σύγχρονα θαύματα του Αγίου Χαραλάμπους πολιούχου του Πύργου της Ηλείας - Η διάσωση των κατοίκων του Πύργου από την φοβερή επιδημία πανώλης το 1860. Η νόσος αυτή εξαλείφθηκε από τον Αγιο Χαράλαμπο μετά από θερμή προσευχή προς αυτόν και παράκληση. Λένε μάλιστα ότι οι Πύργιοι είδαν καταπληκτικό θέαμα. Ο Αγιος με την ράβδο του εσπρωχνε ένα λευκό σαν βαμβάκι νέφος στον ουρανό μέχρι που το έρριψε στην θάλασσα. Ηταν η ασθένεια που καταδίωξε ο Αγιος. Και σε άλλα μέρη όμως κατά καιρούς ήταν εμφανής η παρουσία του Αγίου Χαραλάμπους στην εκδίωξη της πανώλης, όπως στην Θεσσαλία, στο χωριό Σαβάλια και στη Δημητσάνα όπου μετονομάστηκε ο Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου σε Ναό Αγίου Χαραλάμπους, εξαιτίας της θαυματουργικής παρέμβασης του Αγίου. - Στον Αγιο Χαράλαμπο αποδόθηκε η εκδίωξη της θανατηφόρας επιδημίας της γρίπης το 1918, από την Ηλεία και την Ελλάδα, εξαιτίας της οποίας χιλιάδες ανθρώπων πέθαιναν για μήνες. - Το 1687 οι Αγαρηνοί με αρχηγό τον τρομερό Αχμέτ Εφέντη, πολιόρκησαν τον Πύργο. Μετά από παρακλήσεις των κατοίκων στον Αγιο Χαράλαμπο, επεσε ασθένεια λοιμική στον στρατό του Εφέντη και πολλοί από τους στρατιώτες του πέθαναν, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί και να σωθεί η πόλη από την πολιορκία. - Το 1821 οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στο λιμάνι και πολιόρκησαν τον Πύργο με σκοπό να προχωρήσουν προς την Τριπολιτσά και να καθαρίσουν την περιοχή από τα επαναστατικά στρατεύματα. Αφού έκαψαν ένα μέρος της πόλης, προσπάθησαν να προχωρήσουν προς τον κεντρικό δρόμο με τις άμαξες και τον οπλισμό τους. Ομως στα περίχωρα του μικρού Ναού του Αγίου Χαραλάμπους είχε λάβει θέσεις ένας μικρός αριθμός αποφασισμένων ελλήνων στρατιωτών, οι οποίοι με τη βοήθεια του Αγίου εκδίωξαν τους πολυάριθμους Τούρκους. Τώρα οι Τούρκοι θα πρέπει για εβδομάδες να ψάχνουν άλλα περάσματα για να φτάσουν στην Τριπολιτσά. Το μόνο πέρασμα που έχει μείνει είναι το ηρωικό Πούσι, όπου οι Ελληνες έχουν παραταχθεί οργανωμένα, λόγω της καθυστέρησης των Τουρκων στον Πύργο και δίνουν το αποτελειωτικό χτύπημα στον εχθρό. -Στον Ιταλικό βομβαρδισμό το 1941, λίγες ώρες πριν γίνει, δημιουργόταν ένα πυκνό σύννεφο ομίχλης στον ουρανό του Πύργου με αποτέλεσμα τη συνεχή αναβολή του και τελικά τη ματαίωση του και τη διάσωση της πόλης. Πρίν καταλάβουν οι Γερμανοί τον Πύργο είχε προηγηθεί σφοδρός βομβαρδισμός. Κανείς όμως από τους κατοίκους δεν έπαθε τίποτα, γιατι οι βόμβες έπεσαν σε ακατοίκητα μέρη και πολλές δεν εξεράγησαν καθόλου. -Στις 26 Μαρτίου 1993 ο μεγάλος σεισμός του Πύργου στις 14:10 Ωρα διαμοιράστηκε σε δύο σεισμούς των 5,5 και 5,8R και από άποψη χρόνου 3 λεπτά κενό μεσολάβησαν μεταξύ των μεγάλων δονήσεων,με αποτέλεσμα οι ζημιές να μην είναι φοβερές. Αυτή η διαμοίραση του σεισμού ήταν επιστημονικά εντυπωσιακό φαινόμενο. Πολύ καιρό πριν γίνονταν συνεχείς μικρές δονήσεις τα βράδια,σαν προειδοποίηση ώστε οι κάτοικοι να έχουν πάρει τα στοιχειώδη μέτρα και να είναι σε ετοιμότητα για την ώρα του μεγάλου σεισμού. Την ώρα του σεισμού πολλά μικρά παιδάκια με τα αθώα μάτια τους είδαν όπως λένε τον <<παππού>> να κρατάει με απλωμένα τα χέρια του τα σπίτια του Πύργου για να μην πέσουν. Μετά το σεισμό πολλοί κάτοικοι είδαν στον ύπνο τους τον Αγιο Χαράλαμπο να τους αναφέρει ότι με δική του παρέμβαση ο μεγάλος σεισμός χωρίστηκε σε δύο μικρότερους και για αυτό έγινε και περιφορά της εικόνας του Αγίου στην πόλη. Η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του την 10η Φεβρουαρίου. Απολυτίκιο Ως στύλος ακλόνητος της Εκκλησίας Χριστού, και λύχνος αείφωτος της οικουμένης, σοφέ, εδείχθης Χαράλαμπες. έλαμψας εν τω κόσμω δια του μαρτυρίου, έλυσας και ειδώλων την σκοτόμαιναν μάκαρ. διο εν παρρησία Χριστώ πρέσβευε σωθήναι ημάς. Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» και την Διαδικτυακήν Εφημερίδα «Ο Κηρυξ των Ορθοδόξων» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. + Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος και Τοποτηρητης Αθηνων και Αττικοβοιωτιας.

ΑΙ ΠΕΡΙ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΖΑΝΝΗ Κατουνάκια Ἁγίου Ὄρους τῆ 6.4.1980

ΑΙ ΠΕΡΙ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΖΑΝΝΗ Κατουνάκια Ἁγίου Ὄρους τῆ 6.4.1980 Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑΣ) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΙΝ [«Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΝ (1920 -1924) ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΥ «ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» (1926)… Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΥΤΗ ΕΞΕΔΟΘΗ ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΚΗΡΥΞ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΚΑΙ «ΚΗΡΥΞ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΕΣΧΑΤΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ»…. ΝΥΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕΡΙΜΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 1) ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ & ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ», 2) ΤΟΥ "ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ & ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ» ΚΑΙ 3) ΤΗΣ «ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΩΝ ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ» (ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11 ΑΧΑΡΝΑΙ) ΩΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ – ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ: ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ : ΑΝΔΡΕΑ ΣΥΓΓΡΟΥ 55-59, ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΑΧΑΡΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΤΗΛ. 217 7045 045.] ΤΕΥΧΟΣ 902 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 (Ε.Η.) ΑΙ ΠΕΡΙ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΖΑΝΝΗ Κατουνάκια Ἁγίου Ὄρους τῆ 6.4.1980 ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ – ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ - ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΓΝΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ἐκδίδεται εἰς τά πλαίσια τῶν ἐνημερωτικῶν ἀπογευματινῶν συνάξεων - ὁμιλιῶν εἰς Μητροπολιτικόν Ναό Ἁγ. Δημητρίου Ἀχαρνῶν, (κάθε Κυριακή ) Ἁγίου Σπυρίδωνος Καρέα (κάθε Δευτέρα) καί Ἁγίας Αἰκατερίνης Κορωπί (κάθε Τετάρτη). Τηλ. 210.6020176, 210.2466057 καί 210. 7643909. Δύναταί τις νά παρακολουθήση τήν σειράν τῶν τευχῶν τῆς Ἐνημερώσεως καί εἰς τήν Ἰστοσελίδα: churchgoc.org ἤ ΓΝΗΣΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΕΥΧΟΣ 243 ΙΟΥΛΙΟΣ 2008 ΑΙ ΠΕΡΙ ΧΕΙΡΟΘΕΣΙΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΤΖΑΝΝΗ Κατουνάκια Ἁγίου Ὄρους τῆ 6.4.1980 Μακαριώτατε Ἅγιε Δέσποτα, Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς. Χριστός Ἀνέστη. Ἕως ἐδάφους ὑποκλινόμενος τάς χαριτοβρύτους δεξιάς σας ἀπάζομαι αἰτούμενος τάς ἁγίας σας εὐχάς. Μία πληροφορία διαδοθεῖσα, ὅτι δηλαδή ἡ σεβαστή Σύνοδος τῶν Ἀρχιερέων μας, ἔχει ἀποφασίσει νά ἀποκηρύξη Συνοδικῶς τήν πράξιν τῆς Ρωσικῆς Συνόδου πού ἀνεγνώρισε τάς χειροτονίας καί διά Ἐγκυκλίου ἤ πραγματείας, πού πρόκειται νά κυκλοφορήση ἐντός ὀλίγου, θά προσπαθήση νά ἀποδείξη τήν κανονικότητα τῆς ὑφ’ ἑνός χειροτονίας τοῦ ἀειμνήστου πατρός ἡμῶν Ματθαίου, ἀναφερομένη εἰς τόν Κυκλάδων Γερμανόν καί ὅτι δέν ἠμποροῦσε νά συμπράξη καί χειροτονήση μετ’ αὐτοῦ. Ἡ εἴδησις αὐτή Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς ἀνησύχησε πολλούς τῶν Πατέρων ἐδῶ, πού κρίνουν τήν ἐνέργειαν ὡς ἄστοχον καί ἀδόκιμον καί πρόκειται νά δημιουργήση ἕναν καινούργιον σάλον εἰς τήν Ἐκκλησίαν μας, μέ τήν ἀναμόχλευσιν τοῦ παρελθόντος, χωρίς νά ὑπάρχη σοβαρός λόγος, ἐνῶ τά πράγματα ἔχουν ἀποκατασταθῆ καί εἰρηνεύση. Κατά παρακίνησιν δέ τῶν Πατέρων ἔχρομαι δι’ ὀλίγων νά ἐκφράσω τάς ἀπόψεις καί τούς λόγους διά τούς ὁποίους οἱ Πατέρες βλέπουν τόν προκείμενον σκανδαλισμόν καί κίνδυνον πού θά προκύψη, ἐάν πραγματικῶς ἡ Ἁγιωσύνη σας προβῆτε εἰς τήν ἐνέργειαν αὐτήν. α) Πιστεύομεν, ὅτι ὅσον καί ἐάν προσπαθήσετε δέν θά δυνηθῆτε νά πληροφορήσετε τό κοινόν, ὅτι ὁ Κυκλάδων εἶχε τήν ἰδίαν Ὁμολογίαν καί δέν ἦσαν χωρισμένοι οἱ δύο αὐτοί Ἀρχιερεῖς διά ζητήματα Πίστεως, ἀλλά δι’ ἄλλα ζητήματα δευτερευούσης φύσεως πού χωροῦσαν οἰκονομίαν.Καί ἐνῶ εἶναι γνωστόν ὅτι ἀποφασίσαντες νά χειροτονήσουν μαζί, δειφώνησαν εἰς τό ὅτι ὁ μέν Κυκλάδων προέτεινε πρός χειροτονίαν Ἁγιορείτας Ἱερομονάχους, ὁ δέ Ματθαῖος τούς ὑποτακτικούς του Ἱερομονάχους. Καί εἶναι δυνατόν οἱ ἀμερολήπτως κρίνοντες καί ἡ ἐξωτερική κοινή γνώμη στήν διαφωνία τους αὐτήν νά ἐπιρρίψη ὅλην τήν εὐθύνην εἰς τόν Κυκλάδων καί ὄχι εἰς τόν ἀείμνηστον πατέρα μας; Ἐπίσης δι’ ὅσα ἔχει κατηγορηθεῖ ὁ Κυκλάδων τά ἔχει ἀναιρέσει καί συγχρόνως ὁ ἴδιος κατηγόρησε τόν Ἅγιο Πατέρα μας σέ πολλά σημεῖα (πού ἐάν δημοσιευθοῦν ἀπό τούς ἐναντίους μέ τήν ἐκ μέρους σας ἀνακαίνσιν τοῦ παρελθόντος), θά σκανδαλίση πολλούς δικούς μας. β) Ὅπως καί ἐάν δικαιολογηθῆ ἡ μή συμμετοχή τοῦ Κυκλάδων, ἡ ὑφ’ ἑνός χειροτονία, ὑπόκειται ἀπαραιτήτως εἰς τήν ἀναγνώρισιν ἀπό Σύνοδον Ἀρχιερέων. Αὐτό ἀκριβῶς γνωρίζων ὁ π. Εὐγένιος καί ἐνῶ παντοιοτρόπως διά δημοσιευμάτων ἀπελογήθη καί ὑπεστήριξε τό κανονικόν τῶν χειροτονιῶν τοῦ ἀειμνήστου Ματθαίου, ὅμως ὁ ἴδιος κατέφυγε εἰς τούς Ρώσους διά νά ἐπιτύχη καί τήν Συνοδικήν ἀναγνώρισιν. γ) Ὅπως παρ’ ὅλην τήν διαφώτισιν διά δημοσιευμάτων εἰς τό θέμα τῶν χειροτονιῶν δέν ἠδυνήθημεν εἰς τό παρελθόν νά πληροφορήσωμεν τούς σκανδαλισθέντας, ἔτσι καί τώρα δέν θά δυνηθῶμεν. Πράγμα ὅμως πού ἐπετεύχθη διά τῆς ἀναγνωρίσεως ἀπό τήν Ρωσικήν Ἐκκλησίαν τοῦ Φιλαρέτου. Καί τώρα γεννᾶται τό ἐρώτημα: Ποῖοι εἶναι οἱ σοβαροί λόγοι, πού μετά ἀπό ἐννέα ὅλα ἔτη, ἡ Σύνοδός μας ἄγεται εἰς τήν ἀπόφασιν νά ἀποκηρύξη τήν Συνοδικήν πρᾶξιν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας πού ἀνεγνώρισε τάς χειροτονίας τῶν Ἀρχιερέων μας; Θέλομεν νά πιστεύωμεν ὅτι ὁ κύριος λόγος εἶναι ὁ ἰσχυρισμός μερικῶν, ὅτι ἐρχόμενοι εἰς ἐπικοινωνίαν μέ τούς Ρώσους, ἐπειδή αὐτοί ἐπικοινωνοῦσαν μέ τούς νεοημερολογίτας, χάσαμε καί ἐμεῖς τήν Ὀρθοδοξίαν, καί ἐπειδή ἐδέχθημεν χειροθεσίαν ἀπό αὐτούς ἐμολύνθημεν καί πρέπει νά ἀποκηρύξωμεν τήν πράξιν τους διά νά ἀποκατασταθῶμεν. Καί ὅσον ἀφορᾶ τό ζήτημα τῆς Ὁμολογίας, αὕτη ἀπεκατεστάθη μέ τό κόψιμο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικοινωνίας ἀπό αὐτούς. Τό θέμα δέ τῶν χειροθεσιῶν, τό δικαιολογοῦμε στήν συνείδησί μας, μελετῶντες τάς προϋποθέσεις πού προηγήθησαν διά νά τάς δεχθῶμεν. Ἤτοι: Πρῶτον, τούς περί τόν Φιλάρετον Ρώσους τῆς Διασπορᾶς, ἐκεῖνον τόν καιρόν, τό Πατριαρχεῖον Κων/λεως κατ’ ἀπαίτησιν τῆς ἐπισήμου Ρωσικῆς Ἐκκλησίας τούς εἶχαν χωρίσει, ἄν καί τελείως οἱ ἴδιοι δέν ἔκοψαν κάθε ἐπικοινωνίαν μέ τούς οἰκουμενιστάς, ὅμως δέν ἠμποροῦμε νά εἴπωμεν ὅτι ἦσαν κακόδοξοι καί αἱρετικοί. Δεύτερον: Ἐφ’ ὅσον τούς ἀνεκοινώθη τό πιστεύω μας καί δέν συμφωνοῦσαν ἔπρεπε νά μᾶς κάνουν παρατήρησιν καί ὄχι νά εἰποῦνε ὅτι καλῶς φρονοῦμεν. Καί τρίτον: Ἐάν καί κατ’ οὐδένα τρόπον δέν ἔπρεπε νά δεχθῶμεν χειροθεσίας, διότι αὗται προβλέπονται μόνον διά σχισματικούς καί αἱρετικούς, καί ὄχι διά παραβάσεις κανονικῆς φύσεως ζητημάτων. Ἐπειδή ὅμως οὔτε κατά διάνοιαν σκεφθήκαμε ὅτι ὡς σχισματικούς μᾶς χειροθετοῦν καί ἐπειδή ὡς ἁπλῆ εὐλογία ἐπροτάθη καί ἔγινε δεκτή ἡ χειροθεσία, ὁ Θεός πού ἐξετάζει τόν σκοπόν, πιστεύομεν ὅτι δέν θά μᾶς τό λογίση ὡς ἁμαρτίαν. Ἴσως μάλιστα ἦταν καί οἰκονομία Θεοῦ, κατ’ αὐτόν τόν τρόπον οἱ ἄλλοι παλαιοημερολογῖται (πού ἀνήγαγον εἰς δόγμα τήν ὑφ’ ἑνός χειροτονίαν καί τήν εἶχον ἄκυρον), νά πληροφορηθῶσι καί γίνη προσιτή ἡ ἕνωσίς των μεθ’ ἡμῶν. ‘Εάν οἱ λόγοι αὐτοί δέν μᾶς δικαιολογοῦν καί πιστευθῆ ὅτι ἀπό κακοδόξους καί αἱρετικούς ἐδέχθημεν χειροθεσίαν, τότε τό θέμα καθίσταται τόσον σοβαρόν, πού δέν διορθώνεται μέ τό νά ἀποκηρύξουμε τήν πρᾶξιν τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, διότι αἱ χειροθεσίαι ἐνεργήθησαν ἐμπράκτως καί χρειάζεται νά κριθῆ ἡ ὑπόθεσις ἀπό ἄλλην Σύνοδον. Καί ἔτσι, ἐνῶ καμμία ὠφέλεια δέν θά προκύψη μέ τό νά ἀποκηρύξωμεν τήν πρᾶξιν τῶν Ρώσων, θά ἔχωμεν ἐξ’ ἀντιθέτου μεγάλην ζημίαν, διότι ὅλοι οἱ ἄλλοι παλαιοημερολογῖται τῶν διαφόρων παρατάξεων πού τώρα καί χωρίς νά θέλουν ἀναγνωρίζουν τάς χειροτονίας, θά ἀρχίσουν νά δημοσιεύουν ἐναντίον μας, ὅτι ἤλθαμε πάλιν εἰς τήν προτέραν κατάστασιν τῆς ὑποδικίας καί ἀντικανονικότητος, καί δικαίως θά μᾶς τό λένε, ἴσως μάλιστα φθάσουν εἰς τό σημεῖον νά δημοσιεύσουν, ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ Ματθαιϊκοί ἐχειροθετήθησαν ἀπό κακοδόξους, καθώς τό πιστεύουν, χάσανε καί τήν χειροτονίαν τους. Καί ἐκτός πού θά ἐπηρεάσουν ὅλην τήν ἐξωτερικήν κοινήν γνώμην καί θά γίνη ἐμπόδιον νά μήν ἔρχεται κανείς μέ ἡμᾶς, ἑπόμενον εἶναι ἡ πράξις σας αὐτή νά ἐπηρεάση καί δικούς μας. Τώρα εὑρισκόμεθα εἰς πιό πλεονεκτικήν θέσιν παρά πρωτοῦ νά ἀναγνωρισθῶμεν ἀπό τούς Ρώσους. Πρέπει ἐπίσης Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς νά προσέξετε πολύ στό σημεῖον αὐτό τήν θέσιν πού θά λάβη ὀ Ἅγιος Κιτίου, διότι ἐάν αὐτός δέν συμφωνεῖ, ἐπηρεάζει γύρω του καί ἕνα περιβάλλον πού θά σκανδαλισθῆ ἀπό πολλούς ἐδῶ Ἁγιορείτας, (μάλιστα ὁ π. Δαμασκηνός φοβοῦμαι μήπως καί δημοσίως διά τοῦ τύπου ἀποδοκιμάσει τήν ἐνέργειαν αὐτήν) καί ἔτσι ὑπάρχει φόβος νά δημιουργηθῆ κανένα σχίσμα στήν Ἐκκλησία μας. Τό γεγενημένον οὐκ ἀπογίνεται, ἔπρεπε πρωτοῦ νά δεχθῆτε τάς χειροθεσίας, ὅταν ἐπέστρεψεν ἡ Ἐξαρχία ἀπό τήν Ἀμερικήν, νά ἐζητούσατε ἐξηγήσεις ἀπό τούς Ρώσους, τώρα εἶναι πλέον ἀργά, μήπως δημιουργήσετε ἀνεπανόρθωτον κατάστασιν. Δι αὐτό σᾶς παρακαλοῦμε μήν ἀναξέετε παλαιάς ἐπουλωθείσας πληγάς καί δημιουργεῖστε καινούργιο σάλο ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς ἀκριβείας. Ἄλλη εἶναι ἡ ἐπιτακτική ἀνάγκη, τῆς σήμερον γενικῆς ἀποστασίας, πού πρέπει νά στρέψετε τάς προσπαθείας καί ἐνεργείας σας. Βάσει δηλαδή τῆς Ὁμολογίας πού ξεκίνησε ἐξ’ ἀρχῆς ὁ ἀγώνας τῶν Γ.Ο.Χ., ἀφοῦ λάβετε ὅλα τά μέτρα πού ἡ ὁμολογία θά ἐφαρμοσθῆ εἰς τήν πρᾶξιν, νά πλησιάσετε τούς ἄλλους παλαιοημερολογίτας καί νά ἑνωθῆτε μέ ὅσους θελήσουν ἐμπράκτως νά δεχθοῦν τήν Ὁμολογίαν καί νά γίνη ἔτσι ἕνα ἰσχυρόν μέτωπον κατά τοῦ ἐκλατινισμοῦ. Αὐταί εἶναι αἱ ταπειναί ἀπόψεις μας ἐν ὀλίγοις καί σᾶς παρακαλοῦμεν νά μᾶς συγχωρήσητε διά τήν ἐνόχλησιν καί περισσότερον, ἐάν αἱ πληροφορίαι δέν ἀληθεύουν. Εὐελπιστοῦντες ὅτι δέν θά παρέλθητε χωρίς νά μελετήσετε τήν γνώμην μας, διατελοῦμεν μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ. Ἐκ μέρους καί ἄλλων Πατέρων Ἐλάχιστος ἐν Ἱερομονάχοις Χρυσόστομος Ἁγιορείτης Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» και την Διαδικτυακήν Εφημερίδα «Ο Κηρυξ των Ορθοδόξων» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. + Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος και Τοποτηρητης Αθηνων και Αττικοβοιωτιας. Posted by ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΚΗΡΥΚΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΤΤΗΣ ΚΑΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ (1913)

Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑΣ) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΙΝ [«Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΝ (1920 -1924) ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΥ «ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» (1926)… Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΥΤΗ ΕΞΕΔΟΘΗ ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΚΗΡΥΞ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΚΑΙ «ΚΗΡΥΞ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΕΣΧΑΤΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ»…. ΝΥΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕΡΙΜΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 1) ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ & ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ», 2) ΤΟΥ "ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ & ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ» ΚΑΙ 3) ΤΗΣ «ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΩΝ ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ» (ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11 ΑΧΑΡΝΑΙ) ΩΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ – ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ: ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ : ΑΝΔΡΕΑ ΣΥΓΓΡΟΥ 55-59, ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΑΧΑΡΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΤΗΛ. 217 7045 045.] ΤΕΥΧΟΣ 909 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 (Ε.Η.) Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ To τρομερό τέχνασμα του ταγματάρχη Βελισσαρίου που απελευθέρωσε τα Ιωάννινα Ελλάδα, ιστορικά, σαν σήμερα. Σαν σήμερα στις 21 Φεβρουαρίου 1913 τα Ιωάννινα απελευθερώθηκαν από τους Τούρκους. Ο ελληνικός στρατός μπήκε θριαμβευτής στην πόλη μετά από τρεις μήνες σκληρών μαχών. Στις 21 Οκτωβρίου οι ελληνικές δυνάμεις υπό τον αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη είχαν απελευθερώσει την Πρέβεζα και μετέτρεψαν την πόλη ως βάση εφοδιασμού. Από εκεί θα ξεκινούσαν την επιχείρηση για την κατάληψη των Ιωαννίνων, που ήταν υπό τον τουρκικό ζυγό. Μετά τις πρώτες επιτυχίες, ο στρατός ανασυγκροτήθηκε και ξεκίνησε προς τα Ιωάννινα. Σύντομα κατάφερε να καταλάβει την οχυρή θέση Πέντε Πηγάδια, όπου οι Τούρκοι καθήλωσαν τις ελληνικές δυνάμεις. Οι Έλληνες στρατιώτες προσπάθησαν να καταλάβουν τους Άγιους Σαράντα και τα οχυρά του Μπιζανίου, όμως δεν τα κατάφεραν. Το Μπιζάνι ήταν ένα ύψωμα που βρισκόταν 10 χλμ. περίπου νότια από τα Γιάννενα, όπου οι Τούρκοι είχαν πυροβολεία και οχυρωματικά έργα που έκαναν την πόλη απόρθητη. Αν οι Έλληνες καταλάμβαναν το Μπιζάνι θα είχαν ελευθερώσει τα Γιάννενα. Ωστόσο, οι 30.000 Τούρκοι με επικεφαλής τον Εσσάτ Πασά απέκρουαν όλες τις επιθέσεις τους. Τον Δεκέμβριο, ο διάδοχος Κωνσταντίνος χρίστηκε επικεφαλής της επιχείρησης και ο ελληνικός στρατός ενισχύθηκε από την 4η και την 6η Μεραρχία, που έφτασαν στην Ήπειρο από τη Μακεδονίατο και το 7ο Σύνταγμα Πεζικού της 2ας Μεραρχίας. Αρχικά, ο διάδοχος Κωνσταντίνος διέταξε να μεταφερθούν πυρομαχικά και εφόδια στην πρώτη γραμμή και να ανοιχτούν νέες οδοί. Τον Ιανουάριο έστειλε στον στρατιωτικό διοικητή των Ιωαννίνων, Εσάτ Πασά, επιστολή με την οποία τον καλούσε να παραδώσει την πόλη. Οι Τούρκοι αρνήθηκαν και οι Έλληνας ξεκίνησαν να προετοιμάζονται για τη μεγάλη επίθεση. Σύμφωνα με το σχέδιο, θα πραγματοποιούσαν αιφνιδιαστική επίθεση από τα δυτικά και θα περικύκλωναν το Μπιζάνι. Η πρώτη φάλαγγα θα καταλάμβανε τη Μανωλιάσα και τον λόφου Αβγό, η δεύτερη τον Άγιο Νικόλαο και η τρίτη την Τσούκα. Το 1ο Συντάγμα Ευζώνων, με ταγματάρχη τον Βελισσαρίου, παρόλο που είχε εντολή να σταματήσει στη θέση Πεδινή, ο Βελισσαρίου παράκουσε τις εντολές και κατευθύνθηκε προς τα Ιωάννινα. Παράλληλα οι Εύζωνες κατέστρεψαν τα τηλεφωνικά δίκτυα με αποτέλεσμα η επικοινωνία των οχυρών με την πόλη να είναι αδύνατη. Μαζί με τους Εύζωνες του Ιατρίδη κατέλαβαν το χωριό Άγιος Ιωάννης και προχώρησαν προς την πόλη. Η απουσία επικοινωνίας με το στρατηγείο έκαναν τον Εσάτ Πασά να πιστέψει ότι οι Έλληνες ήταν υπεράριθμοί και τον είχαν περικυκλώσει, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να παραδοθεί. Ο Βελισσαρίου οδήγησε την τουρκική αντιπροσωπεία στο χάνι Εμίν Αγά, όπου βρισκόταν το ελληνικό στρατηγείο και ο διάδοχος Κωνσταντίνος αποδέχθηκε την παράδοση της πόλης. Στις 21 Φεβρουαρίου τα Ιωάννινα ήταν ελεύθερα μετά από 482 ετη σκλαβιάς. Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.tilestwra.com/tromero-technasma-tou-tagmatarchi-velissariou-pou-apeleftherose-ta-ioannina/ Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» και την Διαδικτυακήν Εφημερίδα «Ο Κηρυξ των Ορθοδόξων» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. + Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος και Τοποτηρητης Αθηνων και Αττικοβοιωτιας.

ΜΗ ΦΟΒΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ ... Ὁ ἅγιος Κύριλλος ἐξηγεῖ ὅτι «μικρόν ποίμνιον ὀνομάζει τούς ἁγίους», καί τοῦτο συγκρίνοντας αὐτούς «πρός τό πλῆθος τῶν ἀπίστων», ἀλλά «καί διά τήν ἑκούσιον ταπείνωσιν τοῦ τοιούτου ποιμνίου». Καί συμπληρώνει: «Εἰ καί μικρόν τό ποίμνιον καί φύσει καί ἀριθμῶ καί δόξη πρός τάς ἀμετρήτους τῶν ἄνω πνευμάτων ἀγέλας, ἀλλ’ ἡ τοῦ Πατρός ἀγαθότης, πάντα λόγον ὑπερεκτείνουσα, δέδωκε καί αὐτῶ (τῶ μικρῶ ποιμνίῳ) τῶν ὑπερκειμένων πνευμάτων τόν κλῆρον, τουτέστιν τήν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν». Εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι πάντοτε ὀλίγοι ἀνῆκον εἰς τό μικρόν ποίμνιον. Ὅσον ὀλίγοι ὅμως καί ἄν εἶναι εἶναι καί οἱ νικητές. Εἶναι ὀλίγοι ἐν σχέσει μέ τούς ἀπίστους, «πολλοί» ὅμως, διότι ἔχουν μαζί τους τόν Χριστό. Οἱ πολλοί πάντοτε ἐτρόμαζον, δημιουργοῦσαν δέος, ἀλλά ἦσαν ἀνίκανοι νά καταβάλλουν τό μικρόν ποίμνιον. «Οὗτοι (οἱ πολλοί καί ἀσεβεῖς) ἐν ἅρμασι καί οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δέν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» (Ψαλμ. 19.9)». Οἱ ὀλίγοι, εἶναι ἀδύναμοι μπροστά στούς πολλούς καί τούς δυνατούς, εἶναι ὅμως πάντοτε ἀκαταμάχητοι. Καί πάντοτε νικηταί. Ἀς θυμηθοῦμε γεγονότα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη πού ἐπιβεβαιώνουν αὐτή τήν ἀλήθεια. Ἔξοδος τῶν Ἑβραίων ἀπό τήν Αἴγυπτον. Μάχαι μέ πολυπληθέστερους καί ἰσχυρότερους λαούς. Μονομαχία τοῦ Δαυίδ μέ τόν Γολιάθ. Καί ἀπό τήν Καινή Διαθήκη. Τούς ἁγίους Μάξιμον τόν Ὁμολογητήν, Ἱερόν Φώτιον, Γρηγόριον τόν Παλαμᾶν, Μάρκον τόν Εὐγενικόν καί εἰς τήν ἐποχήν μας τόν Ματθαῖον τόν νέον Ὁμολογητήν καί τούς ἐν Ρωσία Κατακομβίτας νεομάρτυρας.

Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑΣ) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΙΝ [«Ο ΚΗΡΥΞ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗΝ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΝ (1920 -1924) ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΟΥ «ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ» (1926)… Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΥΤΗ ΕΞΕΔΟΘΗ ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΚΗΡΥΞ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΚΑΙ «ΚΗΡΥΞ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ», ΕΣΧΑΤΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑΝ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ»…. ΝΥΝ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕΡΙΜΝΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: 1) ΤΟΥ «ΕΘΝΙΚΟΥ & ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ», 2) ΤΟΥ "ΙΕΡΟΥ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΚΛΗΡΙΚΩΝ & ΕΝΟΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΧΑΡΝΩΝ» ΚΑΙ 3) ΤΗΣ «ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΔΙΑΚΟΝΙΣΣΩΝ ΑΓΙΑΣ ΦΙΛΟΘΕΗΣ» (ΜΗΤΡΟΠ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ 11 ΑΧΑΡΝΑΙ) ΩΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ – ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ: ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ : ΑΝΔΡΕΑ ΣΥΓΓΡΟΥ 55-59, ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΑΧΑΡΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΤΗΛ. 217 7045 045.] ΤΕΥΧΟΣ 908 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2018 (Ε.Η.) ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ «Μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον». Οἱ ἄνθρωποι ὅταν θέλουν νά μετρήσουν τίς δυνάμεις καί τίς ἀντοχές των ὑπολογίζουν μέ ἀριθμούς. Στηρίζονται εἰς τό πλῆθος. Καί οἱ ἄπιστοι ἄνθρωποι, καί οἱ αἱρετικοί καί οἱ σχισματικοί στηρίζουν τήν δύναμί τους στό πλῆθος. Ὁ Θεός, ὅμως ἔχει ἄλλα μέτρα διά νά μᾶς μετρᾶ. Δέν κυττάζει τό πλῆθος, ἀλλά τήν ποιότητα, μᾶλλον τήν ἁγιότητα. Γι’ αὐτό καί προτρέπει: «Μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον». Ὁ ἅγιος Κύριλλος ἐξηγεῖ ὅτι «μικρόν ποίμνιον ὀνομάζει τούς ἁγίους», καί τοῦτο συγκρίνοντας αὐτούς «πρός τό πλῆθος τῶν ἀπίστων», ἀλλά «καί διά τήν ἑκούσιον ταπείνωσιν τοῦ τοιούτου ποιμνίου». Καί συμπληρώνει: «Εἰ καί μικρόν τό ποίμνιον καί φύσει καί ἀριθμῶ καί δόξη πρός τάς ἀμετρήτους τῶν ἄνω πνευμάτων ἀγέλας, ἀλλ’ ἡ τοῦ Πατρός ἀγαθότης, πάντα λόγον ὑπερεκτείνουσα, δέδωκε καί αὐτῶ (τῶ μικρῶ ποιμνίῳ) τῶν ὑπερκειμένων πνευμάτων τόν κλῆρον, τουτέστιν τήν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν». Εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι πάντοτε ὀλίγοι ἀνῆκον εἰς τό μικρόν ποίμνιον. Ὅσον ὀλίγοι ὅμως καί ἄν εἶναι εἶναι καί οἱ νικητές. Εἶναι ὀλίγοι ἐν σχέσει μέ τούς ἀπίστους, «πολλοί» ὅμως, διότι ἔχουν μαζί τους τόν Χριστό. Οἱ πολλοί πάντοτε ἐτρόμαζον, δημιουργοῦσαν δέος, ἀλλά ἦσαν ἀνίκανοι νά καταβάλλουν τό μικρόν ποίμνιον. «Οὗτοι (οἱ πολλοί καί ἀσεβεῖς) ἐν ἅρμασι καί οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δέν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» (Ψαλμ. 19.9)». Οἱ ὀλίγοι, εἶναι ἀδύναμοι μπροστά στούς πολλούς καί τούς δυνατούς, εἶναι ὅμως πάντοτε ἀκαταμάχητοι. Καί πάντοτε νικηταί. Ἀς θυμηθοῦμε γεγονότα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη πού ἐπιβεβαιώνουν αὐτή τήν ἀλήθεια. Ἔξοδος τῶν Ἑβραίων ἀπό τήν Αἴγυπτον. Μάχαι μέ πολυπληθέστερους καί ἰσχυρότερους λαούς. Μονομαχία τοῦ Δαυίδ μέ τόν Γολιάθ. Καί ἀπό τήν Καινή Διαθήκη. Τούς ἁγίους Μάξιμον τόν Ὁμολογητήν, Ἱερόν Φώτιον, Γρηγόριον τόν Παλαμᾶν, Μάρκον τόν Εὐγενικόν καί εἰς τήν ἐποχήν μας τόν Ματθαῖον τόν νέον Ὁμολογητήν καί τούς ἐν Ρωσία Κατακομβίτας νεομάρτυρας. Ποῦ εἶναι τό μυστικόν αὐτῆς τῆς θριαμβευτικῆς νικηφόρου ἐκβάσεως τοῦ ἀγῶνος. Τό ἐξηγεῖ ὁ προφήτης καί βασιλεύς Δαυίδ. «Οὐκ ἐν τῆ δυναστείᾳ τοῦ ἵππου θελήσει, οὐδέ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρός εὐδοκεῖ΄ εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν καί ἐν πᾶσι τοῖς ἐλπίζουσι ἐπί τό ἔλεος αὐτοῦ» (Ψαλμ. 146, 10-11). Δηλαδή νικᾶ ὁ πιστός, ὄχι διότι ἔχει κοσμικήν δύναμιν, ἀλλά διότι ἔχει τήν ὀρθήν πίστιν ἤτοι τήν καλήν ὀμολογίαν, ἐπί τῆς ὁποίας ὁ Χριστός ἐθεμελίωσε τήν Ἐκκλησίαν Του. «Ἐπί ταύτη τῆ πέτρα οἰκοδομήσω μου τήν Ἐκκλησίαν» καί «πῦλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Διά τον «Αντιαιρετικόν Αγωνα Γνησιων Ορθοδόξων» και την Διαδικτυακήν Εφημερίδα «Ο Κηρυξ των Ορθοδόξων» της Ιεράς Μητροπόλεως ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικής. Ελάχιστος προς Κύριον ευχέτης. + Ο Μητροπολίτης ΓΟΧ Μεσογαίας και Λαυρεωτικῆς Κήρυκος και Τοποτηρητης Αθηνων και Αττικοβοιωτιας.

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

ΝΗΣΤΕΙΑ ...Πατερικά μηνύματα, Περί Νηστείας 18 Φεβρουαρίου στις 6:29 π.μ. · Ακόνισε το δρεπάνι σου, το οποίο έγινε άχρηστο με την πολυφαγία, ακόνισέ το μάλιστα με την νηστεία, άρχισε την οδοιπορία που οδηγεί στον ουρανό, πιάσε τον στενό και ανώμαλο δρόμο και προχώρα. Πώς όμως θα μπορέσης και να πιάσης τον δρόμο και να προχωρήσης; “Με το να ταλαιπωρής και υποτάσσης το σώμα σου” ( Α’ Κορ. 9,27 ) ∙ γιατί όπου υπάρχη ανώμαλος δρόμος, μεγάλο εμπόδιο στο βάδισμα είναι η πολυσαρκία, που προέρχεται από την πολυφαγία. Κατεύνασε τα κύματα των ατόπων επιθυμιών, απόκρουσε την ζάλη των πονηρών λογισμών, διάσωσε το σκάφος της ψυχής σου, δείξε μεγάλη εμπειρία και ήδη έχεις γίνει άριστος κυβερνήτης. Και όλων αυτών βάσις και διδάσκαλος θα είναι η νηστεία ∙ όταν όμως λέγω νηστεία, δεν εννοώ αυτή που κάνουν οι πολλοί άνθρωποι, αλλά την αληθινή νηστεία, όχι μόνο την αποχή από τα φαγητά, αλλά και την αποχή από τα αμαρτήματα∙ γιατί δεν αρκεί η φύσις της νηστείας να απομακρύνη από τα αμαρτήματα αυτούς που νηστεύουν, εάν δεν γίνεται όπως πρέπει. «Διότι και ο αθλητής», λέγει, «δεν στεφανώνεται, εάν δεν αγωνισθή σύμφωνα με τους νόμους της αθλήσεως» ( Β΄ Τιμ. 2,6 ) . Για να μη χάσουμε τον στέφανο της νηστείας, αν και έχουμε υπομείνει τους κόπους της, ας μάθουμε πώς και με ποιόν τρόπο πρέπει να την εξασκούμε. Γιατί και ο Φαρισαίος εκείνος νήστευσε ( Λουκ. 18, 12-16 ) , αλλά μετά την νηστεία εκείνη κατέβηκε από τον ναό έρημος και κενός από τους καρπούς της νηστείας. Ο τελώνης πάλι δεν νήστευσε, και όμως αυτός που δεν νήστευσε ξεπέρασε στην αρετή αυτόν που νήστευσε, για να μάθης ότι δεν υπάρχει καμμία ωφέλεια από την νηστεία, αν δεν την συνοδεύουν και όλα τα άλλα. Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Πατερικά μηνύματα, Περί Νηστείας 18 Φεβρουαρίου στις 6:29 π.μ. · Ακόνισε το δρεπάνι σου, το οποίο έγινε άχρηστο με την πολυφαγία, ακόνισέ το μάλιστα με την νηστεία, άρχισε την οδοιπορία που οδηγεί στον ουρανό, πιάσε τον στενό και ανώμαλο δρόμο και προχώρα. Πώς όμως θα μπορέσης και να πιάσης τον δρόμο και να προχωρήσης; “Με το να ταλαιπωρής και υποτάσσης το σώμα σου” ( Α’ Κορ. 9,27 ) ∙ γιατί όπου υπάρχη ανώμαλος δρόμος, μεγάλο εμπόδιο στο βάδισμα είναι η πολυσαρκία, που προέρχεται από την πολυφαγία. Κατεύνασε τα κύματα των ατόπων επιθυμιών, απόκρουσε την ζάλη των πονηρών λογισμών, διάσωσε το σκάφος της ψυχής σου, δείξε μεγάλη εμπειρία και ήδη έχεις γίνει άριστος κυβερνήτης. Και όλων αυτών βάσις και διδάσκαλος θα είναι η νηστεία ∙ όταν όμως λέγω νηστεία, δεν εννοώ αυτή που κάνουν οι πολλοί άνθρωποι, αλλά την αληθινή νηστεία, όχι μόνο την αποχή από τα φαγητά, αλλά και την αποχή από τα αμαρτήματα∙ γιατί δεν αρκεί η φύσις της νηστείας να απομακρύνη από τα αμαρτήματα αυτούς που νηστεύουν, εάν δεν γίνεται όπως πρέπει. «Διότι και ο αθλητής», λέγει, «δεν στεφανώνεται, εάν δεν αγωνισθή σύμφωνα με τους νόμους της αθλήσεως» ( Β΄ Τιμ. 2,6 ) . Για να μη χάσουμε τον στέφανο της νηστείας, αν και έχουμε υπομείνει τους κόπους της, ας μάθουμε πώς και με ποιόν τρόπο πρέπει να την εξασκούμε. Γιατί και ο Φαρισαίος εκείνος νήστευσε ( Λουκ. 18, 12-16 ) , αλλά μετά την νηστεία εκείνη κατέβηκε από τον ναό έρημος και κενός από τους καρπούς της νηστείας. Ο τελώνης πάλι δεν νήστευσε, και όμως αυτός που δεν νήστευσε ξεπέρασε στην αρετή αυτόν που νήστευσε, για να μάθης ότι δεν υπάρχει καμμία ωφέλεια από την νηστεία, αν δεν την συνοδεύουν και όλα τα άλλα. Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΝΙΝΕΥΙΤΩΝ

Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΓΑΛΗ Μόνον μετάνοια καί επιστροφή εις τάς Ἐκκλησιαστικάς παραδόσεις θά μᾶς σώση. Μετά μεγίστης προσοχῆς, ἀγαπητοί μου ἰδῆτε ταχέως νά ἐξυπνήσετε καί νά διορθωθῆτε. Μετάνοιαν Νινευιτῶν, δείξατε νά σωθῆτε, ἐκ τῶν ἐπερχομένων μας, ὅπως ἀπαλλαγῆτε. Ὀρθόδοξ’’Εκκλησίαν μας ὅλοι νά ἐπιστραφῆτε, παύσει Θεοῦ μεγάλ’ ὀργή, δεινῶν ἀπαλλαχθῆτε. Εἰδ’ ἄλλως μέν καί μένετε Φράγκων Κακοδοξίαν μεγαλυτέρα ἔρχεται, ὀργή πρός τιμωρίαν. Μετανοήσατ’ ἄνθρωποι ἐκ τῶν πολλῶν κακῶν σας, ἵνα μή αιφνιδίως τε, λάβετε θάνατόν σας. Ἄν δέν μετανοήσετε, πάντες μέν θά χαθῆτε, προπάντων δ’ οἱ κακόδοξοι, θά καταποντιθῆτε. Μήν ἀναβάλωμεν καιρόν, ψυχῆς μας μετανοίας, καί ὡς τῆς ἀσπίδος τόν ἰόν, κατά κακοδοξίας. Διότι οὐαί κ’ ἀλλοίμονον, θάνατος αἴφνης ἔλθει, καί ὁ πολύτιμος καιρός, μετανοίας παρέλθει. Καλλίτερον ὁ ἄνθρωπος, ἐν κόσμω μή γεννᾶται, πάρ’ ἐν κολάσει πάντοτε, ἐν ἄδη ὀδυνᾶται. Καί οὗτος ὁ προορισμός, ἐν γῆ ἀνθρώπου σώσει, ψυχήν του τήν πολύτιμον, θανάτου διασώσει. Καί τόν πολύτιμον Χριστόν, Μαργαρίτην κερδίση, τήν Βασιλείαν Οὐρανῶν, ἵνα κληρονομήση. Νά συναγάλλεται ὁμοῦ, μετά πάντων ἁγίων, Προφητῶν Ἀποστόλων μας, μαρτύρων καί ὁσίων. Ἐάν ὅμως κολασθῆ, καί δέν μετανοήση, καί ὡς πιστός Ὀρθόδοξος, μετάνοιαν δέν δείξει. Οὐαί κι’ ἀλλοίμονον σ’ αὐτόν, ἐν φοβερᾶ τῆ κρίσει, ἀκούσει τό πορεύεσθαι, τελεία κατακρίσει. (Τό παρόν, τό ὁποῖον θεωρῶ λίαν ἐπίκαιρον, εὗρον δημοσιευμένον εἰς τό «Ὀρθόδοξον Χριστιανικόν Περιοδικόν τῶν ἁπανταχοῦ Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν» τό ἐπιγραφόμενον «ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ», Φύλλον 109/31 Αὐγούστου 1946, τό ὁποῖον ἐξεδίδετο εὐλογίας χάριν ὑπό τοῦ τότε Ἐπισκόπου Βρεσθένης Ματθαίου, τοῦ κατόπιν Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος, τοῦ καί νέου ὁμολογητοῦ τῆς Πίστεως ἀναδειχθέντος)

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Η ΜΑΣΩΝΙΑ

ΜΑΣΩΝΙΑ=ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ, ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ:ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ !!! << Η Μασονία είναι θρησκεία και στηρίζεται κυρίως στα αρχαία ειδωλολατρικά μυστήρια,και ας λένε οι μασόνοι ό,τι λένε...>> Έχουμε τον παλαιότερο Μασονισμό που ήταν καθαρά επαγγελματικός και είχε ως μέλη του κτίστες και ξυλουργούς, που ανελάμβαναν εργολαβικά την ανοικοδόμηση διαφόρων οικοδομημάτων αποκρύπτοντας τα μυστικά της τέχνης στους άλλους συντεχνίτες τους, που δεν άνηκαν στην οργάνωσή τους. Τα σωματεία αυτά των τεκτόνων και κτιστών συνεργάστηκαν και με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για το κτίσιμο Ιερών Ναών. Η Παπική αυλή τα έθεσε υπό την προστασία της, και διάφοροι Πάπες τους παρεχώρησαν προνόμια, ώστε να είναι απαλλαγμένοι από φόρους και άλλες επιβαρύνσεις και ελεύθεροι να εξασκούν τις τέχνες τους. Γι’ αυτό και ονομάστηκαν Ελεύθεροι Τέκτονες. Όταν τα σωματεία αυτά των τεκτόνων και κτιστών ανελάμβαναν την ανέγερση κάποιου οικοδομήματος, έπρεπε κάπου εκεί κοντά να έχουν που να μείνουν. Έτσι δημιουργήθηκε η «Στοά», η οποία στην αρχή ήταν ένα παράπηγμα στο οποίο οι εργαζόμενοι στα διαλείμματα της δουλειάς τους πήγαιναν για να ξεκουραστούν και να φάνε κάτι. Έκτος από τα επαγγελματικά μυστικά, οι συντεχνίες αυτές είχαν και κάποια συνθήματα με τα οποία εγνωρίζοντο με ομοϊδεάτες συναδέλφους τους, που ήρχοντο από άλλα μέρη και οι οποίοι εγένοντο δεκτοί σε ελεύθερη επικοινωνία και συνεργασία μαζί τους. Μέχρι εδώ τα πράγματα είναι απλά και δεν υπάρχει στη Μασονία καμμιά μύηση για την πρόσληψη νέων μελών. Οι τέκτονες την Επαγγελματικής Μασονίας επίστευαν στον Θεο, κάθε ένας απ’ αυτούς έπρεπε να είναι πιστός στο Θεό και στην Εκκλησία και να αποφεύγει τις πλάνες και τις αιρέσεις. Από τον 17ο αιώνα μ.Χ. και μετά η Μασονία (από την αγγλική λέξη Mason = κτίστης) εγκατέλειψε τον επαγγελματικό της χαρακτήρα και άρχισε να παίρνει θεωρητικό χαρακτήρα. Την περίοδο αυτή εισχώρησαν στη διδασκαλία των Μασόνων οι Εβραίοι,οι οποίοι βλέποντας τα οφελη που υπάρχουν σε αυτά τα σωματεία, χρήμα κοινωνική δύναμη, πολιτική επιρροή κ.τ.λ εισχώρησαν σε αυτά,και μέσα σε λίγο καιρό άλλαξαν ριζικά το νόημα των μασονικών στοών, προσθέτοντας Ιουδαϊκά και ειδωλολατρικά στοιχεία. Το 1717 μ.Χ. ιδρύθηκε στο Λονδίνο, με την συνένωση των τελευταίων τεσσάρων επαγγελματιών στοών η Μεγάλη Στοά, που είναι η μητέρα της θεωρητικής Μασονίας. Από εδώ και πέρα η Μασονία χάνει την απλότητα που είχε πριν, καθώς και την αποκλειστική σχέση της με την Εκκλησία και τη Χριστιανική πίστη γενικά. Απλώνεται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική. Στη Γαλλία αναλαμβάνει την διεύθυνση των μασονικών στοών ο αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη Ιωσήφ. Πολλοί ανώτεροι αξιωματούχοι του Κράτους μπαίνουν στη Μασονία, η οποία αποκτά πολιτική δύναμη και αναμιγνύεται στα δημόσια πράγματα με συνωμοσίες και άλλους κρυφούς και ύπουλους τρόπους. Στη Γαλλική Επανάσταση έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο. Οι Μασόνοι σήμερα πιστεύουν σε ένα δικό τους απρόσωπο Θεό που τον ονομάζουν Μ.Α.Τ.Σ., δηλαδή Μέγας Αρχιτέκτονας του Σύμπαντος. Στις στοές τους δεν θα ιδή κάποιος Σταυρό ή εικόνα του Χριστού. Ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, είναι γι’ αυτούς ένας απλός Μύστης, όπως περίπου ο Πυθαγόρας, ο Βούδας και άλλοι. Το Σκωτικό Μασονικό δόγμα που ιδρύθηκε το 1804 περιλαμβάνει 3 μυήσεις και 33 βαθμούς. Στο τρίτο βαθμό γίνεται μια τελετή γύρω από τον δολοφονικό θάνατο του Διδασκάλου Χιράμ και την αναζήτηση του λειψάνου του. Πράγματι στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται λόγος για κάποιο Χιράμ από την Τύρο που τον κάλεσε ο βασιλιάς Σολομών να βοηθήσει στο κτίσιμο του Ναού των Ιεροσολύμων. Τα παρά πέρα όμως περί δολοφονίας, αναζητήσεως του λειψάνου του κ.λπ. είναι τελείως φανταστικά και μυθικά. Η Μασονία, όπως είναι γνωστή σήμερα, δεν είναι απλή φιλανθρωπική και φιλοσοφική οργάνωση, όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί της. Είναι μια υπερθρησκεία με συγκρητιστικό χαρακτήρα. Έχει δηλαδή στη διδασκαλεία της στοιχεία Ειδωλολατρικά και Αποκρυφιστικά, Ιουδαϊκά και Χριστιανικά. Πιστεύουν οι Μασόνοι ότι αποτελούν μια παγκόσμια αδελφότητα. Αποκαλούν αδελφό κάθε ένα που ανήκει σ’ αυτούς, είτε αυτός είναι Μωαμεθανός είτε Βουδιστής, είτε οτιδήποτε, ενώ τον μη Μασόνο τον αποκαλούν βέβηλο, έστω κι αν αυτός είναι Χριστιανός. Η Μασονία είναι θρησκεία και στηρίζεται κυρίως στα αρχαία ειδωλολατρικά μυστήρια. Έχει Ναό που τον ονομάζουν στοά, όπου γίνονται οι διάφορες τελετές τους: Υιοθεσία λυκιδέως (κάτι παρόμοιο με το Χριστιανικό Βάπτισμα), γάμος, μνημόσυνα και άλλα. Έχουν βαθμούς αξιωματούχων που κάμνουν τις τελετές τους, ντυμένοι με ιδιαίτερες στολές, όπως είναι ο Σεβάσμιος, ο Σεβασμιότατος, ο Διδάσκαλος, ο Μέγας Διδάσκαλος, οι επόπτες... Ό,τι τίτλο δεν μπόρεσαν ποτέ να αποκτήσουν μέσα στην κοινωνία, τον αποκτούν μέσα στην στοά, ικανοποιόντας την κενοδοξία τους. Οι βαθμοί του αρχαίου και αποδεδειγμένου σκωτικού δόγματος είναι 33 και διαιρούνται ως εξής: ΠΡΩΤΗ ΤΑΞΗ . 1ος βαθμός: Μαθητής. 2ος βαθμός: Εταίρος. 3ος βαθμός: Διδάσκαλος. ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΑΞΗ . 4ος βαθμός: Μυστικός Διδάσκαλος. 5ος βαθμός: Γραμματεύς εξ Απορρήτων. 7ος βαθμός: Έφορος και Δικαστής. 8ος βαθμός: Επόπτης των Οικοδομών. 9ος βαθμός: Εκλεκτός Διδάσκαλος των 9. 10ος βαθμός: Εκλεκτός Διδάσκαλος των 15. 11ος βαθμός: Υπέρτατος Εκλεκτός των 12. 12ος βαθμός: Μέγας Διδά-σκαλος Αρχιτέκτων. 13ος βαθμός: Ιππότης της Βασιλικής Αψίδος. 14ος βαθμός: Μέγας Εκλεκτός, Τέλειος και Υπηρέτης Τέκτων. ΤΡΙΤΗ ΤΑΞΗ . 15ος βαθμός: Ιππότης Ανατολής ή του Ξίφους. 16ος βαθμός· Πρίγκιψ της Ιερουσαλήμ. ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΑΞΗ . 17ος βαθμός: Ιππότης Ανατολής και Δύσεως. 18ος βαθμός: Πρίγκιψ Ροδόσταυρος, Ιππότης του Αετού και Πελεκάνος. ΠΕΜΠΤΗ ΤΑΞΗ . 19ος βαθμός: Μέγας Ποντίφηξ. 20ός βαθμός: Μέγας Διδάσκαλος των Συμβολικών Στοών. 21ος βαθμός: Νωαχίτης ή Πρώσσος Ιππότης. 22ος βαθμός: Ιππότης Βασιλικού Πελέκεως ή Πρίγκιψ του Λιβάνου. 23ος βαθμός: Αρχηγός της Σκηνής. 24ος βαθμός: Πρίγκιψ της Σκηνής. 25ος βαθμός: Ιππότης του Χαλκού Ορφέως. 26ος βαθμός: Πρίγκιψ της Χάριτος. 27ος βαθμός: Ιππότης Ταξιάρχης του Ναού. 28ος βαθμός: Ιππότης του Ηλίου. 29ος βαθμός: Σκώτος Ιππότης του Αγίου Ανδρέου. 30ός βαθμός: Ιππότης Καδώς, Ιππότης του Λευκού και του Μέλανος Αετού. ΕΚΤΗ ΤΑΞΗ . 31ος βαθμός: Μέγας Επιθεωρητής Ταξιάρχης Δικαστής. 32ος βαθμός: Υπέρτατος Πρίγκιψ του Βασιλικού Μυστικού. ΕΒΔΟΜΗ ΤΑΞΗ . 33ος βαθμός: Ύπατος Μέγας Γενικός Επιθεωρητής. Χρησιμοποιούν διάφορα σύμβολα. Κάπου φαίνεται και η Αγία Γραφή, όχι όμως όπως την εννοούμε εμείς οι Χριστιανοί, αλλά ως απλό σύμβολο. Στις μυστηριώδεις τελετές τους χρησιμοποιούν ανθρώπινο σκελετό και σε κάποιο βαθμό υποχρεώνουν τον μυούμενο στη Μασονία να πιεί κρασί μέσα σε νεκροκεφαλή που την έχουν φτιάξει να φαίνεται σαν Κύπελλο. Ένας που γίνεται Μασόνος δεν υποχρεώνεται να αλλάξει την πίστη του. Ο Χριστιανός μπορεί να είναι πάλι Χριστιανός και ο Μουσουλμάνος να είναι Μουσουλμάνος, παράλληλα με τη Μασονική του ιδιότητα. Γεννιέται όμως το ερώτημα. Επιτρέπεται ο Χριστιανός να είναι ταυτόχρονα και Μασόνος; Για την Ορθόδοξη Πίστη μας κάτι τέτοιο όχι μόνο είναι αδύνατο αλλά και αδιανόητο. Όταν μάλιστα η Εκκλησία μας έχει τοποθετηθεί κατ’ επανάληψιν κατά τρόπο σαφή, υπεύθυνο και συγκεκριμένο απέναντι στο θέμα αυτό. Υπενθυμίζουμε χαρακτηριστικά: 1. Η διορθόδοξη επιτροπή που συνήλθε από 8 έως 23 Ιουνίου 1930 στο Άγιον Όρος χαρακτήρισε τη Μασονία ως σύστημα αντιχριστιανικό και πεπλανημένο. 2. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 12 Οκτωβρίου 1933 υπογραμμίζει ότι ο Τεκτονισμός υπενθυμίζει τις παλιές εθνικές μυστηριακές θρησκείες και λατρείες, από τις οποίες κατάγεται και των οποίων αποτελεί συνέχεια και αναβίωση. 3. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Νοέμβριο του 1972 επαναλαμβάνει ότι η Μασονία είναι αποδεδειγμένως μυστηριακή θρησκεία, προέκταση των παλαιών ειδωλολατρικών θρησκειών και τελείως ξένη και αντίθετη προς την εξ αποκαλύψεως σωτηριώδη αλήθεια της Αγίας μας Εκκλησίας και δηλώνει κατηγορηματικά ότι η ιδιότης του Μασόνου, υπό οποιαδήποτε μορφή, είναι ασυμβίβαστη προς την ιδιότητα του Χριστιανού, που είναι μέλος του Σώματος του Χριστού. 4. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1966 θεωρεί τη Μασονία παγανιστική θρησκεία ασυμβίβαστη με τον Χριστιανισμό χαρακτηρίζοντας τη ως αντίχριστο σύστημα. Στην μασονική εγκυκλοπαίδεια (Encyclopedia of Freemasonry vol. 2 Chicago 1947) διαβάζουμε τα εξής: οι ανώτεροι βαθμοί του Τεκτονισμού δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμπύκνωσης των διάφορων μορφών του εσωτερισμού (Σελ. 127). Στην ίδια σελίδα αναφέρεται ότι πέρα από τον 3ο βαθμό περικλείεται μέγιστο μέρος της αποκρύφου επιστήμης και του μυστηρίου συγχρόνως. Αλλιώς θα ήτο αδύνατον να κατανοηθούν οι βαθμοί αυτοί, τα σύμβολα και οι αλληγορίες τους. Στην σελίδα 510 αναφέρεται ότι σε πλείστους ανωτέρους τεκτονικούς βαθμούς γίνεται χρήση της Καβάλα (αποκρυφιστικό βιβλίο του Ιουδαϊσμού). Ολόκληρα δε τεκτονικά δόγματα έχουν στηριχθεί επάνω στις αρχές της. Χαρακτηριστικές είναι επίσης οι μαρτυρίες που υπάρχουν στην μασονική αυτή εγκυκλοπαίδεια για την παρουσία του ειδωλολατρικού στοιχείου στον Τεκτονισμό. Κανείς, αναφέρεται στην εγκυκλοπαίδεια αυτή, εξετάζοντας προσεκτικά τους τρόπους με τους οποίους η ανάσταση ή η επιστροφή στην ζωή εδιδάσκοντο με σύμβολα και τελετές στ’ αρχαία μυστήρια και διδάσκονται και σήμερα στην τεκτονική μύηση, δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι ο Τεκτονισμός προήλθε από τα αρχαία μυστήρια (τα ειδωλολατρικά). Στις σελίδες 127, 151, 633 της μασονικής αυτής εγκυκλοπαίδειας ομολογείται ότι οι τρεις πρώτοι συμβολικοί βαθμοί της Μασονίας δεν είναι τίποτε άλλο παρά πιστή επανάληψη των περί αθανασίας της ψυχής διδαγμάτων των αιγυπτιακών, διονυσιακών, ορφικών, ελευσινίων και μιθραϊκών μυστηρίων. Στην μασονική αυτή εγκυκλοπαίδεια αναφέρεται ότι ο Ελευθεροτεκτονικός εσωτερισμός δέχεται το δόγμα της μετενσάρκωσης, ότι δηλαδή η ψυχή του ανθρώπου μετά θάνατον πηγαίνει σε σώματα άλλων ανθρώπων, ζώων ή φυτών. Θέλοντας οι μασόνοι να δώσουν κύρος στην οργάνωσή τους, που όπως είδαμε είναι συγκρητιστική θρησκεία, συγκαταλέγουν στους καταλόγους της ονόματα μεγάλων ανθρώπων, ακόμα και κληρικών. Τελειώνοντας έχουμε να πούμε ότι με τους μασόνους δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτε. Έχουμε όμως το θάρρος και το καθήκον να πούμε στους Χριστιανούς μας που προσχώρησαν στη Μασονία ότι είναι καιρός να ξαναδούν την υπόθεση αυτή κάτω από το φως του Ιερού Ευαγγελίου και της σοβαρότητος που επιβάλλει η σωτηρία της αθάνατης ψυχής μας. Αν αγαπούμε το Χριστό μας περισσότερο από κάθε τι άλλο και θέλουμε να είμαστε μαζί του στην αιώνια βασιλεία Του, στον Παράδεισο, θα πρέπει να έχουμε πάντα στο νου μας και να εφαρμόζουμε τους λόγους Του: «Κάθε ένας που θα με ομολογήσει ως Σωτήρα του και Θεό του εμπρός εις τους ανθρώπους, που καταδιώκουν την πίστη μου, θα τον ομολογήσω και εγώ ως πιστό ακόλουθό μου εμπρός εις τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς. Εκείνον δε που θα με αρνηθεί ως Θεάνθρωπο Σωτήρα εμπρός εις τους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ και εγώ και δεν θα τον αναγνωρίσω ως ιδικόν μου, εμπρός εις τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς» (Ματθ. 10, 32-33). Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να μάθουν ότι Ένας και μοναδικός είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου, ο Χριστός. Και ότι «δεν υπάρχει σε κανένα άλλον η σωτηρία ούτε υπάρχει άλλο όνομα κάτω από τον Ουρανό, που έχει δοθεί στους ανθρώπους με το οποίο μπορούμε να σωθούμε» (Πράξ. 4, 12), εκτός από το όνομα του Χριστού μας στον Οποίο ανήκει η δόξα, η τιμή και η προσκύνηση μαζί με τον Ουράνιο Του Πατέρα και το άγιο Του Πνεύμα σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν Περιοδικό Θεοδρομία.